در بخشی از کوچه شیرودی۱۳، یزدیها بهعنوان ساکنان اولیه این معبر زندگی میکردند و صاحبان باغ و دام بودند؛ بههمین دلیل این کوچه به نام یزدیها شهرت داشت.
«شورای نامگذاری معابر و اماکن عمومی مشهد» تیرماه ۱۳۶۸ نام خیابان کوکاکولا را به «کوثر» تغییر داد؛ همچنین خیابان ورودی کوی چهارچشمه را که حالا کوثر جنوبی نام دارد به «خیابان چهارچشمه» تغییر دادند.
مصطفی هروی زمانی که نوجوان بود، خانوادهاش از روستای یدک شهرستان قوچان به محله نیزه گلشهر آمدند. آن زمان اطرافشان کمتر خانه و بیشتر کارگاه، مرغداری و زمین کشاورزی بوده است.
خیابان فرامرزعباسی ۵ معبری آموزشی است که مجموعهای از مدارس و مراکز وابسته به آموزشوپرورش در آن قرار دارد. نام دیگر این خیابان بهدلیل قرارداشتن مرکز آموزشی پسرانه نابینایان، «امید» است.
هسته اصلی قلعه وکیلآباد مربوط به حداقل یک قرن پیش است که در دوران ارباب - رعیتی دارای برج و بارو و حتی استحکامات نظامی و دفاعی بوده است و مدافعان قلعه که همان کشاورزان بودند، در آنجا سکونت داشتند.
محله نقویه از سال ۱۳۸۵ وارد بافت شهری شده و بسیاری از مجتمعهای قدیمی و پرجمعیت منطقه ۱۲ شهرداری مشهد، را در خود جای داده است.
این گزارش درباره نخستین فرعی کنونی خیابان آیتالله عبادی است که روزگاری سرسبزیاش نقشه مشهد را رنگ میداده است.
خاطرات عباس رمضانی از کودکی با کوچهپسکوچههای شهرک شهیدباهنر گرهخورده است. طبق گفته او آن روزها اینجا پر از زمینهای کشاورزی بود و خیابان شهیددرکی فعلی نیز تنها پنجاه خانوار داشت.
تعریف میکند: وقتی به این محله آمدیم، هنوز شانزدهسال داشتم. همراه همسنوسالانم عضو بسیج مسجد شدیم. جلوی مسجد، سنگر درست کردیم شب تا صبح کشیک میدادیم.
مصطفی امامیان درباره روزگار گذشته محله فردوسی تعریف میکند: آن زمان همه اهالی که ۳۵ خانوار میشدیم، در ده قلعهبالا زندگی میکردیم. همه این محدوده یک سند داشت به شماره ۱۲۷ اسلامیه.
خواجهربیع یکی از خیابانهای نودساله مشهد بود که از میدان مرکزی تا بیرون دروازههای شهر امتداد پیدا میکرد.
محله رحمانیه که در بخش انتهایی بولوار رحمانیه قرار دارد، نسبت به بخش ابتدایی، ساخت و ساز کمتری دارد و آرامتر است.
محمدرضا ریاحینژاد تعریف میکند: گرمابه صحرا که حالا مخروبه شده است، روزی محل استحمام اهالی بود. نزدیک عید نوروز باید زودتر نوبت میگرفتیم تا بتوانیم از خدمات دلاک استفاده کنیم.
کوچه معلم ۳۲ که حدود چهل تا پنجاهسال قبل، اولین ساختمانهایش توسط سازندگان و سرمایهگذاران یزدی ساخته شد، حالا هویتی آموزشی و ورزشی به خود گرفته است. این مسیر «آموزش» نام گذاری شده است.
مهین هاشمی بههمراه همسر و تکفرزندش جزو نخستین اهالی یکی از نوزده خانه سازمانی شرکت کوکاکولا بود؛ خانههایی که برای تکفرزندها یکخوابه و برای دو اولادها دوخوابه بود.
کوچه استادیوسفی ۵ در محله شاهد دو شاخصه مهم دارد؛ اول اینکه اداره آموزشوپرورش ناحیه ۷ در ابتدای این خیابان قرار گرفته و شاخصه دوم آن، نامگذاری کوچه به نام شهید ناصر فضلیبرآبادی است که خانوادهاش نیز در این معبر سکونت دارند.
مهناز کورهپز میگوید تصویر قدیم محله هنرستان، از زمین تا آسمان با امروزش فرق دارد. برای نمونه ساختمان آرمیتاژ، قدیم یک زمین کشاورزی بزرگ بود که در آن، استخر و خانه هم وجود داشت.
نام قدیم محله انصار «چاهمؤمنی» بود و این چاه و جوی آن در کوچه حر۵۶ قرار داشت. به همیندلیل است که ساکنان قدیمی این معبر، آن را به کوچه چاه مؤمنی میشناسند.
محله فردوسی یکی از قدیمیترین محلات شهر مشهد است که یادگارهایی به جا مانده از حدود هزار سال پیش را در خود حفظ کرده و به شهرتوس معروف است. این محله در اصل بازمانده شهر تاریخی تابران توس است.
خیابان شیخ حرعاملی محدوده منطقه ۲ شهرداری مشهد پیش از انقلاب، به یاد بزرگ سیستانیهای این محدوده به نام خیابان عامل معروف بود اما کوچهای در منطقه ثامن نیز به این نام خوانده میشود که یادگار دوران صفوی است.