هویت - صفحه 38

دبستان حضرت زینب(س) برای هفتمین سال جشنواره «ایران، سرزمین من» را اجرا کرد. این جشنواره با هدف آشنایی دانش‌آموزان با فرهنگ دیگر شهر‌های کشور، نوع پوشش، سنت‌ها، صنایع دستی، مفاخر و‌... اجرا شد.
خیابان حسابی‌جنوبی معبری است که در محله فرهنگیان قرار دارد. این خیابان از یک سمت به بولوار شریعتی می‌رسد و از سمت دیگر بن‌بست است.
مهدی سیدی می‌نویسد: «این روستا در حاشیه شمال شهر مشهد و جوار موقوفات آستان‌قدس واقع بود. چون صحرایی موقوفه نبوده، نامش در وقف‌نامه‌ها نیامده و قدمتش نامعلوم است».
کوهسنگی ۱۲ یکی از معابر اصلی منطقه است که دو خیابان کوهسنگی و شهید‌بهشتی را به یکدیگر متصل می‌کند و مسیر اتصال به بیمارستان‌های مهر و امید نیز هست.
در این گزارش مروری شده است بر روزگار کوچه راد (وحدت ۳/ ۱) با قدمتی قاجاری که ریشه در یک داستان قدیمی دارد.
کوچه شهید‌اصلانی‌۱۲۱ که به نام شهید‌رستم‌علی نوری مزین شده است، ورودی شهرک تنباکوچی یا طلوع محسوب می‌شود؛ شهرکی که نزدیک به پنجاه‌سال قبل شکل گرفت.
«حاجی‌گلابچی» در ساخت و پاگیری این مسجد نقشی جدی داشته است تا در روز‌های انقلابی سال ۱۳۵۷ مسجد شجره اصلی‌ترین پایگاه انقلابی مردم محدوده باشد.
محله فجر قدمتی چهل‌ساله دارد، اما نامش سه‌سال است که از ابوذر به فجر تغییر پیدا کرده است. این محله ۶۶‌هکتار وسعت دارد و در هر هکتار آن ۳۳۵‌نفر سکونت دارند که شش‌برابر میانگین شهری است.
سعدی ۱۸، کوچه باریک و بلندی است که «مسجد حسینی سراب» را از سال ۱۳۲۰ در خود جای داده است. مسجدی که در گذشته‌های دور، مکانی کوچک برای نماز گزاردن بوده و «مسجد خردو» نام داشته است.
جشنواره «آیین‌های سرزمین من» با هدف آشنایی دانش‌آموزان با آیین‌ها و رسوم کشورمان برگزار شده است.
مزرعه التیمور در گذشته از نظر منابع آب، وضعیت ممتازی داشت و اینکه کشاورزان این مزرعه می‌توانستند به کشت برنج، به‌عنوان محصولی نیازمند آب فراوان بپردازند، دلیلی بر این ادعاست.
حاج محمدمهدی کرباسی که نیم‌قرن انواع صابون‌های سنتی را در مشهد فروخته می‌گوید: آن زمان فقط دو نفر در مشهد، نیسان داشتند؛ من و یک نفر دیگر که با هم به مراغه می‌رفتیم و صابون می‌آوردیم.
کوچه موسوم به «مسجد کردها» حدفاصل محلات قدیمی پاچنار، ته‌پل‌محله و نوغان است که در دوران افشار برای سکونت کرد‌های همراه نادر در این محدوده ایجاد شده است.
مردم، بخشی از محله خواجه‌ربیع را در گذشته‌ به شهرک سیمان می‌شناختند؛ زیرا حدود پنجاه‌سال قبل کارخانه سیمان مشهد، برای کارکنانش در این محله، زمین خرید و برایشان خانه ساخت.
آن‌طور‌که مردم می‌گویند، پیش از انقلاب اسلامی، در خیابان حسین‌باشی دعوا و چاقوکشی زیاد اتفاق می‌افتاده است، اما در دوران دفاع مقدس که جوانان همه محلات عازم جبهه شدند، آن ماجرا‌ها و تخلفات به خاطره‌ها پیوست.
سیده‌مریم مجتبوی، دکترای جوان معماری در تغییر دیدگاه دانشجویان و سوق‌دادنشان به‌سمت پروژه‌های عملی و میدانی نقش مؤثری داشته است.
یکی از قدیمی‌ترین حسینیه‌های مشهد در محله سراب است که رویداد‌های فراوانی از جریان‌های مهم ملی و شهری در آن رقم خورده است.
روایت حاج محمد اسماعیل‌زاده، حلبی‌ساز قدیمی مشهد از «حیطه کرب‌علی» که این روز‌ها با نام کوچه آخوند خراسانی ۱۲ تابلو خورده است.
شریعتی‌۳۱ معبری در محله شاهد است که از سمت دیگر به خیابان شاهد‌۶۱ می‌رسد و بولوار استادیوسفی را هم قطع می‌کند. این محدوده تا سال‌۱۳۶۰ جزو محدوده شهری نبود و پس‌از آن کم‌کم وارد بافت شهر شد.
هویت رده، اصولا با شناخت و بررسی همین قلعه‌ها معنا پیدا می‌کند. طبق این گزارش و اظهارات اهالی قدیمی رده با سن بیش از نود سال، تعداد قلعه‌های این مزرعه بیشتر از سه تا بوده است.