با احداث پایانه مسافربری در سال ۱۳۶۹، بهمرور خیابانهای اطراف آباد شد. قدیم خیابان امامرضا۶۱ به گرمابه فروردینش معروف بود. در دهه۷۰ با فوت صاحب گرمابه، آنجا تخریب شد.
سیدعلی سجادی میگوید: محضری در کوچه کامیاب۷ مستقر شد که چون کوچه بنبست بود، بسیاری از محلیها به کوچه کامیاب ۷ نام «بنبست محضر» داده بودند. بیشتر ازدواجهای خانواده ما در همین محضر انجام شد.
به گفته کاسبان قدیمی بازار میوه، بین سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ با تأسیس بازار سپاد و انتقال میوه فروشها به آن، این محل به بازار گل فروشها تبدیل شد.
کوچه شهیدهاشمینژاد ۱۰، پس از انقلاب شاهد تخریب بناهای ویلایی بسیاری بوده که جایشان را به آپارتمانهای چندطبقه دادهاند. اکنون از بدنه اولیه کوچه تنها یک پلاک مخروبه دیده میشود.
آبادی این کوچه به سالهای میانی دهه ۸۰ باز میگردد؛ زمانیکه علاوه بر ساخت مسجد فاطمه الزهرا (س)، دبستان پسرانه امام هادی (ع) برای رفع نیازهای آموزشی این محدوده، به بهرهبرداری رسید.
خیابان ارغوان و محدوده اطراف آن در گذشته جزو اراضی کشاورزی روستای «کلاتهعلینقی» بود، اما از سال۵۵ به ارتشیها واگذار شد و ساختوساز در آن شکل گرفت.در این معبر، انواع کاربریها وجود دارد.
کوچه شهیدهاشمینژاد ۸ یا کوچه ناظر که متصلکننده دو خیابان شهیدهاشمینژاد و آیتالله عبادی است قدمتی کمتر از هشتاد سال دارد. این کوچه پستی و بلندیهای بسیاری به خود دیده است.
محله امیریه که شامل بخش ابتدایی بولوار امیریه میشود، نسبت به محله صادقیه که بخش انتهایی بولوار امیریه را در برمیگیرد، دیرتر پاگرفت و هنوز هم درصد کمتری از این محله مسکونی شده است.
خیابان هاشمیه ۴۰ بهدلیل برخورداری از کاربریهای متنوع اعم از مدرسه، فضای سبز، کلینیک درمانی و بازارمحله، مسجد و ... برای برطرفکردن نیازهای روزمره اهالی و پرکردن اوقات فراغت آنها مرکز محلهای امن و پویا به حساب میآید.
کوچه «شهید هاشمینژاد۹» روزگاری بخشی از باغهای مشجر «بالاخیابان» بود که با ایجاد بیمارستان آمریکایی در حاشیه شرقی شکل گرفت و با احداث خیابان فوزیه در غرب آن و سکونت تهرانیالاصلها و سپس عربزبانها کاملتر شد.
مشهدیها، منطقه ۱۲ را با نام «منطقه الهیه» میشناسند، محلهای که وجه تسمیهاش برگرفته از نام یکی از محلات پایتخت است. این محله بر روی اراضی روستای امامیه قرار دارد و ساختوساز در آن از اوایل دهه ۸۰ کلید خورد.
محله صادقیه تلفیقی از معابر نسبتا قدیمی و جدید منطقه ۱۲ است. امیریه ۳۱ و امیریه ۳۷ دو معبر پرجمعیت منطقه ۱۲ هستند که جزو اولین محدودههای مسکونی بولوار امیریه بودند. انبوهی از مجتمعهای مسکونی چندصد واحدی در همین دو معبر قرار دارد.
محله مجیدیه بهواسطه برجهای زیبای تجاری و مسکونی و موقعیت مناسب، جزو برخوردارترین محلات منطقه ۱۲ به شمار میرود و سرمایهگذاران تمایل زیادی به خرید و فروش املاک در این محله دارند.
کوچه پورسینا۵۰ یکی از معابر اصلی و پرتردد خیابان پورسیناست؛ کوچهای که حدود دههزار نفر جمعیت دارد و از ۲۵ معبر فرعی تشکیل شده است. اهالی اینجا جزو فعالترین و پرانرژیترین ساکنان محلهاند.
بیبیمعصومه چهارطاقی با پیگیریهایش برق را به محله کلاته برفی آورد، مدرسه را راه انداخت و تعداد زیادی درخت توت کاشت.
رقیه خواجهبامری میگوید: تازهوارد بودیم و همه همسایهها به ما لطف داشتند. عفت خانم خدابیامرز از روی پشتبام خانهاش مادرم را صدا میکرد و میپرسید: «همسایه چیزی لازم نداری؟ کاری داری، بیایم کمک.»
خیابان رستگاری ۲ در محله حجاب به نام شهیدغلامعلی کمالی مزین شده است. در این معبر چندین مجتمع مسکونی قدیمی قرار دارد که عمرشان بیشتر از سیسال است و از میان آنها میتوان به مجتمعهای امامعلی (ع)، سامان، پیام و آرمان اشاره کرد.
گذری بر تاریخ کوچهای صدساله که بین مشهدیها به «کوچه آمریکایی» معروف است. خرید باغ انتهای کوچه توسط یک مجموعه میسیونری مذهبی آمریکایی , تبدیل آن به بیمارستان سبب شد این کوچه یکباره اهمیت ویژهای نزد مردم مشهد پیدا کند.
ساکنان اولیه کوچه کوچه شهیدرحیمی۱۲ چند خانواده نیشابوری بودند و به کوچه «نیشابوریهای حسینآباد کرمانیها» معروف بود. این کوچه در هر مراسم مذهبی و آیینی، آذینبندی یا سیاهپوش میشود.
کوچه شهیدقرنی ۲۱ که به نام شهید محمدجواد مهربان نامگذاری شده، در گذشته به کوچه علافها معروف بوده است. علافها اجناس و تولیدات روستاییان و باغدارانی را که از اطراف به مشهد میآمدند، پیشخرید کرده و بعد راهی بازار میکردند.