خانههای قدیمی و درختان برافراشتهاش در محله شهید بهشتی نشان از اصالت این کوچه ها و محلات دارد.
محله
بهشتی
بهشتی محلهای نوستالژی و تاریخی در حدفاصل خیابان کوهسنگی و پادگان ارتش است. یکی از مکانهای مهم محله، بیمارستان۱۷شهریور است که نام پیشین آن، ششم بهمن بود. خیابان امیرکبیر در گذشته بهنام «ثریا» و خیابان بهشتی نیز بهنام رضاشاه بوده است. باغ الندشت از موقوفات آستانقدس یکی ازنقاط مهم محله بهشتی است.
میرسجاد موسوی تعریف میکند: به علت وضعیت بیناییام در سال آخر دبیرستان به ترک تحصیل و خانهنشین شدن مجبور شده بودم؛ اما نابینایی برای من، ته دنیا نبود.
هیئت متحده ابوالفضلی هیئتی است که نسل قدیم و جدید در کنار هم و دوشادوش هم برای برپایی هرچه باشکوهتر مراسم در آن تلاش میکنند.
هیئتالشهدای مشهد که شکل میگیرد برای اینکه برنامه انسجامی داشته باشد، مدت ۱۰ سال منزل شهید تبریزیپور را برای انجام فعالیتهایشان انتخاب میکنند.
ماجرای نیکوکاری از جمع خانوادگی «مصلایی» آغاز شد. چند سالی به همین روال گذشت تا اینکه «حسین مصلایی» پسر خانواده به این فکر افتاد که دیگران را هم در این فعالیت خیرخواهانه شریک کند و آنها را پای کار خیر آورد.
حجتالاسلام محرابی، یکی از فعالان انقلابی محله بهشتی از سال ۱۳۴۷ در نجف اشرف با امام راحل آشنا شد.
محمدمهدی پارسایی از ۱۰ سال قبل آرشیو اسناد تصویری و مکتوب را در کل ایران و مشهد جمعآوری کرده و چندین مجموعه عکس از تهران قدیم و مشهد و سایر شهرستانها به چاپ رسانده است.
کوچه پارکینگ حکیم نظامی به موازات کوچه شهیدبهشتی ۵۹ و درست مقابل بوستان کوهسنگی قرار دارد؛ که تنها ۲ خانه در آن قرار گرفتهاست.
مراسم عزاداری بههمت بانوان مکتب نرجس (س) و همسرانشان در دهه اول محرم، در فضای باز بین خیابان ثامنالائمه (ع) ۱۴ و ۱۶ برگزار میشود.
مؤسسه «خانه تاریخ مشهد» در دو بخش «دیدهبانی حوزههای هویت تاریخ مشهد» و «تولید محتوا» فعالیتش را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد.
مهدی با سرمایهای مختصر کسبوکار خانگیاش را شروع کرد و بعد از ازدواج با همراهی همسرش پابهپای هم کار چوب و ساختن قابها را پیش میبرند.
کوهسنگی۸ را خیلی از قدیمیها با نام «کوچه کانادا» میشناسند؛ نوشابه خاطرهانگیز زردرنگی که کارخانه آن جزو اولین کارخانههای نوشابه در مشهد محسوب میشود.
همسایههای مسجد میدانند پنجشنبههای اول هر ماه میتوانند برای خرید برخی از مایحتاجشان به اینجا بیایند و بیواسطه آنها را تهیه کنند.
۳۶ سال کم نیست برای انتظار؛ انتظاری که حتی با شنیدن صدای انداختن کلید به در تکرار میشود، انتظاری که گاهی در گلزار شهدای بهشترضا (ع) به پایان میرسد و کمی بعد دوباره آغاز میشود.
طرح کوچه رنگی با هدف بهرهمندی از مشارکت مردم اجرا میشود و اکنون هم میتوانید شادی و نشاط را در چهره ساکنان کوچه بهویژه کودکان ببینید.
قدمت کوچه رودکی۲۰ هفتادسال است. عرض بیستمتری این خیابان، آن را به یکی از معابر پرتردد محله بهشتی تبدیل کرده و گذرگاهی است برای دسترسی ساکنان محله به بزرگراه شهیدسردارسلیمانی.
وحیدرضا فرجی شانزدهسال فوتبال بازی کرد، اما کمکم بهسمت مربیگری رفت. او اکنون مدرک A مربیگری آسیا دارد.
هفتسال قبل قاسمی برای خیرات مادربزرگش، یکی از شبهای ماه رمضان، سینی چای مقابل مغازهاش گذاشته بود تا آنهایی که نتوانستهاند بر سر سفره افطار خانهیشان حاضر شوند، افطار کنند.
23آذر 1357 و حمله به بیمارستان امام رضا(ع) مشهد یکی از غمگین ترین حوادث انقلاب اسلامی ایران است که همچنان پس از گذر چهار دهه و اندی از آن، روایتش درد دارد. قصه این تراژدی با یک جمله شروع می شود: «حرکت چماق به دست ها».
درباره واقعه 22آذر میگوید: سال57 رئیس بخش زنان و زایمان بودم. در آن روز یک صندلی برداشتم و جلو در اتاق رئیس بیمارستان دکتر «خسرو آروند» گذاشتم تا تحصن کنم. او هم فردی انقلابی بود و از جریانهایی که در شهر میگذشت، اطلاع داشت. هنگامی که متوجه شد جلو در اتاقش نشستهام، علت را جویا شد. به او گفتم متحصن هستم. او با تعجب پرسید: یعنی چی متحصن هستی؟؛ گفتم با توجه به اتفاقهای اخیری که در شهر و بیمارستان افتاده است ناراحتم و میخواهم که با این حرکت از مردم و انقلاب حمایت و خشم و ناراحتیام را از رفتارهای چماقداران حکومتی نشان بدهم.