به بولوار امت که قدم بگذاری و قصد کوچه بیستوسوم را کنی، اولین چالشی که با آن روبهرو میشوی، تابلونداشتن این کوچه است؛ مشکلی که گریبان معابر همجوار و فرعیاش را هم گرفته است.
واقف این حسینیه در طبرسی ۱۶، حاجصالح گلشن است که خدمتکردنش به زائر تعطیلبردار نیست. او اصالتا یزدی بوده و همراه خانوادهاش سالها در کربلا سکونت داشته است.
با فوت میرزا، پیکرش در همین مکان به خاک سپرده میشود، اما به وصیتش مبنی بر وقف این مکان توجه نمیشود و حسینیه به فروش گذاشته میشود.
حاجآقای رحیمیان که دفتر کار و تجارتش در کاروانسراهای پایینخیابان بود، حسینیه فعلی رحیمیان را از داروغه مشهد خرید.
حسینیه سراب که متعلق به سنه ۱۳۰۰ است، در دل کوچه سعدی ۱۸ قرار دارد و هر شب جمعه هیئتیها را دور هم جمع میکند تا سینهزنی و گفتن از حسین (ع) در هیاهوی زندگی روزمره رنگ نبازد.
هیئتالشهدای مشهد که شکل میگیرد برای اینکه برنامه انسجامی داشته باشد، مدت ۱۰ سال منزل شهید تبریزیپور را برای انجام فعالیتهایشان انتخاب میکنند.
وارد کوچه سجادی ۴ شدیم، خانهای بزرگ که بر سر در آن نوشته شده بود: «حسینیه منزل مرحوم شیخ محمدتقی بجنوردی»، تاسیس ۱۲۹۰ هجری قمری. تاریخ حکشده روی آن توجه ما را بیشتر به خودش جلب کرد.
خواهر شهید اسدی میگوید: وقتی محمد شهید شد، نیت کردم خانهام را تبدیل کنم به حسینیه. وقتی از همسرم برای نام این مکان مشورت گرفتم، «بیتالسکینه (س)» را پیشنهاد کرد.
حسینیه موسیبنجعفر (ع) ۱۰۵ سال قبل توسط دو نفر از سینهزنان هیئتهای بالاخیابان برای نورانیترکردن چراغ مجالس ائمه (ع) راهاندازی شد. آن دو با همراهی پنج نفر دیگر، نام پدر امامرضا (ع) را برای هیئت خود انتخاب کردند.
خانه مرحوم آیتالله مرعشی، بهجز دهه اول محرم، در بقیه ایام سال هم پناهگاه هر روز نیازمندان است.
حالا ۱۰ سال از راهاندازی حسینیه کودک جامعهالحسین (ع) میگذرد و درراستای آن مهد قرآنی هم اینجا برپا شده است.
فروغ مقدس که اهالی محله او را با نام خانمِ بهار میشناسند، این روزها همسایه دیواربهدیوار حوزه علمیه حضرت خدیجه(س) است. مکانی علمی و فرهنگی که در سندش نام مادر او بهعنوان واقف قید شده است.
مجمع احیای غدیر با این نگاه که اگر تربیت اصولی و هدایتشده از کودکی شکل بگیرد، پایدارتر و ثمربخشتر است، هیئتی تشکیل داده که مختص کودکان و نوجوانان است.
حسینیه کرمانیها که دو قرن پیش توسط پناهندگان به امامرضا (ع) شکل گرفت هنوز برای سوگواری امامحسین (ع) خیمه کشی میکند.
یکی از باشکوهترینمراسمی که در سومین روز شهادت سید و سرور شهیدان، حسینبنعلی(ع)، در مشهد برگزار میشود، مراسم تعزیهخوانی و شبیهخوانی حسینیۀ کرمانیها است.
صفر شاکری درخلال ساخت حسینیه با چالش درخت توت مواجه شد، اما در شرایطی که همگی موافق قطع درخت بودند، دلش نیامد و آن را قطع نکرد.
خیابان وکیلآباد ۶۴، «شهیددوستکام» نام گرفتهاست و در محله اقبال قرار دارد؛ خیابانی که از سمت دیگر به پیروزی۷۹ میرسد و سکونت نخستین اهالی آن به اوایل دهه۶۰ برمیگردد.
حسینیه کربلاییها تنها حسینیهای در مشهد است که هم سرویس بهداشتی رایگان و شبانهروزی دارد و هم آبجوش صلواتی دست زائران میدهد.
نوغان ۵ در گذشته به کوچه چهل خانه معروف بود، زیرا فقط چهل پلاک مسکونی در آن وجود داشت. این کوچه طولانیترین فرعی نوغان بود.
حسینیه رحیمیان قربانی غفلت مسئولان این حوزه شد؛ خانهای قدیمی که ۱۶ شهریور ۱۳۸۳ ثبتملی شد و در چندماه گذشته معماری داخلش، از کف تا سقف، با حضور چندین بنا بهصورت غیرقانونی و در روز روشن تغییر داده شد.