محسن احمدیانفر میگوید: الان برای بهدستآوردن مقام باید بتوانیم با انواع سبکها بخوانیم؛ پس لازم است که با چند استاد مختلف کار کنیم. من به سبکهای مختلف میخوانم، اما سبک اصلی من روش استاد مصطفی اسماعیل است؛ به این دلیل که عامهپسندتر است.
وقتی هنوز خبری از رایانه و فتوشاپ و دیگر نرمافزارهای گرافیکی نبود و اصلا کسی نمیدانست که بنر چیست و با آن چه میکنند، پردهنویسها آقایی میکردند. «محمود فدایی» جزو آخرین نسل پردهنویسهاست؛ کسی که بعد از ۴۷ سال هنوز دست از کارش نکشیده است.
ایده الناز نادره، او را منتخب جشنواره استانی جابربنحیان کرد.
پروین تیزدست هنر گل سازی را از ۲۰ سال قبل یاد گرفته و تا مدتها زندگیاش را با همین هنر میچرخانده است.
موذنی، آغازی شد برای ورود رضا خراسانی به دنیای اصوات و صداهای پرطنین. او تنها مدرس آواز دارای کارت صلاحیت تدریس از وزارت فرهنگ و ارشاد در خراسان است.
زهرا اطهری، هنرمند محله سیدرضی معتقد است آدمها باید استعداد و علاقه خودشان را پیدا کنند.
محمد بافندگانسمائی میگوید: روزگاری بیشتر از پانصدفیروزهتراش در مشهد مشغول به کار بودند. در بازار ناصریه ۲۰۰ تا ۲۵۰مغازه فیروزهتراشی بود. در خیابان خسروی نو هم روبهروی بازار سرشور کار میکردند.
محمدرضا مومنیفر، انگشترساز محله فاطمیه خوشنویسی و موسیقی را نیز فراگرفته است.
اسماعیل کفاش، معروف به «داییعلی»، بیش از دو دهه از عمر خود را در حرفه شعبدهبازی گذرانده است. او بلد است که چطور مردم را سرگرم کند و برای لحظاتی، تماشاچیان را از دنیای پردغدغهشان دور کند.
نوروزعلی حسین زاده، هنرمند فلوت زنی است که در کوچه و پس کوچههای محله حجاب راه میرود و برای اهالی هنرنمایی میکند
استاد علیاکبر اسماعیلیقوچانی، خوشنویسی را فقط یک هنر نمیداند و چون معتقد است خطاطی دنیایی از علم است، قلمش را زمین نگذاشت و همچنان به کتابت ادامه داد.
موسی عصمتی، شاعر ۵۰ ساله روشندل محله سرافرازان ماه رمضان سال ۱۳۹۳ بعد از یک سال چشم انتظاری با رهبر معظم انقلاب دیدار کرد.خودش از آن دیدار به عنوان «دیدار یار» یاد میکند.
وقتی آذر ظریفمحبی برای اولینبار وارد خانه همسر میشود، فرشی دستباف پیش پایش پهن میکنند. طرح و نقش این فرش که هنر دست مادرشوهر است او را علاقهمند به هنر قالیبافی میکند.
هنرمندان مشهدی در جریان حکاکی دعای شرفالشمس یک حرف مشترک داشتند. دعای شرفالشمس باید از ساعت ۴ و ۱۰دقیقه و ۳۰ثانیه روز ۱۹ فروردین تا ساعت ۴ و ۹دقیقه و ۳۰ثانیه ۲۰فروردین نوشته شود.
سیدمحمد محمدی سرشت میگوید: زیستن در فضایی که بزرگانی مثل فردوسی و عطار تا معاصرانی مثل مطهری، رهبر انقلاب و ... در آن زیسته اند، الهام بخش است. مشهد مستندسازخیز است؛ چون چنین عقبهای دارد.
احسان عزیزی طراح داخلی و دارنده عنوان سومی جشنواره هنرهای تجسمی درباره ویژگیهای مکانی آرام میگوید.
زهرا ارغوانی یا به قول اهالی «خانم ارغوان» از آن بانوانی است که میتوان آنها را با صفتهایی مانند «هنرمند فعال محله» نامید.
الهام مهربان سنگآتش و سارا ایمنی میخواهند در پارهچین (موزاییک) سازی نوآوری کنند. مواد خام آنها کاشی، آینه، شیشه، سفال و چوب و صدف و... است.
مرتضی نیازی از نوجوانی آستین همت را بالا زده و دوشادوش پدر کار کرده، اما نه در لباس نارنجی؛ بلکه در کارگاه معرق کاشی و با نقشزدن آیات وحی و طرحهای ایرانی و اسلامی. اما زمانه، مسیر دیگری را برایش رقم زده.
کارگاه نمدمالی «مهدی علیزاده» هم که چسبیده به مشهد است، سرد و ساکت و تاریک است؛ جایی در «روستای گرجی» در انتهای «بولوار بهمن» که حالا جزئی از شهر است.