غلامرضا احسن مقدم معلم و مدیر بازنشسته هنرستان پسرانه سیدجمال اسدآبادی توانست تغییرات رفتاری و آموزشی قابل توجهی در دانشآموزان به وجود آورد و خیلی از دانش آموزان به نیکی از او یاد میکنند.
محله تلگرد مشهد، پیچ اول، مسجدالرضا؛ مکانی است مقدس برای ایجاد حلقههای مذهبی، معرفتی و البته محلهای. اهالی پیچ اول تلگرد خیلی از اوقات خود را در مسجد به سر میبرند.
محمد جواد ضیایی خطاط جوان منطقه ۴ است. او میگوید: در سربازی خطهای ابداعیام را روی دفترهای خاطرات سربازها مینوشتم، با دواتی قرمز و یک قلم که تمام دنیای خطاطیام میشد.
رضا عابدینزاده شهری، حافظ کل قرآن است که در محله طلاب مشهد زندگی میکند. او از ۶ سال سالگی با کمکهای پدرش و حضور مستمر در جلسات، با مفاهیم قرآنی آشنا شده است.
ساختار صندوق قرض الحسنه مسجد امام محمدباقر(ع) چیزی شبیه بانک است با ۱۰ پرسنل ثابت، همانند یک بانک به امور مالی اهالی محل و دیگران میپردازد.
۴۰ سال پیش یک چهاردیواری برای آموزش نظامی فلسطینیها در قلعه وکیلآباد قرار داشت که توسط حسین ضیافتی یکی از فعالان انقلابی آن زمان بنا شده بود. همان چهاردیواری امروز مسجدالاقصی نام دارد.
مسجد ابیالائمه امیرالمومنین (ع) محله طلاب یکی از بزرگترین جلسات قرآن را در مشهد دارد. بسیاری از مشهدیها از محلات مختلف برای شرکت در این جلسات حاضر میشوند.
سال ۱۳۵۰، شاید کمی زودتر یا دیرتر بود که تنها مسجد «مشهدقلی» برای اولین بار بازسازی شد. اهالی قدیمی میگویند مسجد جوادالائمه (ع) ۱۳۰ سال قدمت دارد و پدرانشان از بانیان مسجد بودند.
هشتماه پیش در پایگاه بسیج مسجد حقیقی تصمیم گرفتند در محله پاتوقی برای دخترها دستوپا کنند. بالاخره سر گرفت و پدر و مادر شهید کریمزادگان، بخشی از منزلشان را برای فعالیتهای فرهنگی نوجوانان اختصاص دادند.
یکی از مکاتب مذهبی محله بالاخیابان، مجموعه فرهنگی «زلال وحی» است که توسط حجتالاسلام معماریانی بنیان گذاشته شده است، مکانی کوچک و گرم در انتهای بهجت ۲۳.
وقتی در دلت تعهدی داری باید پای آن بایستی، درست همانند کاری که هممحلیهای ما در منطقه ۵ برای اعلام حمایت از رزمندگان و یاد شهدای این جنگ تحمیلی بهویژه رهبر معظم شهید انجام میدهند.
عبدالعلی شعاعی حالا در ۷۹ سالگی، پیرغلام مسجد کرامت است. او بهترین دوران عمرش را همین دوران سالخوردگی و حضور در مسجد و حسینیه و در جوار آقا امام رضا (ع) نفس کشیدن و عبادت کردن میداند.
زهرا رفیعان چهل سالی میشود خادم حسینیه کرمانیهاست، حسینهای که ۴۰۰ساله قدمت دارد. او سن مسجد را از کتیبهای که ۴۰ سال پیش در نخستین بازسازی آن پیدا شده به خاطر دارد.
حسینیه و مسجد امامهادی (ع) با سقف چوبی و دیوارهای قدیمی یکی از همین سایبانهای قدیمی و ساده در سهراه آیت الله قمی است که بر سر زائران و رهگذران در فرصت یک قامت گفتن تا سلام دادن، سایه میافکند.
زهرا توکلیان حقیقی موسس موسسه تخصصی قرآن در مشهد و فارغ التحصیل حوزه و دانشگاه میگوید: با تاسیس موسسه آرامش کافی برای اجرای ایدههای قرآنی مانند برگزاری نمایشگاههای مختلف، نقاشی قرآن و... به دست آوردم.
سیدامیرحسین قاضیزاده هاشمی میگوید: «من بچه خیابان طبرسی هستم و در واقع نوغانیام. پدربزرگ و مادر و پدرم هم نوغانی بودند. پس از مهاجرتم به اتفاق خانواده به فریمان، دوباره از ۹ سالگی ساکن نوغان شدیم.»
زهرا نقیزاده، هنرمند خوشنویس محله وکیلآباد سه سال است به انجمن خوشنویسان میرود و اکنون در رشته نستعلیق به مرتبه ممتازی رسیده، گرچه خودش میگوید: «هنوز این اولین پله است.»
دفتر ثبتش را باز میکند، با خطی بسیار ریز مشخصات ازدواج را در آن وارد کرده است. اولین ازدواج ثبتشده در دفتر حاجآقا حائری برمیگردد به تاریخ هفتم فروردین ۱۳۴۲؛ «یک جلد قرآن، آینه و شمعدان و ۹ هزار تومان مهر».
جواد فولادیان یکی از داوران جوان منطقه ۳ مشهد مدت چهار سال است به صورت حرفهای کمکداوری میکند. او مربی تیم فوتبال شهید نواب صفوی هم هست و بازیکنهای زیادی را تربیت کرده است.
سالن آمفیتئاتر، کتابخانه تخصصی فرهنگ و هنر، نگارخانه باران و فضایی برای آموزش از جمله امکانات مجتمع فرهنگی هنری امام خمینی (ره) است که در سال ۱۳۷۹ و از سوی آستان قدس رضوی به بهرهبرداری رسید.