نیکوکاری - صفحه 27

علی شعبانی می‌گوید: بنّایی بلد نیستم، اما می‌توانستم ماشین همسایه را مجانی تعمیر کنم تا کمکی کرده باشم؛ بنابراین گفتم فردا صبح ماشینش را به تعمیرگاه بیاورد.
خانم فضائلی همیشه دستی بر آتش داشته و به قول همسایه‌هایش در هر کاری دستش خیر است و فقط به خاطر ذخیره کردن «توشه آخرت» خود از این کوچه به آن کوچه سر می‌زند.
ناهید پور‌عباس می‌گوید: با امکانات موجود، هر توان‌یاب حداکثر ماهی یک بار نوبتش می‌شود. برخی از زائرانمان ماه‌ها و حتی برخی دو سال است که رنگ حرم را ندیده‌اند و به‌شدت دلتنگ هستند.
نخستین مرکز نگهداری بیماران صعب‌العلاج ایران (هاسپس) در مشهد به همت بنیاد خیریه دکتر رضا خطیب به زمین زده شد؛ بنیادی که از دل منطقه ثامن و به همت یکی از ساکنان قدیمی آن برخاسته است.
محمود اسماعیلی می‌گوید: پلاکت نیاز بیماران سرطانی و بیماران خاص است. خدا را شکر می‌کنم که به‌خاطر گروه خونی خاص، اهداکننده پلاکت شده‌ام. اهدای پلاکت یک ساعت زمان می‌برد.
اعضای این مجموعه با همراهی بنیاد عماد لحظات شادی را سپری کردند. برپایی این مراسم کمک کرد تا اعضای مجموعه الهیه، لحظات خوبی را سپری کنند و برای دقایقی از رنج‌ها و سختی‌هایی که دارند، فاصله بگیرند. 
حاج‌محمد انوشیروانی یکی از قدیمی‌های کوچه حمام باغ بود که با نام فرزند شهیدش کارهای نیک فراوانی همچون: ساخت حسینیه در گناباد، ساخت درمانگاه و مدرسه در روستای علی‌آباد جاده سیمان و... انجام داد.
صدیقه حیدرنژاد، بانوی امین خیرانی است که می‌خواهند نذوراتشان به دست نیازمندان واقعی برسد. یکی از کار‌های همیشگی او رساندن کمک‌های نقدی مردم به افراد نیازمند است.
پاکبان قدیمی و شریف مشهدی ۳ میلیارد تومان تراول‌چک را به صاحبش برگرداند. محمدرضا یزدانی می‌گوید: افتخار می‌کنم، چون کارم خیلی سخت است، ولی نان حلال دارد.
عمق نیاز منطقه به فعالیت‌های جهادی، سید‌محمدرضا انبایی‌حسینی را که در رشته ریاضی فیزیک تحصیل می‌کرد، به این باور رساند که باید انتخاب رشته‌های مهندسی در دانشگاه را بی‌خیال شود.
لیلا محمدزاده می‌گوید: دل‌خوشی ما این است که به‌عنوان مثال ببینیم دانش‌آموزی که ابتدای سال سلام نمی‌کرد یا به مهمانی نمی‌رفت، حالا دارد با دیگران ارتباط برقرار می‌کند. شاید یکی از دستاورد‌های بزرگ ما همین حمایت‌های روحی و روانی‌مان باشد.
«دبیرستان نوین» خیابان آیت‌الله بهجت منطقه ثامن را خیلی‌ها با نام واقفش می‌شناسندش و می‌گویند؛ مدرسه اعتضاد! حاج محمدعلی اعتضاد این دبیرستان را سال ۱۳۴۷ وقف کرد.
مسجدجوادالائمه (ع) که عمری ۱۲۰ ساله دارد درکنار برپایی مراسم مذهبی برنامه‌های دیگری را نیز انجام می‌دهد.
حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین روح‌الله سعیدی با اطلاع از عمق گرفتاری‌ها و آسیب‌هایی که خانواده‌های تحت‌پوشش به آن دچار هستند، از ارتباط‌هایش برای کمک هر‌چه بیشتر به نیازمندان محله استفاده می‌کند.
دکتر سید علی‌اکبر رزمی متولد سال۱۳۳۵ دارای مدرک دکترای اقتصاد و دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد در رشته اقتصاد، سوابق علمی و مدیریتی زیادی داشت. او سه دوره نماینده مردم مشهد در شورای اسلامی شهر بود.
علیرضا یعقوبی، ۳۳ سال خونش را اهدا کرده و معتقد است اگر فقط یکی از پاکت‌های خونی‌ام جان بیماری را نجات داده باشد از خودم راضی‌ام.
بی‌بی فاطمه رضایی، ۲۵ سال از همسر جانبازش پرستاری کرد. علی اکبر جرات همسر فاطمه خانم دوماه پس از ازدواجشان در شلمچه شیمیایی شد.
یکی از موقوفه‌های منطقه سه که کمتر کسی از اهالی از آن خبر دارد، متعلق به زنده‌یاد حسین فروردین است. این موقوفه، دبستان هفتادساله‌ای است که چند نسل از فرزندان مشهدی در پشت نیمکت‌های آن نشسته‌اند.
آنهایی که اعتقاد داشتند جهاد فقط رسیدگی به مناطق محروم نیست، آستین بالا زدند و کمک را از همسایه‎‌های خود شروع کردند و با سطل‌های کوچک و بزرگ، خانه‌های آب‌گرفته را خالی کردند.
پرستاران وقتی هر روز لباس مادری از ده‌ها بچه را در شیرخوارگاه خانه کودکان علی‌اصغر (ع) به تن می‌کند، ناخودآگاه دل‌نگرانی‌هایش جنس دغدغه‌های مادرانه به خود می‌گیرد.