حسن گچپز، تنها وارث بنای مدرسه جعفریه، تلاش میکند تا یادگار مرحوم حاجیعابدزاده از گزند تخریب دور بماند.
همه رسالت مدرسه آزادی این است که به دانشآموزانش یادآوری کند تفاوتهایی که دارند، در اصل ماجرا تغییری ایجاد نمیکند. آنها با دانشآموزان دیگر مدارس شهر فرقی ندارند.
محبوبه حیدری در پیشدبستانیاش به اسم «کودک نابغه»، علم را، بهخصوص در ریاضیات، با عشق و بازی و حال خوب آمیخته است و به بچههایش میآموزد.
باباحسین آبدارچی اداره کل آموزش و پرورش است؛ اتاق او یک محل کار متفاوت است با قوریهای بزرگ و کوچک و شیشههای خمرهای سبزرنگ و یک دیوار پر از قاب عکس از اواخر دهه۴۰ تا کنون.
دبیرستان دخترانه زمزم، یکی از مکانهای آموزشی منطقه۱۰ شهرداری و اداره آموزشوپروش ناحیه ۷ است که در اجرای برنامههای فرهنگی برای دانشآموزانش، کارنامه خوبی برای خود رقم زده است.
از آن همه شکوه و زیبایی ۲ بنای تاریخی در حرم رضوی، امروز تنها دو بنا به یادگار مانده است که در قلب اماکن متبرکه چشم نوازی میکنند و میراث روزگار پرعظمت رونق مدارس علمیه در جوار روضه منوره هستند.
نخستین مرکز آموزش اختصاصی نابینایان در مشهد، ۱۲ فروردین سال ۱۳۴۵ افتتاح میشود. این مرکز بهدلیل آنکه هنوز ساختمان مستقلی نداشته، در دبیرستان فروغ مستقر بوده است.
به بولوار ابوریحان، «میلان ششم» میگفتند. وجود ساختمانهای بلند و امروزی و فضای تجاری در مسیر ورودی بولوار، باورش را سخت میکند که میلان ششم، یک روز قبرستان بوده است.
«حسین ارشادی» که سابقه ۳۵ سال فرهنگیبودن را دارد و اکنون مدیر مدرسه سبحان در حاشیه وکیلآباد است، اولین صندوق وام فرهنگیان در مشهد را راه اندازی کرده است.
۲ معلم جوان محله استادیوسفی با همراهی دانشآموزان، پویشی را برای آزادی زندانیهای غیرعمد راه انداختند.
محمد امیدوار، خیّر مدرسهسازی است که در وستای شیرحصار مدرسه ساخته است، روستایی که پیش از این دانش آموزانش در کانکس درس میخواندند.
خانم ملکی، مدیر دبیرستان دخترانه بنتالهدی صدر است. مدرسهاش را چند سال قبل با دبستانی که مشکل ساختمانی داشت، به اشتراک گذاشته و ملکی با وجود کمبود امکانات سعی میکند بهصورت شایستهای مسئله را مدیریت کند.
راحلهخانم مادر چهارقلوها میگوید: بچهها وقتی مدرسه میروند، هزینههایشان بهطور سرسامآوری زیاد میشود؛ بچه در یکیدوسالگی که هزینهای ندارد.
گذر شهیدبسکابادی ۱۲ از آن دست کوچههایی است که هویت محله شهیدباهنر را نشان میدهد.
خاندان برزگر، ملاکان و زمینداران بزرگی بودند که زمینهای اطراف را دراختیار داشتند. آنها این زمینها را وقف ساخت مدرسه کردند.
خیابان دانشجوی۱۱، چهار مدرسه دولتی و غیردولتی را در خود جای داده است که رفتوآمدها به این معبر را افزایش میدهد.
مصطفی نجیب، را شاید بتوان یکی از پیگیرترین افراد محله امیریه نامید، برقراری طرح اگو، پیگیری ساخت مسجد «امیرالمؤمنین (ع)»، عقد تفاهمنامه برای ساخت مدرسه از جمله اقدامات اوست.
مسعود شجریان میگوید: هر طور حساب میکردم، تجهیزات و لوازمی که باید دانشآموزان در کلاسهای درسی استفاده میکردند، کافی نبود.
مدرسه علمیه آیتالله العظمی خویی (ره) مشهد با پوشش آجری از حدود ۴۰ سال پیش خدمات علمی به طلاب سطوح عالی ارائه میکند.
همه کلاسهای دبیرستان «زندهیاد صادقی» هوشمند است و هدفاین مدرسه نخبه پروری است. اما نقطه قوت این مدرسه آزمایشگاه آن است که در شکوفایی خلاقیت بچهها نقش بسزایی دارد.