منطقه ۲ - صفحه 5

منطقه ۲

بزرگ‌ترین منطقه مشهد

منطقه ۲ بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین منطقه شهری مشهد است که محله‌های برخوردار و کم‌برخوردار بسیاری را در بر می‌گیرد. کوچه حسین‌باشی که طولانی‌ترین کوچه شهر است و بوستان حجاب که اولین بوستان ویژه بانوان در مشهد است، در این منطقه قرار دارد. مجموعه تفریحی‌گردشگری سپاد با برخورداری از مراکز تجاری و تفریحی و میدان جانباز با برج‌های تجاری و رستوران‌هایش، هر روز شهروندان و مسافران زیادی را برای خرید و تهیه سوغات به این محدوده شهر می‌کشاند. راسته‌بازار‌های مختلف ازجمله، بازارخطی پارچه و پرده در خیابان تعبدی، راسته کفش در خیابان عامل، راسته سرامیک در ابوطالب و... از دیگر ظرفیت‌های این منطقه است. فراوانی زمین‌های رهاشده، زباله‌گردها، فروشندگان مواد و آشپزخانه‌های تولید مواد صنعتی در محدوده توس از مشکلات چشمگیر این منطقه است. در مساحت ۳۸۴۴ هکتاری منطقه ۲ حدود ۵۱۳ هزار نفر زندگی می‌کنند.

لباس سفید کاراته به تن دارد و کمربند مشکی‌اش از سال‌ها تمرین و تلاش حکایت می‌کند. امسال دهمین سالی است که آیناز صنعتی کاراته کار می‌کند و حاصل آن بیش از ۱۰ مدال رنگارنگی است که روی میز گوشه اتاقش چیده است.
همسر مرحوم مهدی اخلاقی‌خوشدل وقتی خبر مرگ مغزی همسرش را می‌شنود می‌گوید: مدام با خودم می‌گفتم شاید خدا بخواهد و برگردد. مگر کم معجزه دیده‌ایم؟ دلم نمی‌خواست باور کنم دیگر امیدی نیست.
روز‌های برگزاری مراسم تشییع پیکر رهبر شهیدمان، مسجد جوادالائمه (ع) میزبان بیش‌از شصت‌بانویی بود که کنار شش‌تنور گازی و سه تنور گِلی بی‌وقفه نان می‌پختند و نان عزاداران را آماده می‌کردند.
مسجد زینبیه از مساجد قدیمی خیابان حرعاملی است که فعالیت‌های خود را همیشه به روز کرده است. این مسجد با داشتن ۴۰ شهید از مساجد فعال انقلاب و جنگ در مشهد به شمار می‌رود.
مدیر موسسه و موقوفه فرهنگی هنری «پیوند جاودانه مشهد» سیدمحمدسرمدی است، دبیر بازنشسته فرهنگی از ناحیه ۴ آموزش و پرورش که ۱۶سال است بازنشسته شده و دارای مدرک تحصیلی کار‌شناسی الهیات (فلسفه) است.
روزگاری که هنوز دندان‌پزشک‌ها فعالیت خود را به گستردگی کنونی آغاز نکرده بودند، مردم برای رفع مشکل دندان‌هایشان به سراغ «دندانسازها» می‌رفتند. یکی از این دندانسازها محمد کوچک‌زاده نام داشت که ۶۴ سال پیش کار خود را در این حرفه شروع کرد.
در هیئت شجاعات‌الحسینی، علم فقط یک چوب و چند پارچه نیست؛ امانتی است که بیش‌از یک‌قرن میان چند نسل از خانواده علیزاده دست به دست شده و از نوق، روستایی در رفسنجان به محله نوده مشهد رسیده است.