هنرمند - صفحه 11

زهرا سلیمی دست‌تنها و بدون هیچ حمایتی توانسته به عنوان سرپرست خانوار روی پای خودش بایستد. علاوه‌بر‌این، سه شاگرد دارد که در همین محله به‌واسطه او به درآمد رسیده‌اند. همه اینها انگیزه‌ای شده است تا زهرا کم نیاورد و این مسیر را ادامه بدهد.
هانیه جهانی می‌گوید: همیشه عاشق نقاشی بوده‌ام و از زمانی که می‌خواستم کنکورم را در رشته تجربی بدهم به دنبال رشته هنر هم رفتم و این علاقه را به صورت جدی دنبال کردم تا اینکه بحث آموزش نقاشی برایم پررنگ شد و اکنون مدرس نقاشی‌ام.
شاید بتوان برای نقش‌های دیگر و سایر بازیگران جایگزین پیدا کرد، اما معمولا نقش‌هایی که برای حسین مشمول‌مقدم ساخته و پرداخته می‌شد، نقش‌هایی بود که فقط خود او از پس آنها برمی‌آمد و تئاتر برایش خلاصه زندگی بود.
کفشچیان‌مقدم سال‌ها میان تدریس و سامان‌دهی و داوری در رفت‌وآمد بود. از دبیری نمایشگاه‌های مهم نقاشی گرفته تا داوری جشنواره‌های ملی، به تربیت نسلی پرداخت که امروز خودشان، مربی هنرجویان تازه‌اند.
مرتضی طاهری (مشهدی) در دهه 50 و60، تنها آرتیست موتور‌سوار پارک ملت بود؛ کسی که مشهدی‌ها برای تماشای موتور‌سواری‌اش روی دیوار «استوانه مرگ» ساعت‌ها صف می‌کشیدند. او حالا از دنیای موتور و موتورسواری فاصله گرفته ولی هنوز عاشق موتور است و با ذوق از آن روز‌ها یاد می‌کند.
رد پای حبیب‌الله بنای رضوی هنوز هم در گوشه‌وکنار حرم‌رضوی دیده می‌شود. پروژه گسترش اطراف ضریح بدون تخریب گنبد، به‌واسطه وزن بالای گنبد و سستی دیواره‌ها، هنوز هم از شگفت‌انگیزترین رویداد‌ها در صحن و سرای حرم است.
محمد الهیان بهترین سال‌های عمرش را در جبهه بوده و حالا با دستانی که روزی با اسلحه سروکار داشت، به چوب جان می‌بخشد؛ صندوقچه و سینی چوبی با نقوشی زیبا می‌سازد و به گوشه‌گوشه ایران می‌فرستد.
کفاشی، هنری‌است که میرزاحسین ۹۰ ساله با خودش از کاشمر به مشهد آورده است. از وقتی به خاطر دارد، همدم کفش‌های کهنه و نخ و سریش بوده است. مغازه‌اش در خیابان فداییان اسلام است و حالا پیرمرد‌ها خوب می‌شناسند.
هرجا نام استاد پورعطایی می‌آید، آوای دوتار هم تداعی می‌شود. مقام‌هایی مثل «نوایی»، «الله مدد» و روایت‌های پرمغز تربت جامی محور کارش می‌شوند. عاشقانه‌ها و عارفانه‌هایش  طرف‌داران زیادی دارد.
سروش فرهادی‌نیا امسال با ساخت مستند و کسب ستاره، نامش در فهرست برگزیدگان کشوری در رقابت دانش‌آموزی ساخت فیلم بلند قرار گرفت و به افتخاراتش افزود. او ساخت تیزر‌های تبلیغی و تدوین فیلم کوتاه را در کارنامه هنری خود دارد.
حسن‌آقا در هفتاد وشش‌سالگی با وجود سختی‌های کار و کم‌رونق‌شدن بازار صادرات فرش، هنوز نخ‌های مرغوب را با دست‌های خودش رنگ می‌زند. می‌گوید: همه‌چیز را با تجربه و شاگردی یاد گرفته‌ام. نه درس خوانده‌ام و نه کلاس رنگ‌شناسی رفته‌ام.
مسعودی یا همان علی مشهدی، چهره هنری شناخته شده‌ای برای مشهدی هاست. در بین کار‌هایی که کارگردانی کرده است بیش ازهمه به سریال «نوروز رنگی» علاقه دارد و می‌گوید: «نوروز رنگی» را خیلی دوست دارم. همه چیز در آن درست بود.
ماکت هواپیمایی که ساخت آن تاکنون در کشور بی‌سابقه بوده است ظرف مدت ۲۸ ماه ساخته شد. ماکتی که در نقشه اولیه آن ۲۰ متر بود و بعدا به غول ۶۱ متری تبدیل شد.
علی سلمانی معتقد است روایتگری باید به بهبود جهان منجر شود. همین نگاه باعث شده هم در انتخاب سوژه‌ها جسارت به خرج دهد و هم در انتخاب زیستگاه هنری‌اش، مشهد را برگزیده است.
امید قهرمان هم دکترای زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه شیراز دارد و هم منتقد سینماست. او که هم به ادبیات فارسی و هم انگلیسی تسلط دارد، می‌گوید: ادبیات در کنار تکنولوژی می‌تواند جهان را به سمت دهکده جهانی پیش ببرد.
پرنیا بینایی شش‌سال مجری اصلی برنامه «آبنبات چوبی» بود و حالا در برنامه «ایران امام‌رضا (ع)» اجرا دارد. او علاوه‌بر مجریگری صداوسیما، در عرصه‌های تئاتر، بازیگری، پادکست و داستان‌نویسی نیز فعالیت دارد و کسب مقام هم کرده است.
این معلم بازنشسته از ۲۹ سال پیش تاکنون پنج‌جلد کتاب به رشته تحریر درآورده که محتوای آنها ترکیبی از تخیل و واقعیت‌هایی است که در سال‌های عمرش به چشم دیده است.
فاطمه غلامزاده‌برازنده در شمع‌سازی تبحر دارد و امروز یکی از بهترین‌های این رشته در کشور است و غرفه‌هایش در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی بازدیدکنندگان فراوانی را به خود دیده است.
زهرا ناوشكي اولين نقشش با نام «حوا» را در تئاتر دانش‌آموزي «آدم و حوا» بازي‌كرده است. بعد از آن به هنرستان هنرهاي زيباي «شمايل» مي‌رود و در رشته بازيگري تئاتر ادامه تحصيل مي‌دهد تا به‌صورت جدي‌تر وارد عرصه تئاتر شود.
محمدباقر شریف‌زاده، می‌گوید: طبق دستور پدرم رنگرز شدم، به مشهد هم که آمدم همین شغل را انتخاب کردم، با اینکه دیگر اهالی محل تولدم در اینجا همه نانوا شده بودند.