طاهره آینهدار، مادر شهیدغلامرضا ابراهیمی تعریف میکند: بیرون از خانه بودم که گفتند چند نفر برای دیدنت آمدهاند. قلبم گواهی میداد که آمدهاند خبر شهادت پسرم را بدهند. هنگامیکه وارد خانه شدم پرسیدم «غلامرضایم شهید شده؟»
محله
امام رضا
یک قرن پیش بود که قرارشد خیابان جدیدی در ضلعهای شمالیوجنوبی حرممطهر ساخته شود. خیابانی که اکنون ۹۰ سال ازعمرش میگذرد و حوادث تلخوشیرین بسیاری را به خود دیده است.نام این خیابان ابتدا به «تهران»معروف شد،بعد به امیراسداللهعلم تغییریافت و بعد ازپیروزی انقلاب، بهنام امامرضا(ع) نامگذاری شد.
زهرا از موقعی که به دنیا آمد، قصه شبهایش داستانهای قرآنی بود. او حالا حافظ دو جزء یک و سی قرآن کریم است.
خواندن یکی از حکمتهای کتاب نهجالبلاغه در دهسالگی، زهرا خیابانطلب، نوجوان پانزدهساله را علاقهمند به این کتاب کرد.
«دبیرستان فردوسی» پرورشگاه نامآوران بسیاری همچون دکتر علی شریعتیمزینانی، دکتر سیدحسن قاضیزادههاشمی، وزیر بهداشت دولت یازدهم و صدها دانشآموخته موفق دیگر بوده است.
یک قرن پیش با توجه به رشد جمعیت، مسئولان شهری تصمیم گرفتند خیابانهای جدیدی در ضلعهای شمالی و جنوبی حرم مطهر بسازند. سال ۱۳۰۷ ساخت خیابان تهران در ضلع جنوبی حرمرضوی شروع شد.
با گذشت حدود ۴۴سال، میدان ۱۵ خرداد همچنان موقعیت خود را بهعنوان یکی از اصلیترین مراکز تجمع مردمی حفظ کرده است.
علی رضایی قهرمان ووشو استان میگوید: راز موفقیتم را در سخنی میدانم که سالها قبل روی دیوار مدرسه خوانده بودم: «آن کس که تلاش میکند، خوشبخت است.» این جمله ناخودآگاه در ذهنم نشسته بود که اگر میخواهم خوشبخت شوم، باید تلاش کنم.
احمد نصیرایی، تاکسیران پایانه مسافربری معتقد است زائران امام رضا (ع)، میهمانان مردم مشهد هستند و حالا که او در این شهر زندگی میکند، باید رسم میزبانی را بهدرستی بهجا آورد.
زمانیکه پدر شهید شد، زهرا دوسال داشت؛ او هنوز هم همان باور کودکانهاش را دارد و منتظر است بابا از جبهه برگردد، با اینکه ۳۶بهار و زمستان رفته است و خبری از شهید اصلیان نشده است.
صدیقه دائمینژاداز رسوم نوروزی قدیم میگوید: رسم بود که روی آینه تخممرغ میگذاشتیم و میگفتند همراه با چرخش آنها سال هم تحویل میشود. غیر از اینها چند روز مانده به عید، «خلوک» با آرد درست میکردیم.
احمدرضا احمدیان میگوید هرچه تا الان در زندگی دارد، از همین مسجدعباسی است. او سی سال از عمرش را در همین مکان گذرانده و اینگونه شد که تصمیم گرفت کتابی درباره مسجد عباسی بنویسد.
امسال بهمناسبت میلاد امامحسن مجتبی (ع)، سفره افطاری ششکیلومتری در خیابان امامرضا (ع) پهن شد. قرار بود از ۱۲هزار نفر روزهدار میزبانی شود اما سهبرابرونیم جمعیت، پای این سفرهها اطعام شدند.
عصمتپناه درباره مشکلات ناهنجاری در دانشآموزان میگوید: بیشتر خانوادهها نمیدانند با انجام حرکات اصلاحی میتوانند مانع مشکلات جسمانی ازجمله کف پای صاف یا زانوی ضربدری فرزندشان شوند.
مسجد «بقیهالله» پیش از انقلاب «حوض کوله» نام داشت. آنطورکه گفته میشود، محلی که بنای مسجد در آن قرار دارد آبانبار بوده و شخصی به نام «کوله» تصمیم به احداث مسجد در نزدیکی آن میگیرد.
بعد از شهادت محمدحسین اَحسن، هر شش برادر به خط مقدم رفتند، پدر هم مدتی در عملیاتهای مختلف حضور داشت تااینکه در عملیات کربلای ۲ پایش روی مین رفت و قطع شد.
حاجرضا احدیان پهلوان پیشکسوت صاحب زنگ از نوزدهسالگی، کشتی را آغاز و در بیستوهفتسالگی از دنیای کشتی کنارهگیری میکند. او مجبور میشود برای درآمدزایی کشتی را کنار بگذارد.
حوالی سال ۱۳۲۳ خورشیدی، مرحوم «علیاکبر چلوییدربان» همراه با «سیدمحمود دریکرامت» و ۲۵ نفر از اعضای صنف چلوکبابی، در کوچه دربند نخودبریزها، زمینه شکلگیری حسینیه پزندگان را فراهم آوردند.
مرتضی چینیفروش میگوید: غذاهای ملل میتواند دریچهای جهانی و رو به بیرون باشد به این معنا که هر فردی با چشیدن طعم غذای یک شهر یا کشور دیگر با بخشی از فرهنگ مردم آنها آشنا شود.
ستوان یکم هادی فروتنکیا که پیکر نیمهجانش پس از یک هفته مفقودبودن در «زیتان» پیدا شد، از جدال هفت روزهاش با مرگ میگوید.