هیئت ناشنوایان محله کاشانی مشهد عمری شش ساله دارد با این حال فعالیتهای فرهنگی بسیاری برگزار کرده است و نشریه داخلی نیز در این هیئت منتشر میشود.
مرحوم محمود رضازاده خباز بعداز سیسال خدمت در حرم امامرضا(ع) و ساخت مسجد امامحسین(ع) در محله سجاد، سال ۱۳۹۹ به رحمت خدا رفت؛ پدری که راه و رسم زندگی را به فرزندانش آموخت و چیزی جز درس صداقت و راستی به آنها نداد.
مسجد فاطمهالزهرا (س) که در جریان حوادث دیماه به دست آشوبگران آتش گرفته بود، حالا در آستانه ماه مبارک رمضان، گروههای جهادی پای کار آمدند و بنای مسجد دوباره جان گرفت.
در قسمت ورودی کوچه کنونی کوره آجرپزی وجود داشت که متعلق به حاج حسین باشی زاده فخار بود. خدا رحمتش کند مرد خیّری بود، برای کارگرانی که در کوره کار میکردند و افراد نیازمند خانههایی ساخت و به طور رایگان در اختیارشان قرار داد.
مسجد جوادالائمه (ع) شاید تنها مسجدی باشد که یک سمت حیاطش باغ دارد و باغبانی ۸۴ساله که بیش از ۷۰سال از عمرش را در قدیمیترین مسجد محله تلگرد مشهد گذرانده است.
بعد از شهادت ناصر به فکر ساختن فاطمیه افتادم و با کمک خانمهای شهرک لشکر که همسرانشان شهید یا جانباز شده بودند، ۶۰۰ متر زمین فاطمیه را از مسکن و شهرسازی خریدیم و کارهای قانونیاش را انجام دادیم.
سابقه سکونت در خیابان موسوی قوچانی ۱۲ به دهه ۵۰ بازمیگردد. به گفته قدیمیها تا قبل از آن، این محدوده پوشیده از مزارع گندم و محصولات تابستانی بود. زمینهای این محدوده متعلقبه مزرعهای به نام «خایقان» بود که تا اوایل دهه ۳۰ وجود داشت.
مسجدالرضا (ع) در محله احمدآباد از مساجد وابسته به آستان قدسرضوی محسوب میشود. کتابخانه این مسجد ۳۰ سال پیش به پیشنهاد اهالی ساخته شد و اکنون با حدود ۶۰هزار نسخه کتاب میزبان اهالی مشهد است.
هاشم راک معروف به آقای علوی بههمراه همسرش زهرا رحیمینسب، کارگاه تولیدی کفش در مسجد موسیبنجعفر (ع) راهاندازی کردهاند و با هممحلهایهایش آن را میگردانند. آنها از هفت سال پیش لباس خادمی در این مسجد را به تن کردهاند.
ازدحام جمعیت در معبرِ شناختهشده «مزینانی»، با چهارصدمتر طول و بیستفرعی، آنقدر زیاد است که تردد در آن برای عابران و خودروها، با دشواریهایی همراه است. میانبر بودن و ساختوسازهای غیرمجاز، از دلایل این تراکم به شمار میرود.
قدیم، اسم کوچههای این محدوده از محله فاطمیه، چیز دیگری بود؛ مثلا کوچه شهیدعلی قدمگاهی، معروف بود به «لاله». دوران جنگ، وقتی جوانهای محله یکییکی شهید میشدند، اسم کوچهها هم به نامشان تغییر میکرد.
مسجد غدیر باباعلی در آغاز هر ماه، میزبان بازارچه «برکت» است. در این بازارچه بیش از شصتبانو محصولات و هنرهای دستی خود ازجمله غذاهای آماده، شیرینیجات، آجیل، پوشاک، گیاهان آپارتمانی، دکوری و زیورآلات را برای فروش عرضه میکنند.
مهد کودک زهرای مرضیه (س)، خیریه صاحبالزمان (عج)، ایجاد اشتغال برای بانوان و.... فقط بخشی از فعالیتهای فاطمه بهلولی است که طی سالها برای ارتقای فرهنگی و معیشتی اهالی پورسینا انجام دادهاست.
امیرعلی رحیمیان و میلاد حشمتی، دو نوجوان پرانگیزه که از اقبال خوبشان مسجدی شدهاند و حالا چندسالی میشود که در خدمت مسجد امیرالمؤمنین (ع) هستند و هرکاری از دستشان بربیاید، دریغ نمیکنند.
پویش «جایگزین بهتر» که نظری و رفقای نیکوکارش برای چراغ برات امسال تدارک دیدهاند، از این قرار است که مردم به هر میزان که تمایل دارند به شماره کارت رسمی مرکز، واریزی انجام میدهند و رسیدش را برای مرکز ارسال میکنند.
نرگس فتحاللهی میگوید: خانوادههای درگیر با آسیبهای اجتماعی را به مسجد جذب میکنیم تا از فضایی که برای مشاوره فراهم شده است، استفاده کنند. اگر نیاز به مشاوره تخصصی داشته باشند به استادان جهادی معرفی میکنیم.
حسینیه کفاشان سال ۸۳ و به همت حسین ماهرویی که از بچههای ۴۴ ساله هیئت امام حسین (ع) بوده، تأسیس شد. اکنون این حسینیه توسعه یافته و حالا یکی از پرجمعیتترین هیئتهاست.
عذرا مصطفایی، از قدیمیهای محله است که هشتسالی میشود شروع به درستکردن مهر نو از مهرها و تسبیحهای شکسته کرده است. آوازه این کار دلی چنان پیچیده که خیلیها مهرهای شکسته خانهشان را برای مهرسازی دوباره به خانه او آوردند.
کوچه ابرار۵ در محله رسالت تا اوایل دهه۶۰ جزو محدوده شهری نبود و کمکم وارد بافت شهری شده است. استقرار مسجد و دو حسینیه و چندین مدرسه، جریان زندگی روزمره را در این کوچه پرتکاپو کرده است.
کلاس کامپیوتر، خیاطی و کلاسهای هنری مانند خطاطی و سفالگری برای کودکان در مساجد عمار یاسر برگزار میشود. این مسجد صرف نماز خواندن نیست و اصول «دوباره زندگی» را به بانوان محله آموزش میدهد.