از پیراپزشکی و مامایی تا هنر گلسازی
همان لحظه ورود به منزل، مبهوت زیبایی خیرهکنندهای میشویم که در سرتاسر خانه پراکنده شده است؛ این زیبایی مرهون گلهایی است در رنگها، مدلها و انواع مختلف که همه، هنر دست است و هرکدام راوی بخشی از لطافت روح سازندهاش.
روی بوفهها، دیوارها، اوپن و میزهای عسلی، مملو از گلهای ریز و درشت و گلدانها و کوزههای تزیینشده است؛ حتی گوشهوکنار پذیرایی نیز بهواسطه حضور ما برای تهیه گزارش، سفره هفتسین، سفره عقد، حلقههای گل و ست عروس، هدیههای نامزدی، حلقههای کوچک حوله با رنگهای مخصوص، ظرفهای آجیل، سبدهای میوه شب چله، هفتسین روی کوسن و ست عید غدیر را در طرحهای مختلف چیدهاند که فضا را دلنشینتر کرده است.
دقیقتر که میشوی، دوروبر نمونههایی از حلقههای در، انواع تابلوها، گلهای سنبل، پااردکی، لاله، زعفران با ترکیبهای متنوع و شادی از رنگهای صورتی، بنفش، سفید، قرمز، آبی روشن، فیروزهای، صدفی، صورتی، سبز و مشکی بهچشم خورد.
پیراپزشک هنرمند
«ابراهیمزادهفخار» با اسم مستعار «ف- فخار» هممحلهای هنرمند ما در «هنرستان»، خالق این آثار است؛ بانویی که پس از بازنشستگی، تصمیم میگیرد به هنر مورد علاقهاش بپردازد. او که «پیراپزشک» و «کارشناس مامایی» بوده، با وجود اینکه هنوز بیمارانش را ویزیت میکند، وقتش برای پرداختن به «هنر» آزادتر شده است.
او که از سال۸۹ گلسازی را شروع کرده، از اولین تجربهاش در این زمینه میگوید: «دوسال پیش از بازنشستگیام، به دلیل شوقواشتیاقی که به اینگونه کارها داشتم، با پوست پسته، هفتسین و گل پنجپر درست کردم که تعریف اطرافیان و میهمانان از این کار، انگیزهام را بیشتر کرد.»
در هیچ کلاس آموزشی شرکت نکردم
اینگونه بود که کارهای کوچک و هرازگاهی، پس از بازنشستگی جایش را داد به سرگرمی و برنامه همیشگی او تا بهطور جدی ادامهاش بدهد: «از همان ابتدا علاقه خاصی به انجام کارهای هنری داشتم و با کوچکترین ابزار سعی میکردم محیط اطرافم را تغییر دهم و شاداب کنم.»
ابراهیمزادهفخار این را هم تصریح میکند: «تاکنون در هیچ کلاس و دوره آموزشی شرکت نکردهام و هرچه آموختهام، از برنامههای آموزشی تلویزیون بوده است، حتی بهدنبال گرفتن مدرک از سازمان فنیوحرفهای هم نرفتم.»
آنگونه که خودش میگوید، شبکه کهگیلویهوبویراحمد نخستین رسانهای بوده که او از برنامهاش ایده گرفته است: «ایدهای که از یکی از برنامههای هنری این شبکه تلویزیونی گرفتم، استفاده از مهرههای آویز لوستر برای ساخت گل بود.»
برگزاری نمایشگاه سفره هفتسین
این هنرمند هممحلهای ما، دنباله حرفش میرسد به اینکه: «بهمرور در کنار برنامههای آموزشی شبکههای مختلف استانی و کشوری، از کتابها و سیدیهای آموزشی نیز استفاده کردم تا اینکه توانستم پیشرفت کنم.» و امروز این بانوی هنرمند به جایی رسیده است که مشتریهای خودش را دارد و هرازگاهی نیز دعوت میشود تا در هتلها، نمایشگاهی از کارهایش برگزار کند.
خودش درباره یکی از نمایشگاههایش که استقبال زیادی از آن شده، اینگونه میگوید: «سال۹۰ در هتل الغدیر نمایشگاه سفره هفتسین را به مدت ۱۵روز برگزار کردم که مسافران بهویژه میهمانان کویتی و بحرینی از آن استقبال زیادی کردند.»
ایدههایم را از طبیعت میگیرم
میگوید کارهایش را مانند بچههایش دوست دارد: «برای درست کردن هرکدامشان کلی وقت و انرژی میگذارم و برای همین هم کارهایم را خیلی دوست دارم.» آنگونه که خودش میگوید، پس از اتمام هر کاری، از خانواده و اطرافیانش نظرخواهی میکند تا اینگونه بتواند کارهایش را قویتر و حسیتر کند.
زمانی که از او میپرسم ایده ساخت گلها و سایر کارهایش را از کجا میگیرد، پاسخ میدهد: «ایدههایم را از طبیعت میگیرم و با خلاقیت خودم، ترکیب میکنم تا خروجی آن، همان چیزی میشود که میبینید.»
روزی ۱۲ ساعت کار میکنم
برایم جالب است بدانم برای ساخت هرکاری چقدر زمان صرف میکند که در پاسخ میگوید: «بستگی به نوع کار و حجم آن دارد؛ برخی کارها چهار تا پنج ساعت وقت میگیرد و آنهایی که پرکارتر است، گاهی دو تا سهروز طول میکشد.» آنگونه که خودش توضیح میدهد، یک ست هفتسین، چهار روز با صرف وقت روزانه ۱۲ساعت، زمان میبرد تا تکمیل شود.
حرف ست هفتسین که به میان میآید، میگوید: «سال گذشته ۱۷مدل هفتسین درست کردم که مشتریان خودش را داشت، اما امسال سعی کردم کار هفتسین را روی سفال متمرکز کنم که جذابیت و تازگی خاصی دارد.»
برخی کارها چهار تا پنجساعت وقت میگیرد و آنهایی که پرکارتر است، گاهی دو تا سهروز طول میکشد
گل زعفران را بیشتر دوست دارم
وقتی میپرسم از بین گلهایی که درست کرده است، کدامیک را بیشتر دوست دارد، میگوید: «گل زعفران را بیشتر میپسندم، چون به دل مینشیند؛ هرچند از درست کردن هرکدام از کارهایم لذت میبرم.»
آخرین چیزی که ابراهیمزادهفخار دوست دارد بگوید این است که: «هرکسی میتواند خلاقیت داشته باشد، اما علاقهمندی شرط اول است و اگر کسی وارد این عرصه شد، نباید از سروته کار بزند یا جنس نامرغوب استفاده کند، چون درنهایت کیفیت کار خراب میشود.» بعد هم میگوید تنها توقعی که دارم، این است که زحمتی که برای خلق این آثار کشیده است، درک شود.
* این گزارش چهارشنبه، ۶ اسفند ۹۳ در شماره ۱۳۹ شهرآرامحله منطقه ۹ چاپ شده است.

