شهید صابر زمانی هرسال تاسوعا و عاشورا را در حرم میگذراند و آن سال هم تاسوعا به همراه همسر و پسر دو سالهاش حرم رفته بودند؛ روز عاشورا، اما انگار میدانست قرار است اتفاقی بیفتد، تنهای تنها رفت.
حمیدرضا غفاری معروف به حمید شیردل جوان ۳۰ سالهای که ۹ سال است هر تاسوعا با لباس تعزیهخوانی وارد روستای آباواجدادیاش میشود تا ارادتش به آستان حضرت دوست را با رسم دیگری بهجا آورد.
در دوران شاه عباس؛ مسجدی در بالا خیابان ساخته شد که هنوز رد و نشانش برجاست. دو سنگنوشته قدیمی روی دیوار مسجد نصب شده است، که نشان از قدمت و دیرپایی مسجد دارد.
مهدی خسروی پس از پیروزی انقلاب اسلامی اقدام به تشکیل «جامعه هیئتهای مذهبی شهرستان مشهد» میکند. او امروز عضو هیئت موسس، امنا، مدیر و دبیر اجرایی این جامعه است.
جواد همایونی گردآورنده گروه تعزیه خوان «عاشقان حرم» میگوید: من عادت پدربزرگ را سرلوحه کار خودم قرار دادم و نهتنها در هیچ نمایشی از تماشاگران پول نگرفتم که گاهی نیز با کمک سایر اعضای گروه، به حاضران خرج دادم.
گروه تعزیهخوانی جوانان بنیهاشم (ع) جزء ۱۰ گروه تعزیه خوانی برتر کشور است که کار آنها در سوگواره ملی عاشوراییان خیلی به چشم آمد.
رمضانعلی احمدی، پیشاپیش کاروان هشتادنفری روستای سالاریه نیشابور است و میگوید: ۸ سال پیش ما سه نفر بودیم که در روز شهادت امام رضا (ع) پیاده به مشهد آمدیم. برکت امام است که سه را هشتاد کرد.
محمد قاسمی رودمعجنی متولد۱۳۵۵ساکن محله امامخمینی میگوید: اگر در ایام محرم، بچههای مشهد به روستاها مراجعه نکنند، جوانی نمیماند تا مراسمی اجرا کند و سنتهای دیرینه روستا را زنده نگهدارد.
میرزا حمید قربانپور میگوید: کار من اسم خاصی ندارد؛ تنها یک تلاش دلی است که خودم شروع کردهام؛ تلفیقی از کار تذهیب، گل و مرغ، کاشیکاری و دیگر هنرهای سنتی؛ کتابهای قدیمی را ورق میزنم.
این مسجد صدساله بخشی از تاریخ مشهد است که افرادی مانند شیخاحمد کافی، واعظ معروف مشهدی نمازهایشان را در همین مسجد اقامه میکردهاند.
کربلاییحسین غفورنژاد ملقب به پیرغلامحسین بوجار به ادعای خیلی از قدیمیهای مشهد نخستین مداح و نوحهخوان بالاخیابان مشهد بوده است.
تکیه ابوالفضلیها که از دل مسجد پنجاهساله امامحسنمجتبی (ع) روییده است، حالا با شروع محرم، هر روز چشم عاشقان حسینی را در شور عزاداریها به اشک شرمندگی تازه میکند.
حسنزاده سرپرست گروه «نواهای ظهر عاشورا» میگوید: ما تنها از نت چهاروششکه اندوهناک است، استفاده میکنیم و با طراحی الگو، سوز و آه را در نوا به بیشترین حد ممکن میرسانیم.
حسنزاده، یکی از فعالان فرهنگی شهرک قدس که یک طبقه از منزل مسکونی خود واقع در چراغچی ۲۷ را با هدف گسترش و نشر فعالیتهای مذهبیفرهنگی به حسینیه حضرت رقیه (س) اختصاص داده است.
حسین، محمدمهدی و محمد نوجوانان ساکن کوچه باباطاهر ۶ سال است در موکب کوچکشان پذیرای اهالی هستند.
تاکسیرانان خط سهراه راهنمایی تا میدان فردوسی در روز اربعین به یکهزار و ۵۰۰ تن از زائران و مجاورانی که پیاده به سمت حرم آقا علیبن موسیالرضا (ع) رهسپار بودند، غذای نذری دادند.
«حاجمحمد اسدی» روشندلی است که حدود ۵۰ سال است روضه میخواند. ۴۰ سالی است که ساکن محلۀ کویکارگران است و جوانهای این محل با صدای روضهاش خاطره دارند.
در مجلس خانواده فاطمی، همه دخترها، عروسها، نوهها و نتیجههای بیبیطاهره به خدمت مشغول هستند. یکی چای میریزد، دیگری چای میگرداند، یکی پای دیگ است و آن دیگری، کفش میهمانان را جفت میکند.
«حاجحسین دهنوی» بهعنوان یکی از بازماندههای علمسازی، سالها تکهچوبهای بیجان را به علمی باشکوه مبدل میکرده تا در میانه دستههای عزاداری، افراشته شود و در پیش چشم عزاداران، دلربایی کند.
قوم کرمانجها یکی از بزرگترین اقوامی هستند که از استان خراسان شمالی به مشهد کوچ کرده اند. مسجد و هیئت حضرت ابوالفضل(ع) محل اجماع کرمانجها در محله الهیه قرار دارد.