بیشتر اهالی کوچه میعاد۵ را کارمندان و بازنشستگان دانشگاه علوم پزشکی تشکیل دادهاند که زمانی با هم همکار بودهاند و حالا در یک کوچه کنار هم زندگی میکنند.
کوچه حمام برق در ته پلمحله ۵ یکی از این نامگذاریهای حاصل از ورود فناوریهای نوین به مشهد است که میتوان نشان آن را در دوره قاجار دید.
کوچه خلج ۶ که از سوی دیگر به معبرشهیداصلانی ۱۹ منتهی میشود، کوچهای قدیمی در محله سیدی است. در همان ورودی، چندین گاراژ بزرگ که متعلق به شرکتهای مختلف است، جا خوش کردهاند.
در کوچه شهیداعتمادی۴ خبری از همهمه و شلوغی نیست. از مهمترین ویژگیهای این کوچه، نشانههایی است که از گذشته تا امروز باقی ماندهاند؛ مسجدی با عمر حدود نیمقرن و کوچهپسکوچههای شیبدار.
کار انتقال خط لوله گاز به شهرها از سال ۱۳۴۲ در کشور آغاز شد و اولین خط لوله در سال ۱۳۵۱ به مشهد رسید این خط از خیابان گاز کنونی میگذشت.
مسلم محله کوچکی است که برخی هنوز آن را با محله گاز یکی میدانند، درحالیکه از سال ۱۳۹۹ محدودهای بهصورت مستقل به محله مسلم اختصاص داده شده است.
مزرعههای شقا، باقرآباد (بُقراباد)، دنجان (دنگان) و خیرآباد چهار مزرعهای هستند که اگر نشانیشان را در اسناد با نقشه امروز مشهد تطبیق دهیم، متوجه میشویم در حدود محله فاطمیه قرار میگیرند.
گرچه خیرآباد مزرعهای قدیمی است که در وقفنامه میرزا محسن رضوی در سال ۱۰۵۵ قمری از آن نام برده شده است، محله خیرآباد کنونی در محل این مزرعه قدیمی قرار ندارد.
کوچه کوهسنگی۱۵ در گذشته به نام اسدی شهرت داشت. کارخانه پپسیکولا در این کوچه، از پررنگترین نوستالژیهایی است که ساکنان محله احمدآباد به خاطر دارند.
کوچه «حوض محمدعلیخان» که بخشی از شارستان کهن اطراف حرم رضوی بوده، حالا تغییر ماهیت داده است.
خیابان آیتالله عبادی ۳۰ به دلیل وجود کارخانه کبریتسازی در آن، به کوچه کارخانه کبریت معروف شده است؛ کارخانهای که اگرچه در ابتدای انقلاب بسته شد، نام خود را برای همیشه برروی این کوچه به یادگار نهاد.
برای ساخت یک جارو ابتدا باید برگهای اضافۀ جارو جدا شود؛ سپس، جاروها را به مدت ۶ ساعت درون آب قرار میدهند تا در موقع تولید، حالت شکنندگی نداشته باشد.
گذر شهیدبسکابادی ۱۲ از آن دست کوچههایی است که هویت محله شهیدباهنر را نشان میدهد.
بیشتر اهالی رسالت۹۷ هنوز این معبر را به نام «کوچه منبع آب» میشناسند. در گذشته نه خیلی دور، دو منبع، آب شرب این محدوده را تأمین میکرد.
مزرعه دیشدیش که در محله عباسآباد امروزی قرار گرفته در سال ۱۰۷۹قمری وقف اولاد سروقدیها شده است. محله عباسآباد تا سال ۱۳۹۹ جزئی از محله طبرسی شمالی بود.
یکی از میرابهای معروف مشهد در دوره تیموری، «شمسالدین میرکاریزی» بود. در گذشته، مردم بر سر مزار او، آش اوماج و کماج خیرات میکردند.
در روزگاری که هنوز این محله جزو محدوده شهری نبود، بین مردم به کوی امامرضا (ع) معروف بود. دلیل این نامگذاری دیدهشدن گنبد حرم مطهر امامرضا (ع) از کوچههای محله بود.
اولین چیزی که در شهرک مهرگان توجه هر فرد را به خودش جلب میکند، خانههای یکشکل است. این واحدهای مسکونی در بلوکهای ویلایی دوطبقه ساخته شدهاند.
خیابان دانشجوی۱۱، چهار مدرسه دولتی و غیردولتی را در خود جای داده است که رفتوآمدها به این معبر را افزایش میدهد.
فرعی دوم کوچه آبمیرزا گذشتهاش بهنام مادرشاهی گره خورده است. ثروت و شهرت مرحوم مادرشاهی در بازار پارچه مشهد باعث شده بود کوچه با نام او شناخته شود.