کوچه شهیدرفیعی ۵، معبری در محله فرهنگیان است که مهمترین مشخصه آن، خانههای یکشکلی است که از ۳۵سال پیش ساخته شده است؛ انواع کاربری خدماتی و تفریحی در این معبر قرار دارد.
کوچه «امامخمینی (ره)۹» روزگاری به نام شجاعالتولیه یکی از نخستین اعضای انجمن بلدیه مشهد معروف بود. او با استفاده از ماجرای بازداشت چندروزه خود در دوران حکومت کلنل پسیان توانست امتیازات ویژهای برای باغ و زمینهای خود کسب کند.
کوچه طبرسی شمالی۷؛ مزین به نام ابوالقاسم عباسزاده است و حسینیه بیتالمهدی (عج) در قلب آن قرار دارد؛ مکانی که بهعنوان پاتوق مذهبی اهالی شناخته میشود.
شریعتی۵۸ یکی از معابر محله فرهنگیان به شمار میرود که از سال۱۳۶۵ به محدوده شهری اضافه شده است. شاخصه این معبر، وجود مجتمعهای مسکونی فجر است که از سیسال پیش بنا شده است.
میدان جهاد، نماد سفیدرنگی بود که با چهار نماد نیم دایرهای بزرگ درست در وسط میدان قرار گرفته بود، میدان ۱۵ خرداد و میدان تقیآباد (دکتر علی شریعتی) از دیگر میادین منطقه 8 مشهد است که بارها تغییر شکل دادند.
محله ثامن نسبت به سایر محلات منطقه ۵ قدمت کمتری دارد؛ این محله به دلیل قرار داشتن دفتر کفالت اتباع افغانستانی و راستهغذاهای این قوم محله سکونت تعداد زیادی از خانوادههای افغانستانی است.
محله مهدیآباد امروزی نماینده چندین روستای قدیمی است؛ روستاهای مهدیآباد، حجتآباد، همتآباد و بخشی از کریمآباد و عباسآباد همگی در محله مهدیآباد کنونی قرار دارند.
کوچهسجادی عمری تقریبا صدساله دارد و تعداد نامهایی که در این دوران گرفته از بسیاری کوچههای قاجاری و حتی قدیمیتر شهر بیشتر است. اقبالالتولیه نخستین نامی است که این کوچه با آن شناخته شده است.
طبرسیشمالی۱۲ خیابانی قدیمی، اصلی و دوطرفه در محله عباسآباد است که معبر پرتردد شهیدان نظامدوست را از کوچه بیستوپنجم به حاشیه بولوار طبرسی شمالی متصل میکند.
حجتالاسلام حسن رضایی از نخستین افرادی است که برای زندگی به الهیه آمده است. او کفش آهنی به پا کرد تا امکانات حداقلی را به این سمت، در غربیترین نقطه مشهد بکشاند و بانی اتفاقات خوب در این محله شد.
این کوچه زمانی بخشی از یک باغراه بزرگ بود که بهمرور زمان و با ایجاد خیابانهای دانشگاه، امامخمینی (ره) و صاحبالزمان (عج)، دیگر نه از آن باغها چیزی مانده و نه از مسیرهای کهن میانباغیاش رد و نشانی هست.
کوچه شهید موسیپور یک حدود چهلسال پیش با نام «کوچه ژاندارمها» شناخته میشد. آن زمان، ژاندارمها در این محل زندگی میکردند. هنوز بسیاری از قدیمیها، این کوچه را با همان نام به خاطر دارند.
حمید معصومیان که همه عمرش را در خیابان افسر گذرانده، میگوید: به آنها که از همه جای مشهد و روستاهای دیگر میآمدند برای مداوا پیش یدالله شکستهبند، میگفتیم «بروید تا همین ستون زرده.»
آقاابوالفضل میگوید: قدمت خانهمان که ملک پدریام است، به بیش از صدسال میرسد؛ در حیاط خانه یک آبانبار داشتیم که آن زمانها، آب لولهکشی که قطع میشد، همسایهها از آبانبار ما آب برمیداشتند.
زندگی محمود باخرد ۴۳سال است که در کوچهپسکوچههای جلالیه سپری شده و از این محله دل نکنده است. او از روزهایی تعریف میکند که بوستان وحدت، پارک جنگلی بود و نماز جمعه در آن برگزار میشد.
سیدرضی۵ معبری فرعی در محله سیدرضی است که ازسویی به جلالآلاحمد ۶ میرسد و به واسطه کاربری ابتدا و انتهای آن احتمالا باید کوچه محبوب شکموها باشد.
یکی از معدود کوچههای با سابقه بیش از ۱۰۰ سال در مشهد، باغسنگی است که روزگاری مسیری بلند درمیان باغهای سرسبز شهر بود اما ایجاد خیابان صاحبالزمان(عج) تغییرات زیادی را در این کوچه رقم زد.
جواد کریمی، ۴۴سال پیش همراه خانوادهاش از یکی از محلههای اطراف حرم به خیابان موعود در محله کنه بیست نقل مکان کردند و هنوز هم در همین خیابان زندگی میکند.
فاطمه مجرای، همسایگان خوب محله ایثارگران را مهمترین عامل فعالیتهای اجتماعیاش میداند، او یکی از فعالان فرهنگی و اجتماعی، فرمانده پایگاه بسیج و عضو شورای اجتماعی محله است.
بست خیابان آیتالله شیرازی سال۱۳۲۹ شمسی و در عهد نیابت تولیت محمود بدر همزمان با تعمیر و مرمت بست پایین و پوشیدهشدن روی نهر بازسازی شد. پس از آن نیز چند دوره شکل آن تغییر کرد.