محمد تیموری معروف به پلنگ سیاه میگوید: از نقطه صفر به اینجا رسیدم که مردم احترامم را دارند. خراسانیها کشتی باچوخه را دوست دارند.
پهلوان اسماعیل جاوید، یکی از این پهلوانان بامرام و گمنام است که قدرت بازوی خود را در راه حمایت از حقیقت و جوانمردی به کار بست و سرانجام در این راه جان خود را از دست داد.
فرزندان کیومرث مقدساوغاز نیز همچون پدر، قدم در مسیر قهرمانی ورزش پهلوانی گذاشتهاند و رتبههای استانی و کشوری مختلفی کسب کردهاند.
وقتی که استخوان خرد کرده باستانی پایش را از در باشگاه داخل میگذارد، زنگ به صدا در میآید تا همه بفهمند که فلان ورزشکار باسابقه وارد زورخانه شده است.
حاج حسین زارع پهلوان معروف محله سیسآباد و رسالت است که بسیاری از هم محلهایهایش برای گرهگشایی از مشکلات ریز و درشتشان در خانه او را میزنند.
گود کشتی باچوخه فردوسی قدمتی دیرینه دارد. مکان اصلی و اولیه آن نزدیک آرامگاه بوده است و در دهه۲۰ تا ۴۰ پهلوانان زیادی در اینجا کشتی گرفتهاند.
سیدجواد حسینی میگوید: کباده، یکی از سختترین وسایل زورخانه است و وقتی که ورزشکار زیر آن میایستد، همه بدن و اندامش دیده میشود. برای همین است که کبادهزن حرفهای خیلی کم داریم.
دیدم مال و منال برای سفرهداری ندارم و از طرفی هم در ذاتم لاتی و داشی نیست. برای همین چرخی را انتخاب کردم تا در میان مردم صاحب ارزش و احترام شوم.
روحیه پهلوانی همیشه ضمیمه نامآوریهای محمدحسین حیدری بوده است. معروف بوده است به «پهلوان ریزقامت محله» که نمیگذاشته کسی دست تنها بماند.
آنچه که بیش از هر چیز زندگی «پهلوان رستم» را خاص کرده، علاقه او به جمع آوری اشیای خاص است. «موزه آیینهای پهلوانی شه لافتی» نتیجه این علاقه اوست که ۶۰ سال به طول انجامیده است.
ابراهیم صدری که ۵۷ سال از عمرش با کشتی پیوند خورده است میگوید: از قدیم هر کجا نیاز به ریشسفیدی بود، از کشتیگیرها کمک میخواستند.
بعد از نزدیک به چهلسال، گود شهیدچمران نیاز به تعمیر دارد، درست مثل فردی که به میانسالی رسیده و هر روز بخشی از بدنش بیمار میشود و نیازمند دکتر است.
یکی از رسوم کشتیگیران و پهلوانان قدیم رسم سفرهداری بود، قربانعلی غلامی با ۹۴ سال سن را از این حیث میتوان جزو آخرین سفرهداران کشتی پهلوانی دانست.
کربلایی عباس ناجیاصغری به «عباس گوشتی» و «عباس نادر» محله نوغان معروف بود، پهلوان محله بود و هوای نیازمندان را داشت.
زورخانه شهید احمدی برخلاف دیگر گودهای مشهد، پر از باستانیکاران جوان است و اصلا همین نسل سومیهای این زورخانه، چراغش را روشن نگه داشتهاند اما در میان این بروبچههای پرانرژی، حاج علی خاکسار بدجور خودنمایی میکند.
سبک و شیوه خاص ضربگرفتن سیدمهدی ببرحسینی، از دلایل شهرتش در میان اهل فن است؛ کافی بود یک بار پهلوانی با ضرب مرشدی او ورزش کند، چنان شیفتهاش میشد که دلش نمیخواست به زورخانه دیگری برود.
زورخانه «فاتح خیبر» به همت هیئت پهلوانی و زورخانهای استان خراسان رضوی بنا شده است. در این گود که بزرگترین گود زورخانه کشور است، از بچه هفت ساله تا پیرمرد ۷۰ ساله تمرین میکنند.
محمد عوشار ۳۰ سال است در باشگاه راهآهن کشتیگیر تربیت میکند.
کوچه شهید قانع ۲۰ یکی از چند معبر مقابل زندان مرکزی مشهد است که البته از مشکلات ناشی از این مجموعه بیبهره نبوده است. این کوچه از معابر فرعی محله تربیت است که وجود زورخانه پاسارگاد ظرفیت ویژه آن است.
میان صحبتهای شهروندانی که سرگرم روزمرگیها شدهاند بهسختی میتوان چند عبارت مستند از زندگانی پهلوانی بیرون کشید که نخستین اهداکننده بازوبند پهلوانی به حرم امامرضا (ع) بود.