مسجد - صفحه 3

اینجا خانه شمسی کاظمی، همسر شهید مهندس صفر روحی، است؛ خانه‌ای که در جنگ‌های تحمیلی، قرارگاه پشتیبانی محله کلاهدوز بوده و حالا چند سالی است به پایگاه اصلی گروه جهادی شهید روحی تبدیل شده است.
سال ۵۸ بود که با حس نیاز محله شهرک ابوذر به برگزاری نماز‌های جماعت، آستان قدس رضوی روی کار آمد و مسجدی هزار و ۷۰۰ متری در مرکز محله قد برافراشت که نامش را مسجد امام خمینی(ره) گذاشتند.
کانون تخصصی فرهنگی شهید ابوذر غفاری در بین بیش از ۴۰۰ کانون استان، مقام اول تهیه روزنامه‌دیواری را در اولین روز‌های آغاز به کارش به دست آورده بود و همین موضوع پلی شد برای پیشرفت‌های آینده.
سیدعلی حسینی نویسنده‌ای است که شاید زیاد شناخته شده‌نباشد، اما وقتی داستان‌هایش را می‌خوانید، ارتباط چشمگیری با ذهنتان برقرار کند. از داستان کوتاه «یه‌تکه‌نان» گرفته تا داستانک‌های «امتحانات».
سال‌هاست با یکدیگر هم محله‌ای‌اند و تفریحشان، تئاتر بازی کردن است. البته از همان ابتدا شاکی‌اند که چرا جایی برای تمرین ندارند؟! این جوانان فعال ساکن محله خواجه ربیع مشهد، حدود ۲ سال است در برخی جشن‌های محله‌ای، تئاتر اجرا می‌کنند.
سال‌هایی نه چندان دور، اهالی بولوار مهر مادر حس می‌کردند که در محله‌شان چیزی کم است؛ تا اینکه بیست و چند سال پیش این کمبود مرتفع شد و به دست اهالی، بنایی از نور معنویت در محله برپا شد به نام مسجدالرسول(ص).
بخشی از تاریخچه محله کشاورز با قلعه ساختمان گره خورده است. وجه تسمیه محله کشاورز، وجود زمین‌های کشاورزی آستان‌قدس رضوی در زمین‌های اطراف محله است و به همین‌دلیل خیابان مرکزی محله، کشاورز نامگذاری شده است.
غدیر ۲۰، معبری فرعی واقع در خیابان وکیل‌آباد‌۶۱ است؛ مسیری که به کوچه موقوفات مرحوم حاجی‌زرگر معروف است. بنا‌های ساخته‌شده در این کوچه، زمانی، بخشی از باغ بزرگ حاج‌رضا مجاور زرگر، خیّر نام‌آشنای محله شریف، بوده است.
هنوز رد باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی به ویژه در محدوده مرکزی و شمال محله پورسینا به چشم می‌خورد. جوی آبی که از سمت قلعه‌ساختمان به «طرخ بازه‌شیخ» در این محله می‌ریخت، زمین‌های اطراف را سیراب می‌کرد.
حاج اسماعیل اصلمند، مردی است که یادگیری قرآن را در یک خانه قدیمی کوچه چهنو آغاز کرده است. او با صدای تلاوت مادربزرگش، شیفته آیات کتاب خدا شد و بعد‌ها با همان روش‌های دل‌نشین مادربزرگش، آموزش قرآن را زنده نگه داشت.
مسجد بنی‌هاشم(ع) یکی از معدود مکان‌هایی است که برای کودکان و نوجوانان این محدوده برنامه آموزشی و جلسات قرآن‌خوانی منظم دارد. همین برنامه هفتگی باعث شده مسجد به پاتوقی گرم اهالی تبدیل شود.
ساکنان قدمت مسجد ابوالفضلی مهرآباد را حداقل ۱۰۰ سال عنوان می‌کنند.محمد طلوع یکی از اعضای هیئت امنای مسجد می‌گوید: آنگونه که پدران ما می‌گفتند که در ابتدا خانه گنبدی در محل فعلی مسجد قرار داشت.
این روز‌ها بیشتر از غذا، درس و مشق روی میزهای رستوران حسین بیابانی جریان دارد. او می‌گوید وقتی متوجه تعطیلی مدارس شده، تصمیم گرفته فضای کارش را در‌اختیار بچه‌ها بگذارد.
وقتی پا به کوچه شهید‌یوسف‌زاده ۵/ ۶ می‌گذاری، محو تماشای سرسبزی و درختان تنومند آن می‌شوی. این محدوده در گذشته با نام شهرک آزادی بین مردم معروف بوده است، اما از دهه‌۹۰ به محله مهر مادر پیوست.
در سال ۱۳۰۰ خورشیدی به برکت قران به قران خیرات مردم، بنای تکیه علی اکبری‌ها آجربه آجر بالا رفت. این مسجد که در محله بالاخیابان مشهد و بولوار رضوان کنونی قرار دارد، موقعیت جغرافیایی حساسی در زمان انقلاب اسلامی داشت.
۵۰ سال پیش بود که اولین بازسازی در مسجد صاحب الزمان (عج) انجام شد. همه‌اش به خرج اهالی بود و همت خود آنها. زمین وسیع مسجد از حالت انباری ساده با یک گنبد چوبی و کاهگلی تبدیل شد به مسجدی با حوض بزرگ.
از سال‌۱۳۷۴ مسجد امام رضا(ع) تاسیس شد؛ البته در ابتدا نمازگزاران در زیرزمین مسجد نماز می‌خوانند، اما به همت خیرین این بنا گسترش پیدا کرده و در حال حاضر نیز این تعمیر و ساخت و ساز ادامه دارد.
در گذشته، زمین مسجد امام حسین(ع) در اختیار شرکت برق بود و قرار بود در این زمین سینما افتتاح شود، اما با توجه به نبود مسجد در این مکان و با پیگیری اهالی، زمین را به عنوان مسجد وقف می‌کنند.
کتابخانه مسجد سیدالشهدا با ۵۰۰ متر زیربنا در طبقه فوقانی مسجدی به همین نام در مجتمع فرهنگی سیدالشهدا (ع) قرار دارد. وارد امام رضای ۴۷ که بشوی، نمای مسجد، حوزه علمیه و کتابخانه دیده می‌شود.
محله تلگرد مشهد، پیچ اول، مسجدالرضا؛ مکانی است مقدس برای ایجاد حلقه‌های مذهبی، معرفتی و البته محله‌ای. اهالی پیچ اول تلگرد خیلی از اوقات خود را در مسجد به سر می‌برند.