محله جنت امروزی در حقیقت میراثدار دو محله مهم و هویتی سراب و ارگ است که هر کدام از این محلات پیشینه بلند و بالایی دارند. در این محله گوشهای از تاریخ سالهای دور مشهد وجود دارد.
کوچه رسالت۳۹ در گذشته جزو قلعه صحرایی بوده و اکنون به نام شهیدجواد ابراهیمی مزین شده است. یکی از ویژگیهای این کوچه، همدلی و رابطه قوم و خویشاوندی اهالی آن است.
با گذشت حدود ۴۴سال، میدان ۱۵ خرداد همچنان موقعیت خود را بهعنوان یکی از اصلیترین مراکز تجمع مردمی حفظ کرده است.
این کوچه طبق گفته قدیمیهای محل در گذشته بهنام «لتو» شناخته میشد، چون محل زندگی و حیطه چند تن از لاتهای بزرگ همچون حسینآببند، اکبر سبیل و اکبر لات بود.
۶۰هزار و ۵۰۰ مترمربع از ۷۰هزار مترمربع فضای سرپوشیده زیارتی حرم مطهر امام رضا(ع) از دهه ۶۰ قرن چهارده خورشیدی ساخته شده است.
یکی از بخشهای مهم این اراضی تاریخی که میتوان ردونشانی از آن را در اسناد قدیمی یافت، مزرعه قدیمی «باغو» است؛ مزرعهای که امروز در محدوده «مهرمادر» و در شرق باغمزار خواجهربیع قرار دارد.
بسیاری از مردم بهدلیل وجود مسجد و حسینیه خواجهروشنایی در ابتدای کوچه آخوندخراسانی ۸، آن را با نام خواجهروشنایی هم میشناسند.
کوچه ۱۷ شهریور شمالی یک، هرچند عمرش به هفتادسال میرسد، اسامی مختلفی به خود دیده است. قدیمیترین نامی که برای معرفی این کوچه در اسناد بهکاررفته کوچه «گودال» است.
شرایط کوچه مسجد امامهادی (ع) تا آغاز طرح بهسازی اطراف حرم مطهر، تغییر چندانی نسبتبه سالهای نخست پس از پیروزی انقلاب پیدا نمیکند، اما طرح نوسازی، وضعیت کوچه را بهطورکامل تغییر میدهد.
مسجد جوادالائمه (ع)، قدیمیترین مسجد خیابان عمار یاسر در محله آقا مصطفی خمینی است. هفتادسال قدمت دارد و یکی از پایگاههای اصلی برای انجام فعالیتهای فرهنگی و مذهبی مردم این محدوده به حساب میآید.
دانشجوی ۲۷ معبری فرعی است که در ساعتهای مختلف روز وضعی متفاوت را تجربه میکند؛ صبح و ظهر به دلیل وجود مدارس شلوغ است و میان روز و شبها لحظات آرامی را سپری میکند.
رد کوچه سلام را میتوان در خاطرات خیلی از قدیمیهای مشهد پیدا کرد؛ کوچهای در مجاورت حرممطهر که بهگفته محمود ناظرانپور، چون مردم از آنجا به امامرضا (ع) سلام میدادند، به این نام معروف بود.
شاخصه مهم کوچه ادیب ۳۲ ، خانههای سهطبقه متحدالشکلی است که در همه معابر فرعی قرار گرفته و نما و درِ ورودی و متراژ واحدهای آن، برابر است. قدمت این خانهها به اوایل دهه ۷۰ برمیگردد.
فرعیهای نخست کوچه سالاریمقدم در گذشته، «قزاقخانه» و «شترخون» نام داشتند، اما بهدلیل مجاورت با گودال دور شهر، سرنوشت دیگری پیدا کردند.
امروز کمتر نشانی از مزرعه قدیمی چهنو وجود دارد و چنین به نظر میرسد که تاریخ پرفرازونشیب آن در قالب نام کوچهای قدیمی که امروز از حدود عیدگاه تا قلب محله قدیمی سرشور امتداد پیدا کرده، خلاصه شده است.
طبرسی ۳۸ یکی از کوچههای منطقه ۳ است که بازار خطی دارد و بین اهالی به «دهمتری امینی» معروف است. این کوچه به نام شهیدطباطبایی مزین شده است و انتهایش به طبرسی شمالی ۵۶ وصل میشود. قدیمیها درباره وجه تسمیه این خیابان دو روایت دارند.
هیچکس مثل عباسعلی پاسبان جرئت سرمایهگذاری برای انتشار کتابهای قطور و پرحجم را نداشت؛ به همین دلیل کتابفروشیاش، گعده استادان دانشگاه بود و اهل فن.
سینما دیاموند که بعد از انقلاب هویزه نام گرفت، در زمان افتتاح یعنی ۲۲ اردیبهشت سال ۱۳۴۷ خورشیدی، با دو سالن اختصاصی و ۲ هزارو ۲۰۰ صندلی، مجهزترین سینمای خاورمیانه بود.
با ساخت خانههای سازمانی در اواسط دهه۵۰ در خیابان امین برخی از رؤسای ادارات در این قسمت از شهر ساکن شدند.
دانشجو۱۰ خیابانی است که به نام شهیدحسین حدادیدربندی نامگذاری شده و از چهلسال قبل محل سکونت فرهنگیان است.ترافیک، بنبست، خانههای گرانقیمت و سرسبزی، همه از ویژگیهای این خیابان است.