کد خبر: ۱۵۱۵۰
۱۶ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۰۰
نیکوکاری

امیرحسین زارع، خادمی را پرافتخارتر از قهرمانی جهان می‌داند

امیرحسین زارع، قهرمان پرافتخار کشتی جهان که از کودکی دلداده آستان جانان شده، و بعد از قهرمانی مدال‌هایش را به موزه آستان قدس تقدیم کرده می‌گوید: بهترین حس را موقعی تجربه می‌کنم که به زائران خدمت کنم.

پس از چند پیام و تماس، وقتی متوجه می‌شود موضوع گفت‌وگوی ما درباره امام‌رضا (ع) و داستان خادمی‌اش در حرم مطهر رضوی است، با وجود محدودیت‌های اردوی تیم‌ملی کشتی، گوشی را برمی‌دارد و با ما تماس می‌گیرد. امیرحسین زارع همان ابتدای کلام می‌گوید: دسترسی ما به تلفن همراه خیلی محدود است، ولی، چون گفتید گفت‌و‌گو درباره امام‌رضا (ع) است، در خدمتم.

قهرمان پرافتخار کشتی آزاد جهان پیوند عمیقی با صحن‌وسرای رضوی دارد. او که از کودکی دلداده آستان جانان شده است، پس از چهره‌شدن در ورزش ایران و قهرمانی‌های پیاپی آسیایی و جهانی، بر عهد دلی خود با بارگاه منور رضوی و صاحب این ارض اقدس مانده است. کافی است کشتی‌گیر وزن ۱۲۵ کیلوگرم تیم‌ملی کشتی آزاد ایران لابه‌لای اردو‌ها و مسابقات فرصتی پیدا کند؛ بلافاصله راه مشهد را در پیش می‌گیرد؛ چه برای زیارت و چه برای خدمت.

 

هر قدم شاکر این نعمتم

قهرمان کشتی ایران از آن دست ورزشکارانی است که کارنامه افتخارآفرینی‌اش حسابی سنگین است؛ درست مانند وزنش. اما او پهلوانی است که هرچه توشه مدال‌هایش پربارتر شده، وجودش افتاده‌تر شده است. امیرحسین زارع که عادت داریم با سینه ستبر وسط دایره طلایی ببینیمش، لابه‌لای اردو‌ها و مسابقاتش به مشهد می‌آید تا در قطعه‌ای از بهشت خدمت کند، آن هم با شانه‌های افتاده، سری پایین و چوب‌پری در دست.

وقتی در شروع صحبت از این اتفاق خوب حرف می‌زنیم، ذوق می‌کند. کیف می‌کند که او را خادم حرم امام‌رضا (ع) صدا می‌کنیم. خودش می‌گوید: وقتی می‌آیم پابوس حضرت (ع)، برایم مهم نیست چه مدال‌هایی دارم. من اینجا هستم که با افتخار خدمت کنم و این آرزوی من بوده است.

پوشیدن لباس مشکی خدمت و دردست‌داشتن چوب‌پر زرد برای زارع حسی متفاوت دارد. او می‌گوید: اولین‌بار پنج‌سال پیش همراه پدرم در یک روز خادم حرم شدیم و حالی داشتم که نمی‌توانم درباره‌اش حرف بزنم. بهترین حس را موقعی تجربه می‌کنم که به زائران امام‌رضا (ع) خدمت کنم؛ مانند زمانی که در چای‌خانه حضرت لیوان‌های چای را برای زائران دل‌خسته و مشتاق پر می‌کنم.

هر قدمی که برمی‌داشتم، به روزی و توفیقم در آن روز فکر می‌کردم و خدا را شکر می‌کردم

او درباره بهترین خاطره روز‌های خادمی‌اش در حرم مطهر می‌گوید: من خادم ارشاد حریم آستان قدس بوده‌ام و محل خدمتم در صحن‌ها و ورودی‌های مختلف بوده است. در این مدت هم هر بار که قسمت شده است و لباس را پوشیده‌ام، سعی کرده‌ام قدر آن فرصت را بدانم. اما یک‌بار به‌صورت ویژه در ذهنم مانده است؛ روزی که شیفت خدمتی‌ام مصادف شده بود با میلاد آقا امام‌رضا (ع). هر قدمی که برمی‌داشتم، به روزی و توفیقم در آن روز فکر می‌کردم و خدا را شکر می‌کردم.

 

تا جان دارم، مفتخر به پوشیدن این لباسم

برای بسیاری از کشتی‌گیران جهان، ایستادن بر قله مسابقات جهانی بهترین رویداد تلقی می‌شود، اما برای امیرحسین زارع این‌گونه نیست. او که ایستادن روی سکوی جهانی و آسیایی را بار‌ها تجربه کرده است، درباره بهترین افتخار زندگی‌اش، با بغضی در گلو و حسی که نمی‌شود پنهانش کند، می‌گوید: همیشه بین دوستان و در مصاحبه‌ها گفته‌ام و می‌گویم: افتخار زندگی من مدال‌هایم نیستند؛ بزرگ‌ترین افتخار زندگی من خادمی در حرم مطهر علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع) است که از صد‌ها مدال و قهرمانی بالاتر است.

زارع این روز‌ها کیلومتر‌ها دور از مشهد است، اما هر بار که دوبنده را به تن می‌کند تا برای تمرین وسط دایره طلایی بایستد، توکلش به خدا و توسلش به امام‌رضا (ع) است.

