هر قالی حاصل یک سال زحمت ماست 
آن قدر میجنگم تا یا شهید شوم یا پیروز میدان 
سبحان حکیمی؛ نابغه مشهدی جودوی ایران
وقتی چند سال پیش مسیر عمویش را در پیش گرفت و روی تاتامی رفت، کمترکسی فکرش را میکرد که پسر محجوب و سربهزیر روستای گوارشک مشهد به این سرعت پلکان ترقی را طی کند.
سبحان حکیمی، ستاره اینروزهای جودوی ایران است که در رده سنی نوجوانان توانسته است آنقدر خوب باشد که پابهپای جوانان و بعضا بزرگسالان تمرین کند و از همین حالا فدراسیون جودو روی او بهعنوان یک جودوکار آیندهدار سرمایهگذاری معنوی کند؛ بهشکلیکه رشاد ممدوف، سرمربی آذربایجانی تیمهای ملی جودوی ایران، به سرمربیان تیمهای ردههای سنی بسپارد تا هوای این جودوکار نابغه را داشته باشند که میتواند آینده جودوی ایران باشد.
او حالا بعد از قهرمانی در مسابقات قهرمانی آسیا به مشهد بازگشته و در گفتوگو با شهرآراورزشی جزئیات بیشتری از مسیری که طی کرده است و روزهایی را که در پیش دارد، در میان گذاشت.
-اول از همه بگو پسر محجوب تیم ملی جودو در چه سالی و در کجای مشهد به دنیا آمده است؟
من متولد ۲۰ اسفند ۱۳۸۷ هستم و همراه با خانوادهام در روستای گوارشک در محله شاهنامه مشهد زندگی میکنیم. سه برادر هستیم که من فرزند دوم خانواده هستم.
-یعنی ۱۷ سال داری؟
بله. کلاس یازدهم هستم و امسال کلاس دوازدهم را خواهم گذراند.
-پس هنوز یک سال دیگر میتوانی در تیم ملی جودوی نوجوانان به میدان بروی؟
همین طور است. البته گاهی با تیم ملی جوانان و بزرگ سالان هم تمرین میکنیم، اما فعلا یک سال دیگر در خدمت تیم ملی نوجوانان هستم.
-چه شد که سمت جودو رفتی و جودو را از کجا آغاز کردی؟
خب عموی من جودوکار حرفهای بود و حتی برنز آسیا را هم به دست آورده بود. شاید ایشان انگیزه من شد تا وارد این رشته شوم. از سال ۱۴۰۰ دیگر تقریبا به صورت حرفهای جودو کار کردم. مربی پایه من در جودو، مهدی کیوان پناه بود و بعد هم امین قاسمی نژاد مرا رسما وارد جودوی حرفهای کرد.
-در کدام باشگاهها جودو کردی؟
کارم را با باشگاه امام هادی (ع) آغاز کردم، اما مدت بیشتری را در باشگاه آستان قدس بودم.
-آیا پایت به لیگ برتر جودو هم در این سن و سال باز شده است؟
بله من سال گذشته در عضویت تیم جودوی پارس جنوبی بودم که هدایتش به عهده امین قاسمی نژاد بود. با این تیم قهرمان لیگ برتر شدیم و سال گذشته هم با تیم نوبافت شادیلون مشهد بودم که این تیم هم به مقام سومی رسید.
-مسابقات قهرمانی آسیا چطور بود؟ خیلی راحت به مدال طلا رسیدی.
واقعیت آن است که چندان راحت هم نبود و اگر لطف خدا نبود، شاید نمیتوانستم به این مدال برسم. مسابقات از سطح کیفی بسیار بالایی برخوردار بود و بیشتر کشورهای صاحب نام آسیایی در این تورنمنت مهم حضور داشتند. در این مسابقات که به میزبانی اردن برگزار شد، ابتدا حریف اندونزیایی خود را شکست دادم و سپس با غلبه بر نماینده قرقیزستان، جواز حضور در دیدار پایانی وزن ۸۱- کیلوگرم را به دست آوردم. در فینال هم سمندر سوناتوف از ازبکستان را بردم و طلا گرفتم.
-میدانی تا الان در رده سنی نوجوانان چند مدال بین المللی گرفتی؟
بله. شش مدال؛ سه مدال طلا، دو نقره و یک برنز. از قهرمانی آسیا و کاپ آسیا بگیرید تا بازیهای آسیایی و کاپ آفریقا.
-سرمربی تیم ملی نوجوانان، مسعود حاجی آخوندزاده، یک مشهدی است. فکر میکنی بتوانی روزی جا پای ستارگان خراسانی جودوی ایران بگذاری؟
جودوی خراسان رضوی مهد جودوی ایران است و همواره قهرمانان و ستارههای بزرگی را در سطح بین المللی داشته است. من همه تلاشم را میکنم تا بتوانم جا پای این بزرگان بگذارم و امیدوارم در این مسیر خداوند هم لطفش را شامل حالم کند. میخواهم در رده سنی بزرگ سالان هم به المپیک برسم و برای شهرم مدال آور باشم.
* این گزارش چهارشنبه ۳۱تیرماه ۱۴۰۵ در شماره ۴۸۱۴ روزنامه شهرآرا صفحه ورزش چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
