پژوهشسرای رویان که چندسالی است که عنوان قطب زیستشناسی خراسانرضوی را دریافت کرده، استعداد دانشآموزان را در حوزههای مختلف پرورش میدهد.
زهرا اژدری میگوید: خیلی از نوجوانان از دانشمندان و شهدا فقط اسمی شنیدهاند و هیچ شناختی درباره شخصیت آنها ندارند. وقتی درباره برخی از آنها صحبت میشود، تازه متوجه کارهای بزرگ آنها برای کشور و مردم، میشوند.
آزمایشگاه بوعلیسینا در کوچه سجادی یک، سال ۱۳۴۸ به دستور مدیرکل آموزشوپرورش آن زمان و بههمت مرحوم مصطفی فراشباشی، مرحوم جعفر مهرزاد و قاسم حسینی تاسیس شد.
مرکز آموزشی امامرضا (ع) با استفادهاز روش «شنیداریکلامی» پذیرای مادرانی است که وقت بسیار بیشتری را نسبت به مادر یک فرزند سالم، صرف تربیت و پیشرفت کودک خود میکنند.
مدرسه نابینایان ستایش در محله عبدالمطلب تنها مدرسه ابتدایی ویژه نابینایان در مشهد است. اگر نگاهی به مدرسه بیندازید، هیچ تفاوتی با مدارس معمولی ندارد.این مدرسه برای حضور دانشآموزان نابینا مناسبسازی نشده است.
پارسا اورامن دانشآموز۱۰ ساله، مقام سوم مسابقات لکوکاپ جهان را دارد. او میگوید: تغییراتی در رباتم میدهم تا با آن مجدد در مسابقات کشوری شرکت کنم.
حدود ۴۰ سال بعد تعدادی از همکلاسیهای قدیمی دوباره یکدیگر را دیدند، مادرانی شده بودند پخته و سرد و گرم چشیده. اما چیزی که آنان را به هم رساند، دوستیهایی بود که مزهاش زیر دندان یاد و خاطره مانده بود.
اولین مدرسه دولتی مشهد سال ۱۲۹۶ خورشیدی تأسیس شد و تا قبل از اجباری شدن ورزش فقط در یک مدرسه بهصورت محدود، ژیمناستیک و حرکات نمایشی اجرا میشد.
دبستان حضرت زینب(س) برای هفتمین سال جشنواره «ایران، سرزمین من» را اجرا کرد. این جشنواره با هدف آشنایی دانشآموزان با فرهنگ دیگر شهرهای کشور، نوع پوشش، سنتها، صنایع دستی، مفاخر و... اجرا شد.
«فاطمه باشیزادهفخار» با افتتاح اولین مدرسه نابینایان بزرگسالان، آینده نابینایان مشهد و بلکه استان خراسان و استانهای همجوار را روشن کرد.
فاطمه عامل، گلر موفق سوپرلیگ فوتسال بانوان کشور که تجربه حضور در مسابقات بینالمللی و کشوری را دارد، امسال به خاطر مصدومیت زانو از حضور در تیم باشگاهیاش باز مانده و درحال تمرین برای حضور در دوره بعدی است.
آن موقع که دبستان بدر تأسیس شد، در هر خیابان محله آزادشهر فقط تکوتوک خانهای ساخته شده بود و ساکنانی داشت، اما اکنون در هر خیابان، ساختمانهای متعدد چندواحدی وجود دارد.
جشنواره «آیینهای سرزمین من» با هدف آشنایی دانشآموزان با آیینها و رسوم کشورمان برگزار شده است.
این گزارش را که تا انتها بخوانید، قطعا شما هم نگاهتان به بعضی عبارتها مثل «دانشآموز کمتوان ذهنی» تغییر خواهد کرد و به این نتیجه خواهید رسید که میتوان انگشت را از روی کاستیهایشان برداشت.
زوج فرهنگی مشهدی از جمله معلمان تأثیرگذار بودند، آذردخت خانم را اهالی روستای سهقلعه بهعنوان اولین معلم زن زادگاهش میشناسند، عبدالله شریفزاده همسرش نیز در شیوه تدریس در کارودانش اثرگذار بوده است.
دکتر رؤیا رستگار تعریف میکند: ناظم مدرسه درحال به صفکردن بچهها بود. چشمش که به من افتاد، با تحکم گفت «دختر جان! برو توی صف. چرا اینقدر تعلل میکنی؟» به او گفتم: «من دانشآموز نیستم؛ معلم هستم.»
سیدمجتبی موسویزاده، معلم است. او میگوید: پسر قلدر مدرسه برای خودش چند نوچه داشت. آنقدر روی بچهها تأثیر گذاشته بود که با اشاره او، کلاس به هم میریخت یا آرام میشد.
مهمترین تمایز این مدرسه در «آموزش زندگی» است. هدف ما فقط پرورش دانشآموزان نخبه نیست؛ بچهها اینجا روش زیستن را یاد میگیرند.
از مدرسهای که بیش از نیمقرن قدمت داشت و خیلی از بزرگان شهر روزگاری دانشآموزش بودند، اکنون تنها درِ چوبی سبز کم جان و چند بیت شعر بر در و دیوار اطرافش برجا مانده و باقی خاک است و خاک.
کوچه بزرگمهر۱۰ در محله کوی پلیس واقع شده است؛ محلهای که به گفته قدیمیهایش زمینهای آن، نزدیک به چهلسال قبل به کارمندان نیروی انتظامی واگذار شده است.