منطقه ۲

منطقه ۲

بزرگ‌ترین منطقه مشهد

منطقه ۲ بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین منطقه شهری مشهد است که محله‌های برخوردار و کم‌برخوردار بسیاری را در بر می‌گیرد. کوچه حسین‌باشی که طولانی‌ترین کوچه شهر است و بوستان حجاب که اولین بوستان ویژه بانوان در مشهد است، در این منطقه قرار دارد. مجموعه تفریحی‌گردشگری سپاد با برخورداری از مراکز تجاری و تفریحی و میدان جانباز با برج‌های تجاری و رستوران‌هایش، هر روز شهروندان و مسافران زیادی را برای خرید و تهیه سوغات به این محدوده شهر می‌کشاند. راسته‌بازار‌های مختلف ازجمله، بازارخطی پارچه و پرده در خیابان تعبدی، راسته کفش در خیابان عامل، راسته سرامیک در ابوطالب و... از دیگر ظرفیت‌های این منطقه است. فراوانی زمین‌های رهاشده، زباله‌گردها، فروشندگان مواد و آشپزخانه‌های تولید مواد صنعتی در محدوده توس از مشکلات چشمگیر این منطقه است. در مساحت ۳۸۴۴ هکتاری منطقه ۲ حدود ۵۱۳ هزار نفر زندگی می‌کنند.

۱۵ دختر نوجوان پایه دهم دبیرستان الزهرا(س)، سال ۱۳۹۷ هیئت «میثاق‌الحجه» را شکل دادند اما بزرگتر که شدند فاصله‌شان با هیئت بیشتر شد. به‌این‌ترتیب آنهایی که هنوز مشهد بودند با تشکیل هیئت دختران طوبی، قصه تازه‌ای را شروع کردند.
محمد مهدی شخصی می‌گوید: در داخل کوچه حسین‌باشی کوچه‌ای بود به نام کوچه حاجی‌سیگاری یا کوچه درشکه‌دار‌ها به دلیل آنکه درشکه‌چی‌ها که در آن زمان حکم همین تاکسی‌های امروزی را داشتند در آن کوچه بودند.
خاله زهرا از همه روز‌های زندگی‌اش همین قدر می‌داند که نوکر امام حسن‌مجتبی (ع) است و دوست دارد وقت مرگش هم ضامنش شود. ۳۰سال است اتاق کوچک کنار حیاط بزرگ مسجد محل زندگی‌اش است.
از زمانی که محمدرضا غلامی برای رسیدن به جبهه تلاش می‌کرد، سال‌های زیادی گذشته است، اما بعضی خاطرات هنوز برایش تازه‌اند، مانند خاطره‌ نجات یک سرباز که هنوز هم در ذهنش مانده است.
کاظم مختاری از هفت‌سالگی کشتی را آغاز کرده و در خانواده‌ای بزرگ شده که کشتی برای آنها فقط یک ورزش نبوده، بلکه بخشی از سبک زندگی‌شان بوده است. او درکنار این ورزش، لباس آتش‌نشانی پوشیده و مسیر تخصصی غواصی را انتخاب کرده است.
ریحانه ابراهیمی، نوجوان چهارده‌ساله محله مشهد‌قلی، ورزش، فعالیت جهادی و کتاب‌خوانی را باهم پیش می‌برد.
توس‌۳۵ در محله شهرک حجت، معبری است که بخشی از گذشته‌اش هنوز در زمین‌های بایر اطراف آن دیده می‌شود. این کوچه که به نام شهید حمزه رضایی‌پور نیز شناخته می‌شود، تا حدود ۱۰‌سال پیش بیشتر زمینی بایر بود و ساخت‌وساز چندانی در آن دیده نمی‌شد.