۱۰ساله بوده که دست توی دست پدرش حاج صفر، کوچهپسکوچههای محله سرشورِ را قدم میگیرد سمتِ زورخانه عیدگاه و همین میشود که پا جای پای پدر میگذارد و میشود پهلوان.
رضا شجیعی که قهرمان کشتی استان است، خانوادهای ورزشی دارد؛ خانوادهای که بهواسطه مادرش اصلونصبش به قومیت کُرد خراسان شمالی برمیگردد تا با کشتی و ورزش پهلوانی آن غریبه نباشد.
عباس طوسی از نوجوانی با دست و پا اجسام سختی مانند دسته کلنگ و آجر و بتن را میشکست؛ «دستهکلنگ به این راحتی خرد نمیشود، اما قدرت بدنی من طوری است که بدون کمترین آسیبی با ساق پا دسته کلنگ را خرد میکنم.»
غلامرضا معافیان، یکی از کشتیگیران محله پروین اعتصامی از نوجوانی در این رشته فعالیت داشته و در حال حاضر مربی کشتی سطح جوانان و نوجوانان استان است.
این جوان کمشنوا هیچوقت به مشکل شنواییاش به چشم ضعف نگاه نکرده است و از وقتی معلم ورزش مدرسه او را بهسوی کشتی سوق داد، تا الان توانسته ششمدال طلا در ردههای استانی و کشوری و مدال نقره جهانی را کسب کند.
قدوقوارهاش کمتر از سنش نشان میدهد، اما مرام پهلوانیاش خیلی جلوتر از همسنوسالهایش است. کافی است یک بار احمدرضا را روی تشک کشتی ببینید تا معنی بامرامبودنش را متوجه شوید.
محمدصادق علیرضایی سه سال پیش وارد دنیای کشتی شد. روزهای نخست، فوت و فن کشتی را خوب نمیدانست، اما اکنون چهار مدال رنگارنگ در کارنامهاش دارد که نوید آیندهای درخشان برای او را میدهد.
توکلیان از سه سال پیش به هندوستان رفته و بهعنوان مربی در بزرگترین مجموعه ورزشی این کشور فعالیت میکند؛ او حتی کوچه به کوچه برای یافتن استعدادهای هندی تلاش میکند.
سیدعلی شاکری جوان، جودوکار ساکن محله ثامن گلشهر با تنی ورزیده و اخلاقی آرام و صبور، عمرش را پای ورزش گذاشته و هنوز جوان و پرانگیزه درپی افتخارات بیشتر است.
این نوجوان ورزشکار درباره انتخاب رشته ورزشیاش میگوید: مدل مبارزههای کشتی را دوست دارم؛ همچنین دوستشدنهای بعد از مبارزه را، مرام و جوانمردیاش را و.... حتی باختش هم شیرین است.
کشتیگیران گمنام ناشنوا در سالن آهنچی برای مسابقات پاراالمپیک تمرین میکنند. از همین سالن بیشاز ۱۰ قهرمان پاراالمپیکی پا به عرصه رقابتها گذاشتهاند.
خداوند به عرفان عرفانینیا زندگی دوبارهای بخشید. یک سال بعد از آن حادثه، عرفان پا به تشک کشتی گذاشت و تصمیم گرفت در این رشته ورزشی، فعالیت کند.
امیررضا درخشان، یکی از ساکنان منطقه هشت است که از سال ۱۳۵۷ وارد عرصه ورزش و چند مقام کشوری گرفته است. او بنیانگذار سبک کیوکوشینکان در شمال شرق است.
گود توس از سال ۸۳ متولد و از همان زمان با استقبال هواداران کشتی باچوخه مواجه شد. چنانکه این روزها تعداد تماشاچیانش به ۵ هزار نفر هم میرسد.
سخدری از جنس پهلوانانی بود که نه غلو میکرد و نه دوست داشت خیلی زور بازویش را به رخ کسی بکشد. این را حسن ریاحی، از شاگردان قدیمی این پهلوان و از پیش کسوتان کشتی پهلوانی مشهد، میگوید.
محمدجواد نجاتی، مدیرباشگاه ورزشی نیرو و نشاط، خود از جمله مردان باستانیکار شهرمان است که این ورزش را از سال ۱۳۵۰ آغاز کرده و همچنان ادامه میدهد.
هر شب خاک شدن و به زمین خوردن باعث شد، کمکم ایمان هم به کشتی روی آورد. موفقیت های ایمان، افشین برادر دیگر را هم راهی رشته کشتی کرد. بدین ترتیب خانواده شبستریان تبدیل به خانوادهای کشتیگیر شد.
رضا رمضانزاده تمام مدالها و کاپهای خود را به موزه آستان قدس اهدا کرده است. سهمدال طلا، دو نقره و یک برنز حاصل ۶دوره حضور او در مسابقات خارج از کشور است. مدال نقره مسابقات آسیایی سال۲۰۰۳ هندوستان بزرگترین افتخار ورزشی اوست.
محمد رحیمی، پیشکسوت ورزشی، یکی از بانیان راهاندازی گود کشتی مهدیآباد است. او با بیشاز هفتادسال فعالیت در حوزه کشتی باچوخه، از آخرین پیشکسوتان این رشته در مشهد و خراسان است.
محمدکیان محمدزاده تعریف میکند: تا الان شکست خوردهام و هر بار از باختهایم درس میگیرم. اگر فنی را که با آن باختهام بلد نباشم، یاد میگیرم و تمریناتم را بیشتر میکنم.