نقاشی دیواری ما ایران را میسازیم، زینت بخش اجتماعات شبانه است
اواسط بهمن سال گذشته بود که مدیریت هنری شهرداری مشهد، سفارش نقاشی با موضوع «ما ایران را میسازیم» را به فرهاد رضاییفر، هنرمند مشهدی، داد. رضایت و اشتیاقی که مالکان یک ساختمان نوساز در تقاطع بولوارهای حسابی و شریعتی از کار داشتند، درکنار ارادت و خلاقیتی که رضاییفر به کار بست، در یک زمان بیستوپنجروزه، کار را به پایان رساند و حالا دوماهی میشود که نقاشی دیواری بانوان ایرانی در لباس و اقوام مختلف به عابران این خیابان در محله فرهنگیان لبخند میزند.
نقاشیای که درآن بانوان کُرد و لر و ترکمن و بلوچ و فارس و گیلکی، فرشی را با طرح ایران میبافند.
بزرگترین اثر هنری من
طراح و نقاش این اثر هنری، فرهاد رضاییفر است که از شانزدهسال پیش با شهرداری مشهد همکاری دارد. لبخند رهگذران هنگام تماشای کارهای هنری او ویژگی مهمی است که در آخرین کارهایش که «خانواده ایرانی» و «لبخند ایرانی» نام دارد و بر در و دیوارهای میدان دانشآموز نقش بسته است، بهوضوح دیده میشود.
او میگوید: نقاشی «ما ایران را میسازیم» بزرگترین اثر هنری من است که ۲۳ متر ارتفاع و ۱۸ متر عرض دارد. در این اثر هنری، بانوان ایرانی از اقوام مختلف، با گویشها و لهجههای متفاوت در کنار هم نشستهاند و فرشی را با طرح ایران میبافند. این یعنی بانوان سرزمین من، مثل همیشه در بزنگاههای تاریخی کنار مردان هستند و بعد از هرجنگی در ساختوساز میهن، نقش مهمی را ایفا کردهاند.
نقاشی «ما ایران را میسازیم» بزرگترین اثر هنری من است که ۲۳ متر ارتفاع و ۱۸ متر عرض دارد
طراحی این اثر هنری هم با فرهاد رضاییفر بوده است. او همیشه دوست داشته است بین آثارش، کاری برای «ایران» داشته باشد؛ برای همین در آذرماه سال گذشته شروع به طراحی اثر «ما ایران را میسازیم» میکند و جالب اینکه ادیت نهایی این اثر هنری درست در روز زن (۲۰ آذر ۱۴۰۴) کامل میشود.
رضاییفر توضیح میدهد: طراحی این اثر در روز مادر، دو مفهوم مهم را به همراه دارد؛ اول اینکه ایران وطن و مادر همه ماست و دوم اینکه در این اثر، زنان و مادران ایرانی، نقش بسیار پرنگی دارند.
نقاشی حالخوبکن
نقاشی دیواری «ما ایران را میسازیم» در یکی از معابر پرتردد قاسمآباد قرار گرفته است. بازخورد اهالی وقتی که چشمشان به این نقاشی میافتد، متفاوت است؛ عدهای لحظهای میایستند و به نقاشی نگاه میکنند، اما برخی دیگر دقیقتر هستند و قومیت بانوان در تصویر را از نوع لباسهای محلیشان تشخیص میدهند. اما همه آنها در یک موضوع مشترک هستند و آن هم این است که بعد از دیدن این اثر هنری، لبخندی روی صورتشان نقش میبندد، درست مانند شخصیتهای نقاشی که با لباسهای رنگارنگ، عابران را مجذوب میکنند.
افسانه لطیفی که ساکن همان حوالی است، به ما میگوید: چندسالی بود که روی این دیوار طرحی از بهار کشیده شده بود و دیگر گل و چمنهای آن رنگ و رخی نداشت. مدام با خودم میگفتم خدا کند لااقل اینجا را رنگ سفید بزنند که از این سر و شکل خارج شود، اما خداراشکر این نقاشی جذاب را کشیدند که در این روزهای هجوم دشمن به کشورمان، هرروز حالمان را خوب میکند. این نقاشی یک پیام روشن دارد و آن این است که ما ایرانیها تا آخرش کنار هم هستیم.

جنسمان جور شد!
محبوبه سبحانی یکی دیگر از بانوان ساکن در خیابان دکتر حسابی است که به این نقاشی دیواری واکنش نشان میدهد. او میگوید: هر شب با خانواده و خانمهای همسایه به تجمع مردم انقلابی در چهارراه ورزش میآییم و پای کشورمان ایستادهایم. با این نقاشی دیواری دیگر جنسمان جور شد! تجمع مردم درکنار هنرهای تجسمی اینچنینی که حکایت از وحدت بانوان ایرانی دارد، حسوحال باهمبودن را شیرینتر میکند.
وقتی پای نام ایران و خاک کشورمان در میان باشد، همه پای کار هستند. چه از شرایط راضی باشند چه ناراضی؛ مهم نام ایران است
محبوبهخانم میگوید: ایرانیها بیدی نیستند که با این بادها بلرزند! من خودم از شهرستان مهمان دارم؛ با خودش پرچم ایران را آورده است که در اجتماع مردم حضور داشته باشد. امروز این اتحاد برای ما یک تکلیف است و این نقاشی دیواری بهخوبی اتحاد مردم را به رخ میکشد.
خارجیها دردی از ما دوا نمیکنند
علی و امیرحسن دو برادری هستند که از کنار این نقاشی دیواری عبور میکنند. علی که کوچکتر است، میگوید: همانطورکه این خانمها درکنار هم نشستهاند و مشغول کامل کردن نقشه ایران هستند، رهبر ما نیز همه عمرش را برای ساختن ایران تلاش کرد و آخر سر هم در این راه شهید شد.
امیرحسن هم نگاه جالبی به این نقاشی دیواری دارد. از نظر او خارجیها در هیچ جای تاریخ، دردی از ملت ایران دوا نکردهاند و این خود ما ایرانیها هستیم که باید درکنار هم کشورمان را بسازیم؛ لر و ترک و فارس و عرب و بلوچ هم ندارد.

مهم نام ایران است
عباسآقای طاهریان، پدر امیرحسن و علی، هم در جمع ما حضور دارد. او میگوید: دوماهی میشود که هرروز این نقاشی دیواری را میبینیم؛ با دیدن این اثر زیبا این شعر به یادم میآید:
کسی نخواهد دید مرگ غیرت ما را
جهان به چشم ببیند ابهت ما را
***
کسی که گفت به ما بد، به چشم خود بد دید
غروب غیرت ما را کسی نخواهد دید
***
در این مصاف به ما میرسد، سرافرازی
به ما نمیخورد این حرف در این بازی

بترس از این همه شوری که هست در سر ما
جهان قیام کند پای خون رهبر ما
حاجعباسآقا در ادامه میگوید: در این خاک، زن و مرد تفاوتی ندارد؛ لر و کرد و ترک و بلوچ و فارس هم نداریم. وقتی پای نام ایران و خاک کشورمان در میان باشد، همه مردم پای کار هستند. چه از شرایط موجود راضی باشند چه ناراضی؛ مهم نام ایران است.
* این گزارش چهارشنبه ۲۰ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۵ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.