هنرستان هنرهای زیبای پسران مشهد از سال ۷۲ افتتاح شده، اما از سال ۸۴ در خیابان ادیب ۳۳ قرار دارد تا بهعنوان مکانی ثابت میزبان علاقهمندان به هنر نه تنها از سراسر مشهد، بلکه از سایر شهرستانهای استان باشد.
مهربان ساسانی، بانوی موفق محله ردّه با هنرش شریک شادی و غم بچههاست. او میگوید: سعی کردم برخلاف سنت مرسوم که چهره عروسکها انیمیشنی طراحی میشود، ثنا و سینا شبیه انسان واقعی باشند.
ندا کوهی، متولد خرداد سال ۱۳۶۵ است. از بچگی همواره بهدنبال بازیگری و اجرای تئاتر بوده است. او میگوید: تجربههای یک انسان ۶۰ساله را در این چندسال در تئاتر آموختهام.
حسین ماستیانی زاده تندیس «مادر» را در سال۸۲ در میدانی به همین نام در قاسمآباد، جان بخشیده و هفت ماه در تقلای خلق این اثر هنری بوده است.
المان «صلوات خاصه» امسال در ششنقطه شهر خودنمایی میکند که یکی از آنها در سهراهی طرقبه و شاندیز و مشهد است. سازنده این المان بهیادماندنی جعفر خلیلی است.
استاد محسن امید خدا نقاش مشهور مشهدی است که بیش از ۱۰ هزار اثر هنری خلق کرده و بیشتر از ۸۰ نمایشگاه نقاشی در ایران و کشورهای اروپایی و عربی برپا کرده است.
استاد «محمدعلی فضلینژاد» را به نام پدر سفالگری خراسان می شناسند که هنوز هم با دستان پیر و لرزانش با گل زندگی میکند و نگذاشته است چراغ این هنر خاموش شود.
نگین طاهری از نقاشان برجسته مشهدی است که اشتیاق زیادی برای ثبت آیینهای محلی و فرهنگ آدمهای متفاوت در آثار هنریاش دارد.
استاد علی ذریهحبیبتبریزی از هفتسالگی شروع به بافت فرش کرده است. قالیچه منحصربهفرد «ایران» در طول و عرض ۱.۲۰ در ۹۵ سانتیمتر از معروف ترین آثار هنری اوست.
محمد گردویی بنا بود برای پرکردن اوقات فراغتش در کلاس خط حاضر شود، اما جذابیت خوشنویسی او را گرفت و با خودش پیش برد؛ بهطوریکه درحالحاضر استاد ممتاز خطاطی شناخته میشود.
کانون «حصان» یکی از پایگاههای فعال فرهنگی در محله هدایت است که بهخوبی توانسته است دختران این محدوده را به خود جذب کند.
اهالی محله فردوسی ماه رمضان امسال دیگر صدای گرم و گیرای سحرخوانشان را نمیشنوند.
شهروز شفیعی با هدف خودکفایی، کارگاه صنایع چوب راهانداخته است. او به این هنر علاقه داشته و میخواست چیزی فراتر از آموزشهای هنرستان را درزمینه هنر چوب یاد بگیرد.
امیرحسین نوروزی میگوید: نقاشیهای کودکانه برایم جذابیت نداشت و از مادرم میخواستم برایم نقاشیهای پیچیده را دانلود کند. در ۹ سالگی اولین نقاشی چهره را کشیدم، بدون اینکه آموزش دیده باشم.
کریم جشنی، حدود ۲۵ سال سابقه کار در تئاتر دارد، صداپیشگی در چند انیمشین سینمایی و حضور در ۱۰۰ نمایش رادیویی از دیگر فعالیتهای برجسته اوست.
۲۵ سال پیش «مجتمع آموزشی نیکوکاران توانیابان شریف» راه اندازی شد که درآن بیش از پنج هزار نفر از توانیابان شهرمان سامان گرفته و زندگی میکنند.
استاد صمد مدی تابلوهای نقاشی را مثل تکهای از وجودش میدانست و برای همین هیچگاه تابلوهای نقاشیاش را نفروخت.
ایده دانشآموز محله الهیه، او را برنده مسابقه تصویرسازی کرد. میگوید: هدفم این بود که نشان دهم محیط اطراف ما اهمیت زیادی دارد و باید در حفظ و نگهداری آن کوشا باشیم.
فریده چاردهی فقط با طلق و پارچه، فضا و سبک زندگیهای قدیم را تصویرسازی میکند. بهگفته خودش این هنر در کل ایران منحصربهفرد است و تا حالا ندیده و نشنیده که کسی مشابه کار او را انجام دهد.