دوشنبههای ادبی در کتابخانه حضرت خدیجه(س)
دوشنبهها برای اهالی محله بهاران، روزی است که در آن، واژهها از دل کتابها بیرون میآیند و در فضای صمیمی زیرزمین کتابخانه حضرت خدیجه (س) جان میگیرند. اینجا، هرهفته محفل ادبی «نسیم سحر» برپاست و علاقهمندان به شعر و ادبیات دورهم جمع میشوند.
هفته گذشته این محفل به مناسبت ۲۵ و ۲۸ اردیبهشت روز بزرگداشت «حکیم ابوالقاسم فردوسی» و «حکیم عمر خیام» برپا شد و همین بهانهای شد تا جمعی از نویسندگان، شاعران و منتقدان گرد هم بیایند و ضمن خوانش شعر و بیان دیدگاههای ادبی، بر اهمیت حفظ و گسترش زبان فارسی و توجه به میراث ادبی بزرگان تأکید کنند.
جدا نبودن ادبیات از بطن جامعه
حبیبه اصغری، مسئول کتابخانه حضرت خدیجه (س)، میگوید: از همان ابتدا فعالیتهای کتابخانه فقط به امانت کتاب و حضور اعضا در سالن مطالعه محدود نشد. هدف این بود که با تأسیس این کتابخانه، فعالیتهای فرهنگی و ادبی در محله بهاران رونق بیشتری بگیرد. همین دغدغه باعث شد سال گذشته در روز بزرگداشت حافظ، محفل ادبی «نسیم سحر» کار خود را آغاز کند و حالا هرهفته میزبان بیستنفر از ساکنان مشتاق محله و مناطق اطراف است.
در رأس این میز ادبی، علی رجبی نشسته است؛ مدرس دانشگاه و فعال سازمان بسیج اساتید دانشگاه فردوسی که خود از اعضای قدیمی کتابخانه و ساکن همین محله است. او که با تقاضای خانم اصغری مسئولیت هدایت این جلسات را برعهده گرفته است، نگاهی عمیق به مقوله ادبیات دارد.
علی رجبی میگوید: زبان، نمود عینی تفکر است و این محافل، بستری برای انتقال پیام شعرا به نسل امروز فراهم میکنند. در این جلسه، صرفا برنامه شعرخوانی نداریم؛ بلکه کتابها نقد و موضوعات روز جامعه در آینه ادبیات بررسی میشوند، زیرا به نظر من ادبیات هرگز جدا از نبض جامعه نیست.
نسخه شفابخش کلمات
یکی از نقاط قوت این محفل، حضور تخصصهای مختلف است. نرجس بزمآرا که کارشناس روانشناسی است، از طریق فضای مجازی با این گروه آشنا شده و حالا پای ثابت جلسات است.
خودم را از بولوار دانشآموز به اینجا میرسانم، چون شیفته ادبیات و شعر هستم
او میگوید: استاد رجبی به زیبایی موضوعات روانشناختی را با اشعار کلاسیک گره میزنند و من این نکات آموزشی را با جلسات مشاورهای که دارم، تلفیق میکنم و به آنها میگویم که چطور شعر میتواند راهگشای مشکلات زندگی باشد.
در میان حاضران، چهرههای حرفهایتری هم دیده میشوند. زهرا سلحشور، نویسنده و شاعر، ساکن بولوار توس است که پیش از این، مسئول محفل ادبی کتابخانه هجرت در محله ارشاد بوده است.
او میگوید: در محافل ادبی بسیاری حضور دارم، ولی اینجا نزدیکترین محفل ادبی به خانهمان است. نقد و نظرهای اعضا به اشعاری که میسرایم فرصتی برای تعالی و رشد من فراهم کرده است و خوشحالم که در این جمع حضور دارم.
وقف فرهنگی، سدی دربرابر بزهکاری
محمدرضا نوری، یکی دیگر از شرکتکنندگان محفل، با اشارهبه اینکه ساختمان کتابخانه، حاصل وقف یکی از بزرگان محله است، بر این باور است که توسعه چنین فضاهایی، مستقیم بر کاهش آسیبهای اجتماعی تأثیر میگذارد. او میگوید: وقتی جوان محله در این محافل با پیشینه فرهنگی کشورش آشنا شود، بزهکاری در جامعه کم میشود.
فاطمه رجبی، شاعر و شرکتکننده دیگر این محفل، میگوید: خودم را از بولوار دانشآموز به اینجا میرسانم، چون شیفته ادبیات و شعر هستم. به نظرم شعر، راه و روش زندگی را به انسان نشان میدهد. او حرف آخر را با بیتی از فردوسی تمام میکند: «ز روز گذر کردن اندیشه کن/ پرستیدن دادگر پیشه کن».
* این گزارش شنبه ۲خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۸ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.