زینب تقدم در هفت سال زندگی ورزشی و مبارزه، بیستمدال رنگارنگ استانی و کشوری کسب کرده است. او نهتنها قهرمان مدالها، که قهرمان اراده و پشتکار است.
منطقه ۹
پاتوق اهل علم و فرهنگ
منطقه ۹ بعد از منطقه ۷ از سبزترین مناطق شهری مشهد است. مساحت کلی فضای سبز در این منطقه با برخورداری از بوستان بزرگ وکیلآباد، کوهپارک، بوستان خورشید و... ۷۰۰ هکتار میشود. آبوهوای مناسب این منطقه بهدلیل قرارگرفتن در دامنه رشتهکوههای بینالود، برای بسیاری از شهروندان انگیزه سکونت است. بوستان خورشید و کوهپارک در این منطقه هر روز مقصد ورزشکارانی است که وجود این مناظر طبیعی را در بافت شهری مشهد غنیمت میدانند. منطقه ۹ را از یک نظر میتوان کانون فرهنگ و هنر در مشهد معرفی کرد؛ وجود ۲ مرکز مهم فرهنگی و هنری در این منطقه، یعنی کتابخانه مرکزی امامخمینی (ره) و حوزه هنری خراسانرضوی، این منطقه را به پاتوق هنردوستان و اهالی فرهنگ تبدیل کرده است. همچنین وجود تعداد زیادی دانشگاه و مرکز علمیپژوهشی مانند دانشگاه فردوسی مشهد، کارخانه نوآوری، دانشگاه فنی شهید منتظری و... این منطقه را بهعنوان قطب علمی شرق کشور معرفی کرده است. شهرداری منطقه ۹ مشهد سال ۱۳۷۰ شکل گرفته و در مساحت ۴۴۷۳ هکتاری آن بیش از ۳۲۷ هزار نفر دزندگی میکنند.
۹۷لاله برای رفتن به خاکریزهای جبهه از مسجد المهدی(عج) محله رضاشهر بند پوتینهایشان را محکم بستند تا خداینکرده، سختی راه، عقیدهشان را سست و از رفتن به این راه پشیمان نکند.
محسن موسویزاده مانند دوران بچگیاش به دنبال این است که چندتکه کاغذ را بدون برش به شکلهای مختلفی درآورد. برایش فرقی ندارد که این تکهکاغذ، پروانه، ماشین کوچک بازی یا هر چیز دیگری باشد.
«مصلای شهدای حرم» بوستان خورشید که در فاز۲ این پارک واقع شده، علاوهبر فراهمکردن فضایی مناسب برای برگزاری نماز و عبادت روزانه، محلی مهم برای برگزاری مراسم فرهنگی به شمار میرود.
مادر وصال توانایی میگوید: از وقتی او دوساله بود، هر شب برایش کتاب میخواندم و او با یک بار شنیدن، آنها را حفظ میکرد. همین است که حالاچیزی در حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ کتاب داستان دارد که همگی را حفظ است.
علیرضا نوری از جمله گلدوستان محله ماست که سالهای زیادی را به پرورش گل و نوشتن کتاب اختصاص داده است. کتابهای «خیار گلخانهای»، «هنرباغبانی» و «کتابچه گیاهان زینتی» از جمله آثار اوست.
برسیپور تعریف میکند: به پدرم گفتم بیشتر همخدمتیهایم به درجههای سرهنگی رسیدهاند، ولی من نه؛ گفت قسمتت همین بوده و با همین درجه خدمت کن. به صحبت پدرم تکیه کردم و بعدها فهمیدم برخی تشویقیها بهموقع به من ابلاغ نشده بود!