قرارِ مهربانی ۱۴ نوجوان جهادی محله امام رضا(ع)

بوی پیازداغ و ادویه فضای آشپزخانه را پر کرده است. با نیم‌نگاهی می‌توان دید که چند نوجوان گوشه‌ای از کار را گرفته‌اند؛ یکی برنج پاک می‌کند، دیگری سیب‌زمینی خرد می‌کند، سه‌چهار نفر هم مرغ‌ها را آماده می‌کنند. شاید تا پیش از دیدن این صحنه کمترکسی باور کند بیشتر کارپخت این غذا برعهده نوجوان‌های یازده تا هجده‌ساله است.

نوجوان‌های اعضای گروه جهادی شهید امیرعلی حاجی‌زاده زیرمجموعه پایگاه بسیج شهید نامجوی مسجد حضرت‌محمد (ص) هستند و حدود یک‌سال است دو بار در هر ماه برای خانواده‌های نیازمند غذای گرم می‌پزند. آنها همه کار‌ها ازجمله شناسایی خانواده‌ها، خرید مواد اولیه، پخت، بسته‌بندی و توزیع غذا را خودشان برعهده گرفته‌اند.

وقتی خستگی جایش را به رضایت می‌دهد

محمدحسین زنگنه، نوجوان شانزده‌ساله گروه، به‌دلیل علاقه‌اش از سه‌سال پیش مداح برنامه‌های مسجد هم هست، اما روز پخت غذا خبری از میکروفن نیست. آستین‌هایش را بالا می‌زند و کنار بقیه مشغول کار می‌شود. او می‌گوید: شاید آشپز حرفه‌ای نباشم، اما هر کاری از دستم بربیاید، مانند پاک‌کردن برنج و حبوبات تا خردکردن پیاز و سیب‌زمینی را انجام می‌دهم.

چند ساعت کار مداوم در بین بخار دیگ‌های غذا در این روز‌های گرم تابستان، خستگی را روی صورت بچه‌ها نشان می‌دهد، اما محمدحسین می‌گوید همین‌که غذا آماده می‌شود، همه آن خستگی از یادش می‌رود: حس‌وحال این کار با همه کار‌هایی که انجام می‌دهیم فرق دارد. وقتی می‌دانم این غذا قرار است سر سفره یک خانواده نیازمند برود، احساس خوبی پیدا می‌کنم.

مطلب مرتبط ۳ دوست با همدلی‌شان یک محله را آباد کردند

آشپزخانه‌ای که با رفاقت می‌چرخد

حسین میرزایی هفده‌ساله است. او حدود یک‌سال پیش به دعوت یکی از هم‌کلاسی‌هایش عضو این گروه شد. او می‌گوید هنوز آشپزخانه مسجد آماده نیست و برای همین، گاهی در آشپزخانه‌های کرایه‌ای و گاهی در خانه یکی از بچه‌ها غذا می‌پزند.

اینجا هر کسی مسئولیتی دارد و تا آخر کار کنار بقیه می‌ماند

او می‌گوید: در مناسبت‌هایی که مسجد نذری دارد، غذای بیشتری می‌پزیم تا به خانواده‌های نیازمند محله و حاشیه شهر هم برسد.

بین کار صدای شوخی و خنده بچه‌ها هم شنیده می‌شود. حسین توضیح می‌دهد: گاهی محمدحسین با خواندن مولودی و مداحی فضا را برایمان متفاوت می‌کند. اینجا هر کسی مسئولیتی دارد و تا آخر کار کنار بقیه می‌ماند. پس از بسته‌بندی، ظرف‌های غذا داخل وانت، موتور یا خودرو سواری گذاشته می‌شود تا راهی خانه خانواده‌های نیازمند شود.

