کوچه های مشهد - صفحه 36

کوچه چهارشنبه‌ بازار یا به‌ اصطلاحِ امروزی‌ها، کوچه نور از آن دست کوچه‌هایی است که هویت شهر مشهد را به دوش می‌کشد.
کوچه بدون پیاده‌رو شهید‌کارگر راضی یک، که در انتها به خیابان شهید خوش‌سیمای ۲ می‌رسد، خاطرات تلخ و شیرین بسیاری را در خود ثبت کرده و از کوچه‌های بااصالت محله پورسیناست.
کمتر مشهدی است که گذرش به کوچه پشت پمپ بنزین بولوار معلم نیفتاده باشد. کوچه‌ای که سرتاسر آن را تعمیرگاه‌های خودرو و یا فروشگاه‌های لوازم یدکی گرفته است.
خانه‌های قدیمی و درختان برافراشته‌اش در محله شهید بهشتی نشان از اصالت این کوچه ها و محلات دارد.
پیشینه کوچه شهدای فاطمیون ۱۴ (شهید عباس دریانوش) در محله جلالیه به قلعه کهنه پیوند خورده است که بخشی از آن در ابتدای کوچه آسیاب گندم بوده است.
بازه یا بَزَه، همان آبریز کوچک است که زمینش پس از سیلاب ترک می‌خورد و سفت می‌شود. شَخ هم به‌معنای زمینی است که بذر به‌سختی در آن به عمل می‌آید و نیاز به شخم و زیر‌و‌رو دارد.تاریخچه محله پورسینا پشت همین نام نهفته است.
خیابان شیشه‌چی در محله شهیدمطهری تا پیش‌از انقلاب، بیشت متری مهر نام داشت و کوچه باریک بن‌بستی بود که دورتادورش را باغ‌های انگور پر کرده بودند.
در طول زمان، نام‌هایی، چون کوچه میرزاابراهیم، شهیدیگانه، مدرسه جعفریه، خطیب و سرانجام ابوالقاسم مصدق‌اکرم را به خود گرفته است، اما بیشتر به نام میرعلم‌خان شناخته می‌شود.
خیابان ثامن ۲ در محله انقلاب، کوچه‌ای خوش‌آب‌و‌هواست. اهالی این کوچه به‌خاطر هم‌جواری با پارک جنگلی طرق، در فصل بهار و تابستان، از آب و هوای بسیار خوب آنجا بهره می‌برند.
یکی از گذر‌های پرتردد محله شهید‌رستمی، خیابان مصلای‌۳۱ (شهید‌محسن خسروی) است که انتهای آن به خیابان محمدآباد‌۱۶ می‌رسد.
سال ۱۳۵۰، شهردار و استاندار وقت مشهد، میلانی را به نام خاندان ادب دوست و مردم‌دار مجد نام‌گذاری می‌کنند، یعنی همین بولوار مجد امروزی.
وقتی شوروی اسرای لهستانی را آزاد می‌کند، برخی از آن‌ها به‌سوی ایران فرستاده می‌شوند تا سرنوشت بخشی از تبعیدی‌ها با کشورمان گره بخورد.
بخشی از زمین‌های طبرسی‌شمالی ۹ متعلق به سرهنگ انصاری بود و بخشی از آن‌هم به محمد بالندری. این معبر نیز محل زمین‌های کشاورزی بود که در آن چغندر کاشته می‌شد.
نوغان یکی از شهرهای قرارگرفته در دشت توس و مرکز آمدوشد بزرگان و صاحبان علم بوده است. رجال و شخصیت‌های زیادی نزدیک به ۱۰ قرن از محله نوغان برآمدند.
به گفته ساکنان قدیمی، این کوچه اوایل دهه‌۶۰ خاکی بود و آبادانی نداشت. به‌مرور فعالیت مراکز آموزشی و اداری در این کوچه، آن را به یکی از معابر شلوغ و پر‌تردد شهر تبدیل کرد.
خیابان دانش‌آموز‌۵، سه مدرسه دخترانه دارد و با‌توجه‌به تنوع رشته‌ها و دوره‌های آموزشی، این معبر با بازگشایی مدارس در ابتدای مهر، روز‌های شلوغ‌تری را سپری خواهد کرد.
کوچه حوض نو، قبل از خرابی بازار بزرگ، ادامه کوچه‌های مخابرات و حوض‌آب بود که از این بازار تا فلکه آب امتداد داشت.
وجود باغ ملک‌آباد به عنوان بزرگ‌ترین فضای سبز شهر در یک سمت این معبر، آن را خوش‌منظر و خوش‌آب‌و‌هوا ساخته است.
کوچه آیت‌الله شیرازی ۹ که قدیمی‌ها آن را با نام «آب‌میرزا» می‌شناسند به‌دلیل سکونت افرادی برجسته در طول زمان، دارای اهمیتی ویژه در تاریخ شهر و حتی کشور است.
در چمن‌۹۳ درمقابل هر خانه، نهال‌های کم‌جان یا درختان تنومند و شاخه‌های آویزان گذری سر‌سبز و خرم با عطری دل‌انگیز به وجود آورده است.