علی توپریز، خبرنگاری است که ۱۰ دی سال ۱۳۵۷ برای تهیه گزارش به میان جمعیت رفت و یکباره با صحنههای دلخراشی رو به رو شد. او با دو همکار دیگرش، تنها خبرنگاران حاضر در روزهای منتهی به انقلاب مشهد بودند.
علی ضیایی حالا ششسال است که در قامت خبرنگار خبرگزاری پانا فعالیت میکند. مسیری که با وجود این سنوسال کم، تجربههای ارزشمندی برایش رقم زدهاست. این علاقه به حسن، برادر کوچکترش هم سرایت و او را نیز همقدم این مسیر کردهاست.
این گزارش روایت تلخ خبرنگاری است که تا زنده بود، هیچ مسئولی در این شهر یکبار اسمش را به نیت قدرشناسی بر زبان نیاورد، تا بعد از آن او آینهای باشد رو به همه کسانی که برای اعتلای فرهنگ خون دل خوردهاند و قدر ندیدهاند.
در منطقه ۹ شهرداری مشهد؛ خودرو ون سفیدرنگ ساده که با خطی درشت بر بدنه آن نوشته شده: «واحد سیار خبر» در چهارماه اخیر در اجتماعات شبانه پاتوق تیم جوانی شده که از روز شهادت رهبر در بیشاز صداجتماع حضور داشته و با ۱۵۰سوژه، روایتی تازه ساختهاند.
محمدحسن و نازنینزینب دهقانی، خواهر و برادر نوجوان محله شاهد در تجمعات این شبها گزارشگران پرکار کانالهای محلی هستند.
سیدمحمد محمدی بهعنوان یک خبرنگار و فعال خبری، همواره انعکاسدهنده مشکلات محله زندگیاش بوده و نقش بسیاری داشته است. شعار او داشتن محله و شهری بهتر و زیباتر با مشارکت همه شهروندان است.
یکتا جلائیان از کودکی به گویندگی علاقه داشته است و همین استعدادش موجب شده بهعنوان یکی از مجریان نوجوان حرم رضوی شناخته شود. او در حوزه خبرنگاری و ورزش هم فعال است.
سیفالله عسگری بعد از حدود ۲۵ سال خبرنگاری را کنار میگذارد. تعریف میکند: حدود سال ۶۰ بود و درگیریهای منافقان با نظام و دیدن خون و تیراندازی در خیابانها حالم را بد میکرد و تصمیم گرفتم انصراف دهم.
یسنا فیروزی از هشتسالگی، زمانیکه بیشتر همسنوسالانش سرگرم بازی و تفریح بودند، عاشق دنیای خبرنگاری شد و با تلاش و پیگیری توانست فعالیت خود را در خبرگزاری پانا آغاز کند.
مجید خروشی، کار ش بهعنوان کتابدار آغاز کرد، اما گردش روزگار او را به تحریریه روزنامه خراسان کشاند. همانجا بود که استعدادش شکوفا شد و با تشویق همکارانش خبرنگاری را بهعنوان یک حرفه، برگزید.
محمدعلی تمدن صاحب امتیاز نشریه سرخس و خبرنگار پیشکسوت روزنامههای مطرح کشور است که با هزینه شخصی و پایکارآوردن مسئولان، ۳۴کتابخانه در روستاها و پاسگاههای مرزی راهاندازی کرده است.
مهلا طی دوسال گذشته، عضو خبرگزاری دانشآموزی پانا شده و با همین سن کم، راه آیندهاش را پیدا کرده است و تابستانهایش را با فراگیری مهارت بیشتر در حرفه خبرنگاری و مجریگری میگذراند.
حتی نشستن روی صندلی چرخدار در پی ابتلا به بیماری نادر ژنتیکی هم نتوانست سد راه پیشرفت مرضیه میرزاپور شود. او به عنوان سردبیر نشریه محلی گلشهر و فعال فرهنگی همراه اهالی گلشهر بوده است.
زندگی «داشحسین» ۵۷ساله یا همان «حسین طرحی» پر است از خاطرات ریزودرشتی که بهآسانی نمیتوان از کنارش عبور کرد. از خاطرات باغهای میمی میگوید و ارزانی و کسب و کار. از معلمی و درسآموختن.
علیاصغر آذری غیر از اینکه خبرنگار بود، قدیمیترین نمایندگی مطبوعات را در مشهد داشته است. او بعد از ۵۵ سال که از کار بازنشسته و خانهنشین شد همه خاطراتش را در مغازهای کوچک در بولوار طبرسی دوم گردهم آورد.
خیلی از اهالی او را «علی اطلاعاتی» و «خبرنگار محله» صدا میزنند. اما «علی حیدرنیا» نه روزنامهنگار است و نه خبرنگار، فقط یک آرایشگر قدیمی است که سعی میکند از اخبار روز و حال همسایهها خبر داشته باشد.
فاطمه ایرانمش به عشق هم محلیهایش پای به عرصه ژورنالیست محلی گذاشته و نشریه « ماچند نفر» را سردبیری میکند. میگوید: بهانه شکلگیری «ما چند نفر» برگزاری یک جشنواره کوچک از طرف ارشاد بود.
عارفه عزتی از زمانیکه خبرنگاران تلویزیونی را تماشا میکرد، به این حرفه علاقهمند شد. او حالا یکسالی میشود که عضو خبرگزاری دانشآموزی پاناست و به قول خودش تجربههایی هیجانانگیز در کارنامهاش ثبت کرده است.
سیدسبحان نعمتی میگوید: ششساله بودم که مقام اول روخوانی را در مسابقات روخوانی قرآن بهدست آوردم. این مسابقات بین مهدهای قرآنی مشهد برگزار شده بود.
مهگل دوسالی است که خبرنگار خبرگزاری «پانا» است. او در سازمان دانشآموزی خراسانرضوی بهعنوان خبرنگار و فیلمنامه نویس خلاق شناخته شده است. مهگل در رادیو هم فعال است.