پرنیا انصاری با پشتکار و تلاش توانسته مدالهای رنگارنگ مختلف استانی و کشوری کسب کند. او از سه سال پیش دفنوازی را هم آغاز کرده و میگوید این ساز به او آرامش و انرژی خوبی میدهد.
منطقه ۱۲
همنشینی محدوده تاریخی و مدرن در یک منطقه
منطقه ۱۲ از دو محدوده متصل و منفصل شهری تشکیل شده است. ساختمانسازی در ناحیه متصل این منطقه در ۲۰سال گذشته با سرعت زیادی پیش رفته و این موضوع باعث شده است این محدوده با خیابانکشیهای استاندارد شهری، خانههای نوساز و... بهعنوان یک منطقه نوین شهری شناخته شود. بافت تاریخی منطقه ۱۲ در ناحیه منفصل توس قرار دارد که قدمت برخی بناهای آن در اطراف شهر تاریخی طابران توس به هزار سال میرسد. ظرفیتهای گردشگری و تاریخی سهم ویژهای در رونق اقتصادی این منطقه دارند که از آن جمله میتوان به آرامگاه فردوسی، بقعه هارونیه، ارگ توس، بوستان مینیاتوری، نمایشگاه بینالمللی و... اشاره کرد. محله وکیلآباد از محلات قدیمی محدوده متصل شهری است که بسیاری از کارگران قدیمی حاج حسینآقا ملک هنوز در آن سکونت دارند. زمینهای رها شده در بخش متصل شهری و نبود طرح تفصیلی و ساخت و ساز غیرمجاز در محدوده منفصل توس و محله وکیل آباد از مشکلات این منطقه است. شهرداری منطقه ۱۲ سال ۱۳۸۳ شکل گرفت و تا سال ۱۳۹۲ به صورت نیمهخصوصی با مشارکت شرکت آبادانی و مسکن الهیه اداره میشد. بعد از آن به طور کامل به شهرداری مشهد واگذار شد. در مساحت ۶۵۰۲ هکتاری این منطقه ۱۰۵ هزار نفر زندگی میکنند.
زهرا راعی، نونهال محله چهاربرج، موفقیت استانی خود را در این سالها تکرار کرده است. او حالا هم با ادامه تمرینهایش، رؤیای حضور در مسابقات کشوری و کسب مدالهای بیشتر در رشته ژیمناستیک را دنبال میکند.
بزرگترین تبلیغ و پشتیبان منیر قاضی در همه چهل سال فعالیتش، آموزش کامل خیاطی و دوخت لباس در حضور خود اوست. او با وجود مشکلات جسمی، سالها تلاش کرده و با تربیت شاگردان و طراحیهای درخشانش خوش درخشیده است.
تهمینه تابندهفر، دبیر ادبیات مدرسه توکلیزاده؛ دارنده مقام اول مسابقات مشاعره در ناحیه هفت آموزش و پرورش است و رابطه خوبی با دانش آموزان دارد.
سید محمدجواد آل سیدان که رتبه سوم مسابقات علوم آزمایشگاهی خوارزمی را به دست آورده میگوید: موادی که برای آزمایش در اختیار دانشآموزان قرار میگیرد، هزینههای سنگینی دارد و مدرسه ما نمیتواند آن را تامین کند.
حاج حسن خباز عشق جبهه بود، دو سال از حضورش در جبهه میگذشت، اما به خاطر سن بالایش، دیگر نمیگذاشتند اسلحه به دست گیرد، برای همین کارش ساخت سنگرهای امن برای رزمندگان بود.
سال ۶۱ بود و از بانیان ساخت آب انبار دیگر هیچ کسی نمانده بود. علیاصغر ملکینژاد معروف به حاجی بندار از پدرش که سرپرست آب انبار حسین آقای ملک بود، آنجا را به ارث برد و تبدیل به زورخانه کرد.