محله آزادشهر - صفحه 5

محله

آزادشهر

محله آزادشهر یکی از قطب‌های خرید مشهد است. این محله پیش از انقلاب به‌ سبب همسایگی با بوستان «آریامهر» به همین‌نام معروف بوده است. بعد از انقلاب که نام بوستان آریامهر به «ملت» تغییر می‌کند، شهید غلامرضا جنگی پیت حلبی روغنی را صاف می‌کنند و نام «آزادشهر» را به نشانه رهایی از حکومت پهلوی رویش می‌نویسد. 

محله آزادشهر
کسب هفت مقام استانی ویک مقام کشوری در رشته جودو و دعوت‌شدن به تیم ملی، از افتخارات مهدی نیک‌بین است. او می‌گوید: آرزو دارم یک روز مدال طلا در رشته جودو را در المپیک برای کشورم کسب کنم.
او فقط یک دکتر نیست! همراه بیمار است. گاهی بیمارش را آرام می‌کند و گاهی برای خرج درمانش کارت می‌کشد. بعد هم که بیماران درمان می‌شوند گاه با یک شماره ناشناس مواجه می‌شوند. خانم دکتر پشت خط است.
خیابان معلم ۴ که به نام ابوالفضل بیهقی، مورخ معروف ایرانی، نام‌گذاری شده است، روزی محل کسب پررونقی برای خیاطان بود.
خیابان امامت ۲ معبری فرعی است در دل محله آزادشهر با درختان سرسبز و بنا‌های اعیانی! پنجاه‌سال پیش اسمش «خیابان اول آزادشهر» بود. بعدتر، آن را به نام «کوچه روبه‌روی پارک (ملت)» می‌شناختند.
حسین‌ آقای شریف روحانی می‌گوید: آقاشاه برای روضه‌ها یک ترکه چوب از درخت حیاط خانه می‌کند. دم در می‌ایستاد و مهمانان را خوشامد می‌کرد. هر‌کس که وارد می‌شد، آرام با ترکه بر شانه‌اش می‌زد و خوشامد می‌گفت.
با رسیدن محرم، باشگاه ورزشی وحدت سیاه‌پوش می‌شود و شکل حسینیه به خود می‌گیرد. ایستگاه صلواتی مقابل باشگاه هم به روی رهگذران باز می‌شود و با نذری چای و شربت و شله‌زرد و... پذیرای همشهریان می‌شوند.
رضا صادقی طراح مرمت بنا‌های تاریخی است و در پروژه‌های مرمت خانه کوزه‌کنانی، کلیسای میدان ده‌دی، باغ نادری، مدرسه عباسقلی‌خان و... همکاری کرده است. او طرح‌هایی هم برای مرمت بنا‌های تاریخی عتبات عالیات انجام داده است.
شهید غلامرضا جنگی یک پیت روغن برمی‌دارد، صاف می‌کند، با رنگ سفید رویش نام «آزادشهر» را می‌نویسد، به این معنی که این شهر و محله از دست حکومت پهلوی آزاد شده است.
سمانه دوستی‌نیا آثار متعدد نگارگری دارد. او ایوان طلا، سقاخانه، معراج رسول گرامی اسلام (ص)، بت‌شکنی حضرت ابراهیم (ع) را نگارگری کرده و تا کنون آثارش را در نمایشگاه‌های متعدد خارج از کشور عرضه کرده است.
جعفری دلویی می‌گوید: در قدیم، به‌ازای هر کتاب که وارد کتابخانه می‌شد، کارت‌هایی را پر می‌کردیم که حاوی اطلاعاتی درباره عنوان کتاب، موضوع، مترجم و‌... بود و این کارت‌ها را در برگه‌دان می‌گذاشتیم.
رقص رنگ‌ها روی زمین و عطر گل‌ها در هوا این فضای دل‌انگیز ماحصل کاشت بیش‌از ۷۵هزار بوته گل لاله در ضلع جنوبی بوستان ملت و در جوار مزار شهدای گمنام است.
استاد محسن امید خدا نقاش مشهور مشهدی است که بیش از ۱۰ هزار اثر هنری خلق کرده و بیشتر از ۸۰ نمایشگاه نقاشی در ایران و کشور‌های اروپایی و عربی برپا کرده است.
نوید زندگی، یک مرکز آموزشی است که بچه‌ها همراه مربی‌شان در آن مشغول‌اند. این مرکز وظیفه‌اش فقط رسیدگی به این بیماران اوتیسم و تلاش در جهت توانمندسازی آنان است.
استاد «محمدعلی فضلی‌نژاد» را به نام پدر سفالگری خراسان می شناسند که هنوز هم با دستان پیر و لرزانش با گل زندگی می‌کند و نگذاشته است چراغ این هنر خاموش شود.
شهید پرویز بهشتی، نوجوان ۱۷ ساله‌ای بود که از خاک‌های شلمچه آسمانی شد و از او تنها چند قطعه عکس و یک پلاک باقی ماند. خواهرش ریحانه بهشتی نیز دونده مشهدی بود که با اهدای اعضای بدنش بهشتی شد.
ریحانه بهشتی شد. این بهترین تیتری است که می توان برای «ریحانه بهشتی» استفاده کرد. بانوی ورزشکار مشهدی که پس از مرگش با اهدای اعضاء بدنش بسیاری را از مرگ نجات داد.
«سید اسعد فیض» معلم قدیمی منطقه تبادکان است که کار‌های فرهنگی متفاوتی برای روستا‌هایی که در آن فعالیت می‌کند انجام داده از آن جمله می‌توان به راه‌اندازی سه کتابخانه و ایستگاه مطالعه اشاره کرد.
«معصومه بیگدلی» با ثبت رکورد ۴۲ کیلومتر دویدن برعکس، در ۶ ساعت و ۴۶ دقیقه و ۵۳ بدون توقف، نام خود را به عنوان سومین زن صاحب عنوان در این حرکت در جهان و نفر اول ایران ثبت کرده است.
فاطمه تقی‌زاده خاطره اولین سالی که روزه گرفته است را تعریف می‌کند: خدابیامرز پدرم برای اینکه من را تشویق کند، نزدیک افطار یک‌قران پول می‌داد و می‌گفت برو برای خودت خوراکی بخر.
کریم جشنی، حدود ۲۵ سال سابقه کار در تئاتر دارد، صداپیشگی در چند انیمشین سینمایی و حضور در ۱۰۰ نمایش رادیویی از دیگر فعالیت‌های برجسته اوست.