از ما می‌خواهد تا در فرصت تشرف به حرم سلامش را به امام مهربانی برسانیم و در وصف عشقش به خادمی حرم مطهر می‌گوید: از امام‌رضا (ع) خواسته‌ام لیاقت خدمت در حرمش را هیچ‌وقت از من نگیرد. هر وقت هم به حرم مشرف می‌شوم، در اولین نگاهم به گنبد طلا، ابتدا التماس دعای بقیه را منتقل می‌کنم و سپس از حضرت (ع) می‌خواهم که کمکم کند تا زمانی که جان دارم خادمش باشم.

 

پیوند ابدی با داستان یک نذر

پیوند امیرحسین زارع با مضجع نورانی امام‌هشتم (ع) که از کودکی آغاز شده است، تا همیشه و در دل تاریخ ماندگار خواهد بود. او در مسیر عشق بی‌نهایتش به علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع)، ارزشمندترین مدال‌های خود را تقدیم آستان جانان کرده است.

داستان تقدیم مدال‌های این قهرمان مازنی به شاه خراسان، برمی‌گردد به یک نذر که از زبان خودش شنیدنی است: در سال ۲۰۲۱، پیش از اینکه به مسابقات جهانی اسلو اعزام شوم، با امام‌رضا (ع) و خدا عهد کردم که از این به بعد در هر مسابقه بین‌المللی‌ای مدال طلا گرفتم، تقدیم موزه آستان قدس رضوی کنم. خدا را شکر همان سال هم در مسابقات جهانی اولین مدال طلا را گرفتم.

امیرحسین زارع آن سال بر عهد امام‌رضایی خود ایستاد و پس از بازگشت از مسابقات جهانی، با دست پر به دیدار حضرت‌رضا (ع) رفت و مدال طلایش را تقدیم کرد: من این مدال‌ها را از خود حضرت‌رضا (ع) دارم و فقط پیش من امانت هستند. بهترین جا هم برای نگهداری مدال‌ها همین حرم مطهر است که پاک‌ترین و بهترین نقطه دنیاست و تا همیشه ماندگار می‌شود.

امیرحسین زارع پس از این کوشیده است تا ویترین مدال‌هایش را در حرم مطهر رضوی کامل‌تر کند و پس از آن توانسته است دو طلای جهانی دیگر و یک طلای بازی‌های آسیایی به گنجینه مدال‌هایش در موزه آستان قدس رضوی اضافه کند.

 

نیکوکاری

 

امام‌رضا (ع) ورق را برایم برگرداند

قهرمان نامدار کشورمان که پشت کشتی‌گیران بسیاری از گوشه‌وکنار جهان را به خاک رسانده است، در زندگی زمین‌خورده محبت سلطان خراسان است. او تعریف می‌کند: من لطف امام‌رضا (ع) به خودم و اطرافیانم را محدود به مسابقه ورزشی و مدال‌آوردن ندیده‌ام. امام مهربان در همه مراحل زندگی من، خانواده و اطرافیانم کنار ما بوده است.

امیرحسین زارع ادامه می‌دهد: وقتی برای شیفت خدمتی یا زیارت از تهران یا آمل راهی مشهد می‌شوم، آدم‌های زیادی می‌گویند سلام ما را به امام‌رضا (ع) برسان. من در بین دوستان و خانواده‌ام می‌بینم که برای چه مشکلی به حضرت (ع) التماس‌دعا دارند و بعد از مدتی گره از کارشان باز می‌شود.

قهرمان متواضع ورزش اول کشورمان که باید سریع‌تر به این تماس پایان دهد تا به ادامه اردوی تیم‌ملی برسد، می‌گوید: امام‌رضا (ع) را همیشه کنار خودم حاضر می‌بینم. بی‌اغراق می‌گویم؛ چند دفعه‌ای شده است که در مسابقه‌ای سنگین عقب افتاده‌ام و همان‌جا به امام‌رئوف (ع) متوسل شده‌ام و ورق برایم برگشته است.

 

نیکوکاری

 

وعده دلی زارع به امام‌رضا(ع)

یکی از ورزشکاران برتر تاریخ کشتی کشورمان بار دیگر در آستانه یک مسابقه بزرگ قرار گرفته است. علاقه‌مندان به کشتی امیدوارند او دوباره میان تشک خوش بدرخشد و پرچم ایران عزیز را بالا ببرد. خودش هم این روز‌ها در اردو‌های تیم‌ملی برای همین هدف می‌جنگد.

امیرحسین می‌گوید: من این روز‌ها همه تلاشم را می‌کنم. تمرینات فشرده و سنگین است و امیدوارم یک‌بار دیگر روی سکوی قهرمانی بایستم. کمتر از سه ماه دیگر نتیجه عملکرد زارع و دیگراعضای تیم‌های ملی کشتی آزاد و فرنگی کشورمان در مسابقات جهانی مشخص می‌شود و قهرمان خوش‌نام آملی از هم‌اکنون به دلش وعده داده است تا با مدال طلا به دیدار حضرت شمس‌الشموس (ع) برود.

او تعریف می‌کند: مطمئنم امام‌رضاجانم باز هم کمکم می‌کند. این‌بار هم، من و همه هم‌تیمی‌هایم برای بهترین نتیجه می‌جنگیم و ان‌شاءا… با دست پر خدمت حضرت (ع) می‌رسیم. اگر رنگ مدالم طلا باشد، جایش در موزه است و آن را تقدیم امام‌هشتم (ع) می‌کنم.

 

* این گزارش پنج‌شنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۳ شهرآرامحله منطقه ثامن چاپ شده است.

آوا و نمــــــای شهر
03:04
03:44
اینستاگرام