هر کس سهمی در این مهربانی دارد

علی‌اکبر اصفهانی، یکی دیگر از نوجوان‌های گروه، می‌گوید عضویت در این جمع باعث شده است نگاهش به خیلی از مسائل اطرافش تغییر کند: قبلا شاید وقتی از کنار کسی که نیاز به کمک داشت رد می‌شدم، نمی‌دانستم چه کاری می‌توانم انجام دهم، اما اینجا یاد گرفتیم همیشه لازم نیست کار بزرگی انجام بدهیم. گاهی همین که چند نفر کنار هم جمع شوند و هرکدام بخشی از کار را انجام دهند، می‌تواند کمکی به یک نیازمند باشد.

او ادامه می‌دهد: برای من جذاب‌ترین بخش کار این است که خودمان از اول تا آخر در بطن کار هستیم و می‌دانیم غذایی که آماده کرده‌ایم، به دست چه خانواده‌هایی می‌رسد. این باعث می‌شود احساس کنیم فقط یک غذای گرم آماده نکرده‌ایم، بلکه بخشی از وقت و توانمان را برای خوش‌حال‌کردن آدم‌های دیگر گذاشته‌ایم. همین حس باعث شده است هر بار که قرار پخت غذا داریم، منتظر باشم دوباره دور هم جمع شویم و کاری انجام دهیم که به‌نظرم ارزشش را دارد.

دعایی که انگیزه ادامه راه است

ابوالفضل گنجوی، هجده‌ساله، بیشتر مسئول توزیع غذاست. او می‌گوید: محله امام‌رضا(ع) محله برخورداری است، اما در همین محله هم سالمندان، بیماران و خانواده‌های آبرومندی هستند که وضع مالی سختی دارند. ما تلاش می‌کنیم با یک پرس غذای گرم یا اهدای لباس، قدم کوچکی برای کمک به آنها برداریم.

به گفته او، شیرین‌ترین لحظه وقتی است که غذا را تحویل می‌دهند و دعای خیر خانواده‌ها بدرقه راهشان می‌شود: همین دعا‌ها باعث می‌شود با شوق بیشتری برای برنامه بعدی آماده شویم.

مسئولیت‌پذیری از همین امروز

فرمانده پایگاه بسیج شهید نامجو می‌گوید: برای شناسایی خانواده‌های نیازمند، نوجوان‌ها در همه مراحل، از تحقیق و خرید مواد اولیه تا پخت و توزیع غذا، نقش اصلی را برعهده گرفته‌اند و در کنار آنها یک آشپز هم حضور دارد.

هدف ما فقط رساندن غذا نیست؛ می‌خواهیم نوجوان‌ها از همین سن، کمک به دیگران را در عمل یاد بگیرند

رضا سجادی می‌افزاید: به‌دلیل اینکه هنوز آشپزخانه مسجد راه نیفتاده است، گاهی این پخت در خانه یکی از بچه‌ها انجام می‌شود و گاهی هم آشپزخانه‌ای کرایه می‌کنیم.

او با بیان اینکه چهارده نوجوان عضو این گروه هستند و از هفده خانواده نیازمند محله حمایت می‌کنند، توضیح می‌دهد: یک مرتبه از ساعت ۶ عصر تا ۵ صبح بچه‌ها برای پخت جوجه‌کباب، مرغ پاک کردند، بدون اینکه کسی غر بزند.

فرمانده پایگاه بسیج شهید نامجو با اشاره به اینکه علاوه بر خانواده‌های نیازمند محله، بخشی از غذا در حاشیه شهر توزیع می‌شود، می‌گوید: هدف ما فقط رساندن غذا نیست؛ می‌خواهیم این نوجوان‌ها از همین سن، کمک به دیگران و مسئولیت‌پذیری را در عمل یاد بگیرند تا این روحیه در آینده هم همراهشان بماند.

سجادی یادآور می‌شود: این نوجوان‌ها یاد گرفته‌اند در کار‌های دیگر خیرانه مسجد هم مشارکت کنند. آنها با جمع‌آوری کمک‌های اهالی و خیران، برای تهیه لوازم‌تحریر، لباس و خرید بسته‌های معیشتی مشارکت می‌کنند.

* این گزارش سه‌شنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۷ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.