یکی از قدیمیهای طرق میگوید: بار غلات را که میبردیم، آسیابان، نشانی روی کیسه گندم یا جو میگذاشت و آن را وزن میکرد. یک هفته تا ۱۰ روز طول میکشید تا کار را تحویل بدهد.
از سال ۱۳۱۳ مردم مشهد بخش شرقی کوچه آخوندخراسانی ۷را کوچه پشت کنسولگری نامگذاری کردند و بخش غربی را در آخوند خراسانی ۸ کوچه خواجهروشنایی.
دو تانک سبک با جمعی از اوباش و درجهداران، خیابانهای شهر را درنوردیدند. عدهای از آنها به اشاره گردانندگان کودتا، دست به غارت چند مغازه و سینما زدند.
یکی از آثار مهم هنری موجود در صحن نو، کتیبههایی است که برای ایوانها و با خط بسیار زیبای محمدحسین شهیدیمشهدی ساخته شده است.
کوچه «حمامباغ» هنوز نظم معماری خود را (چه در مسیر اصلی و چه در فرعیهای متعددش) حفظ کرده است و به همین دلیل، هندسیسازترین کوچه بافت قدیم مشهد محسوب میشود.
کل بازماندگان مشاغل قدیمی مشهد مانند نمدبافی، گلیمفروشی، نختابی، دلوسازی، زنجیربافی، علافی و عصاری در خیابان سرخس جمع هستند.
ناصرالدین شاه قاجار دوبار عزم زیارت میکند و در هر دو نوبت، شرح این پابوسی را مینویسد؛ شرحی که درقالب سفرنامه است، اما در روزنامهای به نام «اردوی همایون» چاپ میشود.
«روزنامه آفتاب شرق» بهعلت فراوانی اخباری که از استان خراسان بزرگ به چاپ رسانده، پراستنادترین منبع دست اول در تحقیقات محلی به شمار میرود.
کوچه چهل پایه روزگاری بهعنوان میانبر چهارباغ به بازار سرشور، رونق داشت، اما این روزها بدون سکنه دائمی است.
در گشتوگذاری ساده، نوشته روی یک سنگ قبر در آرامستان قدیمی خواجه ربیع توجه ما را به خودش جلب کرد: میرحسین حسینی؛ فرزند میرزاکوچک خان جنگلی! درحالیکه شنیده بودیم که میرزا اصلا هیچ بچهای نداشته است.
برای نخستینبار اعضای شورای ملی ثبت آثار تاریخی کشور، چهارشنبه گذشته به مشهد آمدند تا پرونده ثبت ۷۰ اثر تاریخی را بررسی کنند.
وقتی که اجازه حضور چند باستانشناس در اطراف حرم برای کاوش صادر میشود، این تجربه، دریچهای مهیج و تاریخی به روی آنها میگشاید.
در گذشته هر محله یا طایفهای، هیئت عزاداری خاص خود را داشت. مقصد همه هیئتهای عزاداری، حرم امامرضا (ع) بود.
مهمترین ویژگی خانه تاریخی علیزاده تزیینات آجر و کاشی بسیار زیبای آن است که هم در نمای ساختمان و هم در فضاهای داخلی یعنی دیوارهای حیاط وجود دارد.
روزنامه «نوبهار» در محرم سال ۱۳۲۹ قمری در گزارشی مینویسد: «مردم در مجالس تعزیه اباعبدالله (ع) بهجای قند و چای، قهوه با عسل مینوشیدند.»
یکی از فرعیهای محله چهارباغ قدیم بهدلیل بهرهمندی از حسینیهها و تکایای بسیار، از گذشته بین مشهدیها به کوچه عزاداریهای خاص و باشکوه مشهور بوده است.
تخریب سقف و نمای سازه سرای عزیزاللهاُف در فضای مجازی، نگرانی تازهای را برای تاریخدوستان مشهد ایجاد کرد؛ موضوعی که در مغایرت کامل با استانداردهای مرمت بناهای تاریخی قرار دارد.
زمان ممنوعیت عزاداریها هم جایی مخفیانه به نام «منبرخانه» بود که مردم آنجا میرفتند و عزاداری میکردند. مثل منبرخانه مرحوم آقای شاهرودی در کوچه «زمرد».
اولین مراسمی که بهطور رسمی و دستوری ممنوع میشود، رسم تعزیه و شبیهخوانی، قمهزنی و زنجیرزنی [ازجمله زنجیرهای تیغدار]است.
از ویژگیهای خانه تاریخی محمدی، جهتگیری یکی از اضلاع حیاط به جانب قبله است که هم بیشترین میزان سایه را در تابستان فراهم میآورد و هم زمینۀ نفوذ بیشتر نور آفتاب را به اعماق اتاقها در زمستان ممکن میسازد.