با آغاز تجاوز رژیم صهیونیستی و آمریکا به کشور، اعضای فعال در حوزه تولید محتوای متنی و تصویری، ذیل عملیاتی با عنوان عملیات ویژه جنگ ساماندهی شدند که به گفته فاطمه احمدیان، خروجی کارشان در فضای مجازی بارگذاری میشود.
شب شعر «سپندوار»؛ محفلی که از اواخر دهه ۸۰ و در پی نشستهای شعری همزمان با سفرهای نوروزی رهبر معظم انقلاب به مشهد شکل گرفت و بهتدریج هویتی مستقل پیدا کرد؛ هویتی که آن را از یک مراسم مناسبتی فراتر برد.
مسجد بنیهاشمی با تاریخچهای نزدیک به یک قرن در محله آبکوه فعالیت دارد و علاوه بر محلی برای اقامه نماز، مکانی برای برگزاری مرام مذهبی و فرهنگی و همچنین آموزش قرآن است.
در این شبها نمازگزاران دیگر مساجد نیز به مسجدالزهرای احمدآباد میآیند تا با هم یکصدا باشند. این هزاران نفر، یک بیانیه زنده هستند برای جهانیان و فریاد میزنند: «ما فرزندان این خاکیم. زیر سایه این پرچم، با یاد رهبر شهیدمان، تا آخرین نفس خواهیم ماند.»
خبر ناگهانی، تلخ و برای خیلیها شوکهکننده و باور نکردنی است. اینبار نیز چشم امید همه به مساجد محله هست و مسجد جوادالائمه (ع) و کانون بسیج سردار شهیدمحمدحسین بصیر مثل همیشه پیشگام است.
محسن ذوالفقاری از نویسندگان و پژوهشگران جوان مشهدی در حوزه شهدا و پژوهشهای مذهبی و .. است که تاکنون ششکتاب منتشر کرده است. اولین کتابش به نام «ماشال» آغاز راهی شد برای ورودش به عرصه نویسندگی.
حاجآقاحبیبی بیشتر از ۴۰ سال در مسجد ارض اقدس محله کوی پلیس نماز خوانده است، کلانتری با پیگیری او به محله آمد و کلی خیر را پای کار آورد تا درمانگاهی در خیابان پروین اعتصامی ساخته شد.
نقویه ۲، معبری فرعی در محله رحمانیه است که از خیابان نقویه آغاز میشود و تا بولوار مهدیه ادامه دارد. نکته جالب درباره نقویه ۲ این است که بر عکس اغلب مسیرهای شهری، اول فضاهای خدماتی آن شکل گرفت، بعد سکونت در آن رونق یافت.
بیش از ۴ دهه از کلنگزنی مسجد رضوی بهدست حجتالاسلام والمسلمین قرائتی میگذرد. با صحبتهای حاجآقا قرائتی، همه متقاعد شدند و بخشی از کمکهای مردمی جمع شد و حتی کسانی که کمی مخالف بودند هم همراه شدند.
برای مجید حبیب، محله المهدی(عج) فقط محل زندگی نیست؛ بخشی از وجودش است. او از همان کودکی در کوچههای همین محله قد کشید و سالهایی را به یاد دارد که خانهها ویلایی بودند و همسایهها یکدیگر را به اسم کوچک میشناختند.
همسایههای کوچه اروند۶۸، بیشاز نیمقرن است کنار هم زندگی میکنند و سالهای طولانی با هم همدل و همراه بودهاند. آنها حالا فقط همسایه و هممحلهای نیستند. یکی از مکانهایی که محل دیدار این همسایهها شده، مسجد امامحسنمجتبی (ع) است.
دوستی اعضای نوجوان گروه «محفل حضرت رقیه(س) متوسلین به امام زمان(عج)» از چندبازی ساده شروع شد، رفتهرفته جان گرفت و حالا تبدیل شده است به محفل پرجنبوجوشی که بخش زیادی از فعالیتهای مسجد را برعهده گرفته است.
یک فراخوان ساده در گروهی قرآنی با بیش از دویستعضو از اهالی تلگرد، کافی بود برای داوطلبشدن نوجوانان و نونهالان پای کار برای ترمیم قرآنهایی که در جریان تلاوتها و ورقخوردنهای مکرر آسیب دیدهاند.
هیئت ناشنوایان محله کاشانی مشهد عمری شش ساله دارد با این حال فعالیتهای فرهنگی بسیاری برگزار کرده است و نشریه داخلی نیز در این هیئت منتشر میشود.
مرحوم محمود رضازاده خباز بعداز سیسال خدمت در حرم امامرضا(ع) و ساخت مسجد امامحسین(ع) در محله سجاد، سال ۱۳۹۹ به رحمت خدا رفت؛ پدری که راه و رسم زندگی را به فرزندانش آموخت و چیزی جز درس صداقت و راستی به آنها نداد.
مسجد فاطمهالزهرا (س) که در جریان حوادث دیماه به دست آشوبگران آتش گرفته بود، حالا در آستانه ماه مبارک رمضان، گروههای جهادی پای کار آمدند و بنای مسجد دوباره جان گرفت.
در قسمت ورودی کوچه کنونی کوره آجرپزی وجود داشت که متعلق به حاج حسین باشی زاده فخار بود. خدا رحمتش کند مرد خیّری بود، برای کارگرانی که در کوره کار میکردند و افراد نیازمند خانههایی ساخت و به طور رایگان در اختیارشان قرار داد.
مسجد جوادالائمه (ع) شاید تنها مسجدی باشد که یک سمت حیاطش باغ دارد و باغبانی ۸۴ساله که بیش از ۷۰سال از عمرش را در قدیمیترین مسجد محله تلگرد مشهد گذرانده است.
بعد از شهادت ناصر به فکر ساختن فاطمیه افتادم و با کمک خانمهای شهرک لشکر که همسرانشان شهید یا جانباز شده بودند، ۶۰۰ متر زمین فاطمیه را از مسکن و شهرسازی خریدیم و کارهای قانونیاش را انجام دادیم.
سابقه سکونت در خیابان موسوی قوچانی ۱۲ به دهه ۵۰ بازمیگردد. به گفته قدیمیها تا قبل از آن، این محدوده پوشیده از مزارع گندم و محصولات تابستانی بود. زمینهای این محدوده متعلقبه مزرعهای به نام «خایقان» بود که تا اوایل دهه ۳۰ وجود داشت.