کوچه های مشهد - صفحه 6

زیر تابلو کوچه حجاب ۵۲ نوشته شده است «۲۸ قدیم» و به نام شهید محمدحسین سالیار مزین شده است. این معبر و محدوده اطراف آن تا سال ۶۵ جزو محدوده شهری نبوده و پس از آن کم‌کم وارد بافت شهر شده است. 
حد فاصل کوچه‌های المهدی (عج) غربی ۹ و ۱۱ راسته فرهنگی محله رسالت است، جایی که به همت آموزش و پرورش ناحیه‌یک، دو کانون فرهنگی‌هنری و یک سالن سینماتئاتر دارد.
کوچه استاد‌طاهایی در نخستین سال‌های ایجاد، یکی از مهم‌ترین مراکز درمانی شهر بوده و با‌توجه‌به عمر صدساله‌اش، با اسامی مختلفی در بین مردم شناخته می‌شده است.
یکی از خیابان‌های مهم و پرتردد در محدوده گاراژدار‌ها معبر شهیدخبیری است که قدمتش بیش از شصت‌سال است و هنوز آن را به سی‌متری فرعی گاراژدار‌ها می‌شناسند.
بعضی‌ها معتقدند ریشه‌ی اسم این محله از طالبی شیرینی می‌آید که مشهدی‌ها به آن می‌گویند تیل! عده‌ای هم باور دارند نام محله به علاقه اهالی به تیله‌بازی که هنوز هم کناروگوشه‌های محله رواج دارد برمی‌گردد.
در امیریه ۶ هیاهویی به‌پاست و زندگی جریان دارد. اهالی معابر خودشان را به این نقطه می‌رسانند تا از بازارمحله خرید کنند. بوستان محلی هم پرتردد است. این معبر در انتها به خیابان اقدسیه متصل می‌شود.
کوچه امام‌زمان (عج)‌۲ یکی از معابر فرعی توس‌۷۰ است که به‌دلیل وقف مسجدی به نام خاتم‌الانبیا (ص) از محله صاحب‌الزمان(عج) به خاتم‌الانبیا(ص) تغییر نام پیدا کرد.
علی درویش‌زاده می‌گوید: در انتهای کوچه آبخوری قرار داشت که وقت دوچرخه‌سواری در روز‌های تابستان، از آن سیراب می‌شدیم. کنار آبخوری، درختان توت قدیمی بود که حسابی توت می‌خوردیم و دوچرخه‌سواری می‌کردیم.
برخی از مسیر‌ها مانند فرعی شماره ۲۴ خیابان امام‌خمینی (ره) کنونی دراصل جانشین مسیری دیگر هستند که به‌دلایلی، چون لزوم کوتاه شدن مسیر قبلی، ایجاد خیابان‌های جدید و حتی احداث مجموعه‌ای تازه متولد شده‌اند.
کاظمیه یک، محل فعالیت ۱۱ کارگاه و کارخانه‌ است. اینجا مسیری است که در آن، قدمت صنعت بر سکونت می‌چربد. صنعتگران چراغ آبادی را حدود پنج‌دهه قبل در این خیابان روشن کردند.
کوچه گلدیس‌۱۲ یا کوچه «شهرآرا» بخشی از محله گلدیس است که در گذشته، زمین‌های کشاورزی بود و به‌دلیل قرارداشتن در اراضی روستای پاچنار به نام «پاچنار» شناخته می‌شد.
قدمت خیابان ثامن‌الائمه‌۱۸ به بیش‌از صد‌سال پیش برمی‌گردد. کارکنان ارتش اولین ساکنان این محله قدیمی هستند. پیش‌از انقلاب اسلامی، این معبر به «شاپورکهنه» شهرت داشت.
بیست سال پیش، وقتی زهره‌خانم پا به خیابان مؤمن گذاشت، از این همه خانه، مغازه و کوچه‌های آسفالت‌شده خبری نبود. محله بیشتر شبیه روستایی بود دورافتاده. اما زهره خانم از همان سال دوم، به فکر آبادکردن محله افتاد.
کوچه شهیدرفیعی ۵، معبری در محله فرهنگیان است که مهم‌ترین مشخصه آن، خانه‌های یک‌شکلی است که از ۳۵‌سال پیش ساخته شده است؛ انواع کاربری خدماتی و تفریحی در این معبر قرار دارد.
کوچه «امام‌خمینی (ره)‌۹» روزگاری به نام شجاع‌التولیه یکی از نخستین اعضای انجمن بلدیه مشهد معروف بود. او با استفاده از ماجرای بازداشت چند‌روزه خود در دوران حکومت کلنل پسیان توانست امتیازات ویژه‌ای برای باغ و زمین‌های خود کسب کند.
کوچه طبرسی شمالی‌۷؛ مزین به نام ابوالقاسم عباس‌زاده است و حسینیه بیت‌المهدی (عج) در قلب آن قرار دارد؛ مکانی که به‌عنوان پاتوق مذهبی اهالی شناخته می‌شود.
شریعتی۵۸ یکی از معابر محله فرهنگیان به شمار می‌رود که از سال۱۳۶۵ به محدوده شهری اضافه شده است. شاخصه این معبر، وجود مجتمع‌های مسکونی فجر است که از سی‌سال پیش بنا شده است.
میدان جهاد، نماد سفیدرنگی بود که با چهار نماد نیم دایره‌ای بزرگ درست در وسط میدان قرار گرفته بود، میدان ۱۵ خرداد و میدان‌ تقی‌آباد (دکتر علی شریعتی) از دیگر میادین منطقه 8 مشهد است که بار‌ها تغییر شکل دادند.
محله ثامن نسبت به سایر محلات منطقه ۵ قدمت کمتری دارد؛ این محله به دلیل قرار داشتن دفتر کفالت اتباع افغانستانی و راسته‌غذا‌های این قوم محله سکونت تعداد زیادی از خانواده‌های افغانستانی است.
محله مهدی‌آباد امروزی نماینده چندین روستای قدیمی است؛ روستا‌های مهدی‌آباد، حجت‌آباد، همت‌آباد و بخشی از کریم‌آباد و عباس‌آباد همگی در محله مهدی‌آباد کنونی قرار دارند.