کشتی

دو پسر آقای عامل یعنی چنگیز و جمشید؛ پیشکسوتان کشتی آزاد مشهد از کودکی با ورزش بزرگ شدند. چنگیز عامل درویش سیستانی عضو تیم نوجوانان ایران بوده و جمشید هم دوره ای قهرمان مسابقات کشتی ایران بوده است.
سحاب پورشاهی، ورزش را از ژیمناستیک شروع کرد و چهار مدال طلای استانی به دست آورد. اما وقتی احساس کرد دیگر چیز تازه‌ای برای یادگرفتن ندارد به کشتی روی آورد و حالا رؤیای رسیدن به سکوی نخست المپیک را در سر دارد.
کاظم مختاری از هفت‌سالگی کشتی را آغاز کرده و در خانواده‌ای بزرگ شده که کشتی برای آنها فقط یک ورزش نبوده، بلکه بخشی از سبک زندگی‌شان بوده است. او درکنار این ورزش، لباس آتش‌نشانی پوشیده و مسیر تخصصی غواصی را انتخاب کرده است.
چهار سال از اولین روزی که علیرضا ملت سیزده ساله پا به سالن کشتی گذاشت می‌گذرد؛ چهار سالی که برای او با تمرین‌های سخت، مسابقه، شکست و پیروزی همراه بوده‌است. حالا او تلاش می‌کند مسیر پیشرفت را قدم‌به‌قدم طی کند.
مسیر ورزشی سعید علی پناه نوجوان محله شهید شیرودی از توپ فوتبال به تشک کشتی رسیده است.
علی ابراهیمی‌عباسی کشتی را با توصیه پدرش شروع کرد؛ پدری که خودش روزگاری کشتی‌گیر بود و این ورزش را «پهلوانی» می‌داند. حالا پنج‌سال از شروع حرفه‌ای فعالیتش می‌گذرد و رؤیای ایستادن روی سکوی قهرمانی جهان و المپیک را دارد.
یک اتفاق باعث شد پدر محمدحسین ملت تصمیم بگیرد او را به سالن کشتی ببرد تا علاقه‌اش به کشتی را به شکلی اصولی دنبال کند. حالا پنج‌سال می‌گذرد و محمدحسین با کسب مدال‌های متعدد استانی، رؤیای حضور روی سکوی قهرمانی جهان و المپیک را در سر دارد.
ورزش حرفه‌ای در خانواده بامشکی موروثی است. حسن بامشکی از قهرمانان کشتی کشور است، همسرش مهین نجات زادگان از قهرمانان رشته آمادگی جسمانی است و دخترش اکرم در ورزش دو و میدانی فعال است.
امیرحسین زارع، قهرمان پرافتخار کشتی جهان که از کودکی دلداده آستان جانان شده، و بعد از قهرمانی مدال‌هایش را به موزه آستان قدس تقدیم کرده می‌گوید: بهترین حس را موقعی تجربه می‌کنم که به زائران خدمت کنم.
محمدمتین عدالتی‌پور، نوجوانی که پنج‌سال پیش با دیدن مسابقات کشتی از تلویزیون، مسیر زندگی‌اش را پیدا کرد، حالا بیشتر روز‌های هفته را روی تشک کشتی یا در بوستان نصرت به تمرین می‌گذراند و سه مدال مسابقات استانی در کارنامه دارد.
محمدصادق نصرتی زمانی‌که فقط دوازده‌سال داشت، همسایه‌شان که ژیمناستیک کار می‌کرد، او را برای ثبت‌نام به سالن برد، اما کلاس ظرفیت نداشت. همان‌جا تمرین کشتی در‌حال برگزاری بود و همان چند‌دقیقه تماشا، مسیر زندگی محمدصادق را تغییر داد.
عباس نیک‌سرشت یکی از چوخه‌کاران به نام خراسانی است که عنوان قهرمانی مسابقات جهانی را که در هندوستان برگزار شد، کسب کرد. وی در یک خانواده چوخه‌کار به دنیا آمده است.
حمید قربانی، برنده چند مقام قهرمانی در رشته بندسازی می گوید: بدنسازان با توجه به اینکه به اندام مناسب و زیبایی می‌رسند از محبوبیت مقبولی در جامعه برخوردار می‌شوند که این مسئله اگر دچار غرور شوند، می‌تواند آفتی برای آنان باشد.
مهدی علیپور ورزش‌های زیادی را تجربه کرده، اما هیچ‌کدام برایش «کشتی» نمی‌شود؛ رشته‌ای که به باور او، دنیای رویارویی مردانه و میدان بزرگ پهلوانی است. او نه‌فقط روی تشک کشتی، بلکه در پیچ وخم زندگی واقعی هم خوب مبارزه می‌کند.
مسعود اسماعیلی‌‎نژاد مدرک کارشناسی در رشته تربیت بدنی دارد و یکی از ورزشکاران موفق منطقه ما است. از موفقیت‌های او به عنوان مربی تیم کشتی آزاد، کسب رتبه دوم تیمش در مسابقات جوانان محلات مشهد است.
جواد بهادری از شش‌سالگی پا‌به‌توپ شد و در کوچه و مدرسه با دوستانش فوتبال بازی می‌کرد، اما ۵‌سال بعد، با ورود به دنیای کشتی، همه‌چیز برایش تغییر کرد. حالا در همین سن کم، چندمدال طلای استانی در کارنامه دارد.
محمد میرفخرایی با عناوین مختلفی از مربیگری گرفته تا پهلوانی به جامعه ورزش خراسان و کشور خدمت کرده است. او آخرین‌بار سال۱۳۵۰ با نام قوچان روی تشک کشتی رفت و در سطح کشوری مدال‌های زیادی به دست آورد.
دکان کفاشی «علی‌ خاکساری» در خیابان دریادل که طول و عرضش از دو متر بیشتر نمی‌شود و اگر ویترین آن پر است از کفش‌های کهنه، دیوارش پر است از عکس‌های زورخانه و گود و پهلوان‌ها.
قاسم امینی‌فیلابی، پیشکسوت کشتی می‌گوید: پنج‌سال پیش سالن زورخانه را کمی تغییر دادیم تا وسط گودش جای دو تشک باز شود و عشق کشتی‌های محل، پنجه در پنجه هم عرق بریزند و رسم قهرمانی بلد شوند.
استاد کریم محمدیان، پدر کشتی خراسان و یکی از پایه‌های کشتی ایران در دهه‌های ۴۰ و ۵۰، پهلوانان بنام بسیاری نظیر مرحوم شورورزی، وفادار، سخدری، بهادری، توکل، معرب، گلمکانی، خادم و وحدت را تربیت کرد.