مطهریشمالی۲ در محله عامل از معابر قدیمی شهر است که از یک سمت به بولوار شهیدمطهری و از سمت دیگر به بنبست مجتمع تجاری مجد منتهی میشود و به چرمفروشهایش مشهور است.
بزرگ خاندان نعیمآبادیها وقتی پایش به مشهد رسیده بود، ساکن کوچه حاجی رقیه شده و شروع کرده بود به ساخت چهارطبقه؛ این ساختمان «چهار آشیانه» نام داشت.
خیابان سیدرضی۴۵، معبری فرعی در محله سیدرضی است که تا بولوار جلالآلاحمد ادامه دارد و کاربریهای متنوعی در آن فعال است. در ورودی این خیابان، تعمیرگاههای خودرو به چشم میخورند.
کوچهای که در قدیم یکی از فرعیهای اتصال بازار حاجآقاجان (شهید آستانهپرست) به تهپلمحله بود، ضیا نام داشت. این کوچه در نقشه سال ۱۳۱۹ بدون قید نام رسم شده است.
بیشتر اهالی کوچه میعاد۵ را کارمندان و بازنشستگان دانشگاه علوم پزشکی تشکیل دادهاند که زمانی با هم همکار بودهاند و حالا در یک کوچه کنار هم زندگی میکنند.
کوچه حمام برق در ته پلمحله ۵ یکی از این نامگذاریهای حاصل از ورود فناوریهای نوین به مشهد است که میتوان نشان آن را در دوره قاجار دید.
کوچه خلج ۶ که از سوی دیگر به معبرشهیداصلانی ۱۹ منتهی میشود، کوچهای قدیمی در محله سیدی است. در همان ورودی، چندین گاراژ بزرگ که متعلق به شرکتهای مختلف است، جا خوش کردهاند.
در کوچه شهیداعتمادی۴ خبری از همهمه و شلوغی نیست. از مهمترین ویژگیهای این کوچه، نشانههایی است که از گذشته تا امروز باقی ماندهاند؛ مسجدی با عمر حدود نیمقرن و کوچهپسکوچههای شیبدار.
کار انتقال خط لوله گاز به شهرها از سال ۱۳۴۲ در کشور آغاز شد و اولین خط لوله در سال ۱۳۵۱ به مشهد رسید این خط از خیابان گاز کنونی میگذشت.
مسلم محله کوچکی است که برخی هنوز آن را با محله گاز یکی میدانند، درحالیکه از سال ۱۳۹۹ محدودهای بهصورت مستقل به محله مسلم اختصاص داده شده است.
مزرعههای شقا، باقرآباد (بُقراباد)، دنجان (دنگان) و خیرآباد چهار مزرعهای هستند که اگر نشانیشان را در اسناد با نقشه امروز مشهد تطبیق دهیم، متوجه میشویم در حدود محله فاطمیه قرار میگیرند.
گرچه خیرآباد مزرعهای قدیمی است که در وقفنامه میرزا محسن رضوی در سال ۱۰۵۵ قمری از آن نام برده شده است، محله خیرآباد کنونی در محل این مزرعه قدیمی قرار ندارد.
کوچه کوهسنگی۱۵ در گذشته به نام اسدی شهرت داشت. کارخانه پپسیکولا در این کوچه، از پررنگترین نوستالژیهایی است که ساکنان محله احمدآباد به خاطر دارند.
کوچه «حوض محمدعلیخان» که بخشی از شارستان کهن اطراف حرم رضوی بوده، حالا تغییر ماهیت داده است.
خیابان آیتالله عبادی ۳۰ به دلیل وجود کارخانه کبریتسازی در آن، به کوچه کارخانه کبریت معروف شده است؛ کارخانهای که اگرچه در ابتدای انقلاب بسته شد، نام خود را برای همیشه برروی این کوچه به یادگار نهاد.
برای ساخت یک جارو ابتدا باید برگهای اضافۀ جارو جدا شود؛ سپس، جاروها را به مدت ۶ ساعت درون آب قرار میدهند تا در موقع تولید، حالت شکنندگی نداشته باشد.
گذر شهیدبسکابادی ۱۲ از آن دست کوچههایی است که هویت محله شهیدباهنر را نشان میدهد.
بیشتر اهالی رسالت۹۷ هنوز این معبر را به نام «کوچه منبع آب» میشناسند. در گذشته نه خیلی دور، دو منبع، آب شرب این محدوده را تأمین میکرد.
مزرعه دیشدیش که در محله عباسآباد امروزی قرار گرفته در سال ۱۰۷۹قمری وقف اولاد سروقدیها شده است. محله عباسآباد تا سال ۱۳۹۹ جزئی از محله طبرسی شمالی بود.
یکی از میرابهای معروف مشهد در دوره تیموری، «شمسالدین میرکاریزی» بود. در گذشته، مردم بر سر مزار او، آش اوماج و کماج خیرات میکردند.