محله گردی - صفحه 17

اوایل دهه ۸۰ که مجتمع مسکونی سلحشوران ساخته شد، معبر محمدیه ۲۰ هم به عنوان یکی از راه‌های ارتباطی این مجتمع شکل گرفت، اما به‌مرور زمان با وجود آسفالت معبر، اکثر زمین‌های خالی حاشیه مسیر همین طور بایر ماند.
در محله مردارکشان هنوز هم به رسم قدیم، قبرستان بیخ گوش اهالی است تا هر‌وقت دلشان، هوای عزیز رفته‌شان را کرد، راه دوری نروند؛ قبرستانی که به گواه قدیمی‌ترین سنگ قبر، چهل‌و‌دو‌ساله است.
از حدود سال‌۱۳۴۰ که واگذاری زمین‌های اطراف دانشگاه آغاز شد، زمین‌های هزار‌متری را به استادان دانشگاه دادند و پانصدمتری را به کارکنان آن.
طولانی‌بودن مسیر رسیدن به محل کار، باعث شد غلامحسین سنگتراش برای زندگی این محله را انتخاب کند. از نظر او هفده‌شهریور محدوده‌ای قدیمی و آرام است که همسایه‌ها در آن، ارتباطی گرم و صمیمی با یکدیگر دارند.
در دهه‌۷۰ با فروش زمین‌ها توسط کشاورزان، روند سکونت مردم و شکل‌گیری خیابان زمرد در محله هدایت آغاز شد. بیشتر خانه‌های این کوچه به سبک معماری جدید ساخته شده است و عمری کمتر از بیست‌سال دار‌د.
تا سال ۶۰ هنوز این معبر در محله شهیدبهشتی برق نداشت. به‌مرور، زمین‌های اطراف به فروش رسید و آبادانی به محله آمد. حالا نامجوی‌۲۳ معبری است که امکانات خاص ورزشی و آموزشی دارد.
یکی از شناخته شده‌ترین مسیرها در بافت قدیمی مشهد، کوچه «رضویها» یا همان «توحید‌۱۱» است که از ابتدای ایجاد، به‌دلیل اینکه ساکنانش از سادات رضوی بودند در بین مردم با نام کوچه «رضویها» شناخته شد.
کوچه حرعاملی‌۹ جزو محله حسین‌باشی است؛ کوچه‌ای قدیمی که در گذشته بخشی از خیابان تعبدی فعلی و به همین نام بوده است، اما از وقتی خیابان حرعاملی احداث شد، جزو معابر فرعی این خیابان به حساب آمد.
کوچه شهید‌تقی‌زاده ۹، معبری فرعی در محله الهیه است که تا بولوار اقدسیه امتداد دارد. زمانی‌که الهیه شباهتی به چهره امروزی‌اش نداشت، مجتمع‌های قدیمی با آجر‌های سفالی در دو طرف این معبر بنا شد و اولین ساکنان الهیه به اینجا آمدند.
سید‌اسعد فیض می‌گوید: حوالی ایستگاه مترو اقبال، جوی آب، وارد یک گودی می‌شد. می‌رفتیم آنجا و وقتی ماهی‌ها وارد گودی می‌شدند، دو طرف ورودی و خروجی جوی آب را می‌بستیم و ماهی‌ها را می‌گرفتیم و دانه‌ای ۵ تومان می‌فروختیم.
بازه هور که اکنون در بخش احمدآباد و در ۷۵ کیلومتری جنوب شهر مشهد قرار دارد، در قرون گذشته جزو ولایت بُست محسوب می‌‏شده است. این چهارطاقی در مسیری قرار دارد که شمال و جنوب شرق ایران را به هم متصل می‌‏کند.
کوچه استاد یوسفی‌۳ در محله شاهد قرار دارد و از سمت دیگر به معبر شهید فلاحی ۶۷ می‌رسد. این محدوده در سیر تاریخی شهر مشهد تا سال‌۱۳۶۵ جزو محدوده شهری نبوده و پس از آن کم‌کم وارد بافت شهر شده است.
فاطمه نورپور تعریف می‌کند: قدیم خیلی از این خانه‌های مسکونی فعلی، زمین زراعی بوده است و فقط پنج طایفه در آن سکونت داشتند. او از طایفه نورپور است و مانند پدر و پدربزرگش دغدغه‌های زیادی برای آبادی و رفع مشکلات محل دارد.
چهارشنبه بازار قدیم‌کوچه نور، حوالی میدان توحید است که می‌گویند قدمتی صدساله دارد، از قدیم فروشنده‌ها کالا‌های نو و کهنه خود را در این خیابان بساط می‌کردند و بازار همیشه شلوغ بود.
اغلب مردم تصور می‌کنند که کوچه توحید‌۲۵ کنونی یکی از کوچه‌های قدیمی و چندصد‌ساله مشهد است، درحالی‌که عمر این مسیر در بهترین حالت به یک قرن هم نمی‌رسد.این کوچه را با عنوان کوچه شاه‌عباس می‌شناختند.
این مسجد در محله راه‌آهن، خانه‌ای ویژه بود که وقف شد و پیش از وقف هم مراسم و مناسک آزمایشی حج، نشست‌های فرهنگی و حتی پخت‌و‌پز نذری در آن رونق داشت، اما اکنون، نامش مسجد والدین است.
بیش از دوازده‌سال است که بازارچه خلیج‌فارس درمیان ساختمان‌ها، جای گرفته و به عنوان اولین بازارمحله مجیدیه، زمینه کاسبی را برای تعدادی از شهروندان مهیا کرده است.
حاج‌حسن جمالی از زمانی‌که اینجا بیابان بود و زمستان‌ها از ساعت‌۴ عصر به بعد، کسی جرئت بیرون‌رفتن از خانه را نداشت یادش هست؛ از روباه و گاه شغال‌هایی که زمستان‌های سرد به‌دنبال غذا سر از شهر در می‌آوردند.
معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری منطقه۹ می‌گوید: یازده‌میز پینگ‌پنگ خریداری شده و قرار است در پارک‌های منطقه‌۹ نصب شود. دو میز دیگر هم در پارک لاله نصب خواهد شد زیرا از محله‌های دیگر برای بازی پینگ‌پنگ به پارک لاله می‌آیند.
در دوره سلاطین، چهارباغ مشهد اقامتگاه پادشاهانی می‌شده است که به‌قصد زیارت به مشهد می‌آمده‌اند؛ چنان که رضاقلی‌خان هدایت از دو سفر شاه‌عباس صفوی به توس یاد کرده که هر دو بار، پس از زیارت در چهارباغ اقامت کرده است.