غلامعلی سهیلطرقبه که ۶۵ سال از عمرش را صرف تولید گیوه کرده میگوید: پاهای انسان قلب دوم بدن اوست باید مراقبت از پاها را در اولویت قرار داد. ضمن اینکه با پوشیدن گیوه پا کمتر عرق میکند.
میرزا حمید قربانپور میگوید: کار من اسم خاصی ندارد؛ تنها یک تلاش دلی است که خودم شروع کردهام؛ تلفیقی از کار تذهیب، گل و مرغ، کاشیکاری و دیگر هنرهای سنتی؛ کتابهای قدیمی را ورق میزنم.
کسب جوایز ریزودرشت در جشنوارههای کشوری و استانی موجب شده تا همه امیر جعفری، آرایشگر نمونه کشوری محله گاز را هنرمندی بنام و صاحب سبک بدانند.
مینا گرجستانی با پول حاصل از فروش ساندویچساز اضافهای که در خانه داشت، یک دوک نخ خرید و کسبوکارش را راه انداخت، اما حالا پس از چهارسال، او و همسرش برای افراد زیادی کارآفرینانی کردند.
مرسانا هنرش را خرج مادربزرگها و پدربزرگها میکند. میگوید: وقتی میخواستم موسیقی را شروع کنم دنبال یک ساز سنتی بودم. بعد هم متوجه شدم سازهایی را که با آرشه باشد، بیشتر دوست دارم.
زهرا محدثیخراسانی، دارای مدرک کارشناسیارشد زبان و ادبیاتفارسی و شاعر است، «شهود شرقی»، «از شب سرد زمین» و «شعر آیینی و تاثیر انقلاب اسلامی بر آن» از جمله کتابهای اوست.
عباسعلی رئیسالذاکرین، مجسمهساز است که مجسمه مادر کوهسنگی، ماکت هواپیما در قاسمآباد و کوزه و کبوتر در بوستان وحدت از جمله آثار اوست.
مهدیه باغبانی، کارشناسیارشد گرافیک دارد و معروفترین اثرش نقاشی دیواریای با طرحی سنتی که نمایانگر معماری ایرانی اسلامی و نگارگری شخصیتهای ایرانی است و در چهاراره صیادشیرازی کار شده است.
مرتضی راهجو از خیاطان نسبتا قدیمی منطقه ثامن است. او معتقد است در پایینشهر آدمها دنبال لباس حاضری هستند و به خیاطی پول نمیدهند.
سیدمحمدرضا میرانوری از آن دست هنرمندانی است که نوآوری و خلاقیت در آثارش زیاد به چشم میآید. او سعی کرده از ترکیب دو هنر خوشنویسی و معرقکاری بهره بگیرد تا اثری زیبا و متفاوت را به نمایش بگذارد.
دانشآموزان هنرستان «هنرهای زیبا» اثر هنری «عاشورا»ی استاد حسنروحالامین را در صفحه ۹متری بوم به تصویر کشیدند.
مرتضی چینیفروش میگوید: غذاهای ملل میتواند دریچهای جهانی و رو به بیرون باشد به این معنا که هر فردی با چشیدن طعم غذای یک شهر یا کشور دیگر با بخشی از فرهنگ مردم آنها آشنا شود.
سوسن وفایی، دختر نقاش دبستان شهید محمود پایدار، نفر اول نقاشی جشنواره سراسری رضوی شد.
کارهای چوبی مسعود غلامنژاد را نهتنها در ایران که در ینگه دنیا هم میشناسند و مشتریهای پروپاقرص خود را دارد. او سالهاست در راستهخیابان دستغیب کارگاه نجاری و خراطی دارد.
سید جعفر قوامیِ را به عنوان پدر قلمزنی مشهد میشناسند، او اصفهانی است و به نوعی باعث رونق گرفتن این هنر بین مشهدیها شده است.
محمدتقی پیمان مجموعهداری است که بیشاز ۱۶۰ ماکت خودرو اسباب بازی در مغازه فرش فروشیاش دارد؛ خودروهایی که از ۳۰ سال پیش خریدن آنها را شروع کرده است و همه کلاسیک هستند.
تولید و تجارت فرش سه نسل است در خاندان مهندس محمدتقی پیمان یکی از تولید کنندگان فرش شهرمان دنبال میشود.
زینب مسئلهگو مدرک نگارگری ممتاز دارد. او این روزها مشغول نوشتن کتابی در باره تذهیب است که به گفته خودش ابتکاری نو و تازه در حوزه هنر نگارگری است.
میلاد مهجور درباره انگیزهاش از تشکیل گروه تئاتر «ماهور» میگوید: چون خودم در کودکی پدرم را از دست داده بودم، یاد گرفتم که نباید به خاطر کمبود در زندگی منتظر کمک کسی باشم، بلکه باید روی پای خودم بایستم.
ارهکشی و کار کردن در این حجره قدیمی آنقدر وسوسهانگیز است که پای خیلیها را وقت گذشتن و عبور از کوچه، سست میکند تا با اوستاحسین، عکس یادگاری بگیرند.