خیریه - صفحه 12

۵۳ نوعروس از خانواده ایتام با حمایت نیکوکاران به خانه بخت رفتند.
سیدحسین هاشمی با کمک خیران طی دو دوره دو گروه از اهالی را با صندوق قرض‌الحسنه شهرک باهنر به زیارت فرستاده است.
محمد امیدوار، خیّر مدرسه‌سازی است که در وستای شیرحصار مدرسه ساخته است، روستایی که پیش از این دانش آموزانش در کانکس درس می‌خواندند.
تنها سوپر شبانه روزی کوچه چمن ۶۷ به افراد نیازمند چای داغ و نان رایگان می‌دهد.
فروغ مدرسی معتقد است چنگال قدرتمند سرطان چیزی نیست که یک بیمار با دست خالی بتواند با آن مبارزه کند. سلاحی از جنس امید می‌خواهد و قدرت تشخیص و درمان درست.
یک طبقه از خانه مرحوم نصیری وقف عزاری حضرت زهرا(س) و هیئت محبان‌الزینب است: خانم مظفری می‌گوید: همیشه همسرم به زبان می‌آورد که دلش می‌خواهد یک طبقه از خانه را برای امور دینی و عزای حضرت فاطمه (س) اختصاص بدهد.
مریم قنادزاده، دختر سوم «طلعت شمشیری» بانوی شاعر مشهدی، هزینه مراسم چهلم مادرش را وقف کارگاه خیاطی و آموزش هنرجویان مشهدی کرده است.
ابراهیم هدایی خیّر محله شریف در ۴ سال اخیر خدمات جدیدی برای توان یابان فراهم کرده است.
محمدرضا قوسی، سرهنگ بازنشسته نیروی انتظامی (فراجا) با تأسیس نانوایی، نیاز اهالی محله امیریه را برطرف کرده است. در کار خیر هم دستی بر آتش دارد.
حسین شریف نیا، مهندس بهداشت و دبیر بازنشسته‌ای که اکنون هفتادویک سالگی را پشت سر می‌گذارد، نخستین مؤسس آسایشگاه سالمندان در مشهد است.
همه‌چیز به تصمیم ایمان طوسی بر‌می‌گردد که در چهارده‌سالگی و به‌دنبال یک تب شدید، شنوایی خود را از دست داد و هر‌چه بزرگ‌تر شد، بیشتر حس کرد که دنیای ناشنوایان دنیای متفاوتی است.
مؤسسه نیکوکاری «مکتب جعفری» حدود ۴۰ سال پیش تأسیس شد و در خدمت به یتیمان و خانواده‌هایشان، نوآوری و خلاقیت زیادی به خرج داده است
حمید قاسمی، عضو شورای اجتماعی محله رسالت است که در محله اش کارگاه خیاطی راه اندازی کرده و قرار است چرخ‌هایش به دست نیازمندان بچرخد تا منبع درآمدی برای آن‌ها باشد.
۳۰ سال قبل مسجدی در بولوار استاد حسابی ساخته شد که شاید کمتر کسی فکر می‌کرد، سال‌ها بعد به یکی از بهترین خانه‌های خدا در شهر مشهد تبدیل شود.
داستان این سرا از یک توبه آغاز می‌شود. مصطفی نوش‌آذری، مؤسس سرای نجات‌یافتگان مولا علی (ع)، که سال‌هایی از عمرش را گرفتار دام اعتیاد بوده است و تجربه چندین سال کارتن‌خوابی دارد، تحت تأثیر یک تحول روحی و با کمک یکی از شهروندان مشهدی توبه می‌کند.
وقتی وارد مغازۀ آرایشگری آقای اکبری می‌شوید، فضای خاصی را می‌بینید. مغازۀ آرایشگری آقای اکبری، مثل دیگر آرایشگاه‌ها نیست و تفاوت‌های جالبی دارد.
چند سال پیش دکتر مینو صدرزاده تصمیم می‌گیرد آش درست کند و با سود حاصل از فروش آن به زنان سرپرست خانوار کمک کند، کم‌کم تعداد دیگ‌های آش زیاد می‌شود و بدین گونه مؤسسه «کرانه حضور» شکل می‌گیرد.
مدرسه مکرم اولین موقوفه محمود مکرم واقف مشهدی بود که در سال ۱۳۳۰ در محله عیدگاه بنا شد. او در طول ۷ سال دو مدرسه دیگر نیز ساخت.
گروه باران مجموعه‌ای دانشجویان دانشگاه امام سجاد (ع) هستند که در کنار درس، دغدغه کودکان محروم را دارند. آن‌ها با ۲۱۰ کودک و نوجوان ۳ تا ۱۸ ساله ارتباط مستمر دارند و بخشی از نیازهای آموزشی‌شان را مرتفع می‌کنند.
مسجد صاحب‌الزمان (ع) تلگرد اولین مسجد این محدوده شهری است که به گفته اهالی پیشینه آن به دهه ۳۰ برمی‌گردد. این موسسه حالا ۱۸۰ خانواده محروم را تحت پوشش دارد.