موسیقی تمام ثروت گروه «نوای سیستان و بلوچستان» است که بیشتر اعضای آن را افراد یک خانواده تشکیل میدهند. تمام گذشته و پیشینه و آینده آنها. نقطه اتصال چند نسل!
سیدکفاش مرد کمحرف و آرامی که سالهاست در اطراف حرم، بساط واکس صلواتی خود را پهن میکند و غبار از کفش زائران حضرتش میزداید.
مکانهای پرخاطره منطقه ۶ رهاورد رنگینکمان قومیتها است که نشاندهنده ایرانی کوچک در دل یک منطقه شهری ۱۵۰۰ هکتاری در مشهد است.
تلخی ماجرا این است برخی از اتباع به عهدی و پیوندی که بستهاند پایبند نمیمانند و ایران را ترک میکنند، آن وقت زن بیپناه میماند و فرزندانی قد و نیم قد بدون شناسنامه و هویت.
سیدابوطالب مظفری را در بیشتر شبهای شعر میتوانی ببینی. لهجه دلنشینش میانهای است بین لهجه ارازگانی و خراسانی. میگوید از چهارده سالگی به ایران آمده و در منطقه التیمور سکنی گزیدهاند.
هنرمندان و فعالان فرهنگی جامعه مهاجر گلشهر برای زلزلهزدگان افغانستان پویشهایی راهاندازی کردند.
واقف این حسینیه در طبرسی ۱۶، حاجصالح گلشن است که خدمتکردنش به زائر تعطیلبردار نیست. او اصالتا یزدی بوده و همراه خانوادهاش سالها در کربلا سکونت داشته است.
نادرشاهِ عاشق توسعه شهر و گسترش تجارت، تصمیم گرفت برای نخستینبار یهودیها را وارد مشهد کند تا این شهر توسعه یابد.
بخشی از محدودهای که امروز محله رسالت نامیده میشود، پیش از انقلاب اسلامی روستا یا قلعه صحرایی نام داشته است.
منطقه ۱۲ تنها یک مدرسه سوادآموزی دارد که آن هم در محله کلاته برفی است. این مرکز در شاهنامه ۲۴ است و درحال حاضر بیشتر از ۷۰ دانش آموز دارد که از ۱۰ تا ۴۹ سال سن دارند.
حوالی سال ۱۲۹۰ خورشیدی موسیخان اعتبارالسلطنه برآن میشود که علاوهبر برگزاری جشن، تئاتر و نمایش تختحوضی، در تالار عمارتش فیلمهایی را هم به نمایش بگذارد.
مسجد زینبیه واقعدر خیابان پنجتن ۶۲ متعلق به مهاجران افغانستانی است و در زمینۀ حفظ قرآن کارهای بسزایی انجام داده است و بهجرئت میتوان آن را یکی از مساجد برتر مشهد نام برد.
وقتی شوروی اسرای لهستانی را آزاد میکند، برخی از آنها بهسوی ایران فرستاده میشوند تا سرنوشت بخشی از تبعیدیها با کشورمان گره بخورد.
قصه ۳۴ ساله سفرهیزدیهای مقیم مشهد که در روز اربعین ۲ هزار کیلوگرم برنج میپزند.
کوچ جمعیت به حاشیه شهر، فضای آموزشی را کوچک و برخی دانشآموزان را مجبور به ترک تحصیل کرده است.
کوچه شهید مطهریشمالی۳۶ یا همان شهیدناصر فاتق تا قبلاز انقلاب به «بیستمتری کوی اصفهانیها» معروف بود.
مجموعه عکسهای جواد خلیلی از چندین دهه زندگی مهاجران افغانستانی در ایران حکایت دارد؛ از عزا و عروسی تا کار و کاسبی.
وقفنامه تکیه کرمانیها را غلامرضا بابای کرمانی در هفدم رمضان ۱۲۶۲ ق. نوشته است. او علاوه بر حسینیه یک باب حیاط متصل به حسینیه و دو دکان یکی علافی و دیگری صباغی در کنار حسینیه را برای عزاداران سیدالشهدا وقف کرد.
اکثر دانشآموزان مدرسه شهید شیرودی در محله کلاته برفی اهل تسنن هستند و سالها پیش با خانوادههایشان از استان سیستان و بلوچستان به مشهد و بولوار شاهنامه کوچ کردهاند.
عَلمکشی یا عَلمبرداری، مهمترین آیین عزاداران حسینی افغانستانیها در شب هفتم محرم است و از قدیم، در پایان این مراسم به میهمانان، حلوای نذری داده میشده است.