هویت - صفحه 39

چمن‌۳۱ از کوچه‌هایی است که هنوز هم حال و هوای قدیمش را دارد. این کوچه با همان خانه‌های کوچک ویلایی، شما را به گذشته می‌برد. به گفته اهالی از سال‌۱۳۵۰ به بعد، آبادی به اینجا آمده است.
نام «سردادور» هنوز هم برای برخی آشناست. «سردادور» همان خیابان هم‌جوار با پادگان ارتش است که  پس از فتح تاریخی لشکر ۷۷ و شکستن حصر آبادان با نام «ثامن‌الائمه (ع)» نام‌گذاری شد.
تنها کارگاه شعربافی مشهد در کوچه چهنوی محله آیت‌الله خامنه‌ای در شرف تخریب است.
کوچه شهید تشکری (بیداربخت سابق) یکی از کوچه‌های قدیمی شهر است که زندگی در آن، آخرین نفس‌های خود را می‌کشد.
اسناد تاریخی می‌گویند بنای آرامگاه فردوسی در اردیبهشت۱۳۴۷ با طراحی تکمیلی که هوشنگ سیحون انجام داده است، گسترش می‌یابد و باغ اطراف آن به‌همراه موزه کنارش ساخته می‌شود.
معبر شهید‌مفتح‌۳۰ یکی از کوچه‌های پرتردد محله گلشور است. قدیمی‌ها آن را به «میلان ۱۵» می‌شناختند. انتهای این کوچه هشتصد‌متری به میدان عسکریه یا «فلکه شیرممد» منتهی می‌شود.
کوچه شقایق یک، تا چهل‌سال پیش، بخشی از زمین‌های کشاورزی بود. ستاد اجرایی فرامین امام در مشهد،این زمین‌ها را به خانواده‌های دارای پنج و شش‌فرزند واگذار کرد. با احداث بوستان شقایق در کوچه آبادانی به این معبر آمد.
سردرگمی شهروندان و مسافران در پایانه آزادی اتفاقی پرتکرار است. نبود ایستگاه راهنمای مسافر یا در‌دسترس‌نبودن فهرست کامل اتوبوس‌ها و مسیر حرکتشان سبب سردرگمی مردم برای انتخاب اتوبوس مسیر موردنظر شده است.
کوچه شهیدمحمدی‌۱۰ در محله رازی قرار دارد. از ویژگی‌های این معبر می‌توان به تراکم جمعیتی نسبتا زیاد و سکونت رزمندگان دفاع مقدس در آن اشاره کرد که باعث فعال‌شدن برنامه‌های فرهنگی و مذهبی مسجد محله شده است.
مسجد امام‌حسن‌مجتبی (ع) که سال ۷۷ توسط یک خیّر کویتی در زمین ۳‌هزار مترمربعی، بنا شد امروز تبدیل به یک پایگاه فرهنگی‌اجتماعی قوی در محله نیروهوایی شده است.
کوچه حافظیان، مسیر قاجاری قرارگرفته در دل مشهدالرضاست که گذر نامداران بی‌شماری بوده است.
تاجرآباد راسته‌بازاری است در قلعه‌خیابان (شهرک شهید باهنر) که مغازه‌هایش بیشتر مایحتاج مردم را به ارزان‌ترین قیمت ممکن فراهم می‌کند.
محمدصادق توانایی‌جبارزاده یکی از درشکه‌سازهای قدیمی مشهد می‌گوید: بعضی‌ها ماشین عروسی‌شان، درشکه بود. شاید به اعتقاد خیلی‌ها شیک و باکلاس می‌آمد، اما من خوش نداشتم همسرم را روی درشکه به خانه ببرم.
حدود ۳۵ سال پیش، کوچه مسلم ۳ را به نام شهید سیدجواد بنی‌هاشم مزین کرده‌اند. این محدوده یکی از محلات مهندسی‌ساز مشهد است و کوچه‌هایش یکدست و یکنواخت نقشه‌کشی و ساخته شده است.
طبق روایت سال‌خوردگان تلگرد محمود احمدزاده برای رفاه حال زارعان و کارگران مشغول به کار در مزرعه تلگرد، قلعه‌ای در ابتدای اراضی آن ساخت که به‌دلیل دروازه بزرگش، شهرت فراوانی پیدا کرد.
خیابان عبدالمطلب‌ ۱۵ تا دهه‌۶۰ خاکی بود. این خیابان در گذشته، کوچه کم‌عرضی بود و به بولوار عبدالمطلب هم دسترسی نداشت. با احداث مجتمع‌های مسکونی یاس؛نام این مجتمع در‌کنار نام عبدالمطلب‌۱۵ نشست.
عیدگاه ۶ با تابلوی سروش در گذشته محل استقرار و زندگی یهودیان بود که مردم به آن‌ها جهود (جدید) می‌گفتند و آن‌طور که سیدحسن طباطبایی هشتادویک‌ساله می‌گوید به‌نام جهود‌ها معروف بود.
مسجد ائمه بقیع(ع) از تخریب‌های اطراف حرم‌مطهر جان سالم به در برد تا در کنار بیش از هفتاد مسجدی که در طرح نوسازی اطراف حرم‌مطهر تخریب و با تجمیع تبدیل به احسن شدند، سرپا بماند.
کوچه شهید فکوری ۴۵ در محله چهارچشمه را به نام «بهاران» می‌شناسند. خیابان بهاران ۳ یکی از معابر پررفت‌وآمد محله محسوب می‌شود که انواع کاربری‌های رفاهی‌تفریحی، آموزشی، ورزشی و مذهبی را در خود جای داده است.
از مدرسه‌ای که بیش از نیم‌قرن قدمت داشت و خیلی از بزرگان شهر روزگاری دانش‌آموزش بودند، اکنون تنها درِ چوبی سبز کم جان و چند بیت شعر بر در و دیوار اطرافش برجا مانده و باقی خاک است و خاک.