منطقه ۷ - صفحه 13

منطقه ۷

مهم‌ترین ورودی و سبزترین منطقه مشهد 

قرار داشتن رباط و ایوان هشتصدساله طرق در منطقه ۷ نشان می‌دهد که این منطقه در طول تاریخ نقش پذیرایی از زائران حضرت‌رضا (ع) را برعهده داشته است. امروزه نیز بیش از ۶۰ درصد زائران و مسافران از این منطقه وارد مشهد می‌شوند. اهالی این منطقه در دهه آخر صفر با برپایی ایستگاه‌های صلواتی، نقش میزبانی را به شایستگی ایفا می‌کنند. قرار گرفتن پارک جنگلی طرق، منطقه گردشگری هفت‌حوض و باغ گیاه شناسی در منطقه ۷، این نقطه شهر را سبزترین منطقه مشهد کرده است. بازار‌های ۱۷ شهریور و اماکن اقامتی بخش دیگری از هویت گردشگری منطقه ۷ را شکل می‌دهد. باغ خونی، تپه نادری، کاروان‌سرای باباقدرت، آب‌انبار حوض برجی و بازار رضا (ع) ازجمله ظرفیت‌های هویتی این منطقه است. فرودگاه، نهاد‌های نظامی مانند نیروی هوایی، پدافند هوایی و پادگان‌های نظامی این منطقه را راهبردی کرده است. بوی مشمئزکننده کارخانه کمپوست در ورودی شهر، فراوانی زمین‌های رهاشده آستانه و مشکل سنددارشدن خانه‌ها از معضلات منطقه ۷ است. در مساحت ۴۷۴۲ هکتاری منطقه ۷ شهرداری مشهد ۲۵۷ هزار نفر زندگی می‌کنند.

هیچ فرقی نمی‌کند ولی اعیان و بزرگان حمام عمومی را بیشتر دوست داشتند فکر کنم می‌خواستند دور و اطرافشان همیشه شلوغ باشد و یکی از اوضاع و احوال مملکت برایشان گزارش دهد.
محمدرضا کاظمی تعریف می‌کند: بین پروین اعتصامی ۱۷ و ۱۹ گاراژی قدیمی بود که مکانی برای شیطنت‌های بچگانه‌مان بود. هر زمان می‌خواستم پولی را پنهان کنم، میان آجر‌های دیوار گاراژ قایمش می‌کردم.
امیر شکوهی‌فر از ۱۲‌سالگی این رشته را آغاز و تاکنون ۱۲‌عنوان قهرمانی و نایب‌قهرمانی استان را کسب کرده است. پدرش علیرضا شکوهی‌فر یکی از قهرمانان به‌نام کشوری بود و به‌نوعی تنها مشوق او در ورزش به شمار می‌رفت.
عمادالدین کلالی از سال‌۹۶ تمرین در رشته تکواندو را شروع و تا کنون بیست‌مقام استانی رنگارنگ کسب کرده و سه مدال برنز کشوری را از سال‌۱۴۰۰ تا‌کنون به دست آورده است. او در‌تلاش است سکو‌های بین‌المللی را فتح کند.
محمد‌رضا پودینه هنرمند نوجوان مشهدی می‌گوید: من هم سفال کار می‌کنم و هم کاردستی، اما نقاشی و خوشنویسی را به طور جدی دنبال می‌کنم. دیپلم خوشنویسی دارم و هم‌اکنون برای فوق‌دیپلم می‌خوانم.
خدیجه کریمی را حالا ۱۰‌سالی می‌شود که اهالی محله‌اش به عنوان یک شیرینی‌پز اسم و رسم‌دار می‌شناسند؛ کسی که همچنان با انرژی به کارش ادامه می‌دهد.
محمدرضا متقیان، سماورساز قدیمی محله پروین می‌گوید: مغازه مرحوم پدرم ۵۰‌سال قدمت دارد؛ آن موقع به ما می‌گفت در کنار درس این کار را هم یاد بگیر، یک زمانی به درد می‌خورد.