بعد از حادثه طبس بود که دولت برای اینکه گروگانها در یک شهر متمرکز نباشند، به پخش کردن آنها در شهرهای مختلف کشور اقدام کرد. اتاق بازرگانی مشهد در خیابان ارگ یکی از مکانهای در نظر گرفته شده برای مخفی کردن آنها بود.
حسینیه سراب که متعلق به سنه ۱۳۰۰ است، در دل کوچه سعدی ۱۸ قرار دارد و هر شب جمعه هیئتیها را دور هم جمع میکند تا سینهزنی و گفتن از حسین (ع) در هیاهوی زندگی روزمره رنگ نبازد.
شاید بهترین معرفی برای این مسجد همانی باشد که آیتالله خامنهای در خاطراتشان میگویند: اولین بار امام جماعت مسجدی بودم به نام امام حسن مجتبی (ع). نزدیک منزلمان بود و در خیابان نسبتا خلوت
در کوچه باریک و کمعرض آیتالله بهجت ۲ هنوز هم صحبت از مرام و معرفت و خیرخواهی خاندان سالاری است که جزو اولین پزشکان مشهد بودهاند.
وارد کوچه سجادی ۴ شدیم، خانهای بزرگ که بر سر در آن نوشته شده بود: «حسینیه منزل مرحوم شیخ محمدتقی بجنوردی»، تاسیس ۱۲۹۰ هجری قمری. تاریخ حکشده روی آن توجه ما را بیشتر به خودش جلب کرد.
عدهای فکر میکنند که نامهایی که برای معابر و خیابانها انتخاب شده است، صرفا یک اسم است و بهراحتی میشود آن را تغییر داد اما این طور نیست. مردم هم بیشتر مواقع درمقابل چنین تغییراتی مقاومت میکنند.
کوچه شهید مطهریشمالی۳۶ یا همان شهیدناصر فاتق تا قبلاز انقلاب به «بیستمتری کوی اصفهانیها» معروف بود.
ورودی خیابان آیتالله بهجت ۲۱ هنوز ویترین شیشهای از دهه شصت به یادبود شهدا را به یادگار دارد.
کوچه امامت۵۴، از معابر فرعی محله آزادشهر است که از سوی دیگر به بولوار جلالآلاحمد متصل میشود. این کوچه به نام شهیدعلیرضا پیشداد نامگذاری شده است.
خیابان حجاب۷۶ دسترسی بسیار مناسبی دارد؛ زیرا از یک سمت به حسابیشمالی ۳۶.۵ واز سمت دیگر به امامیه۶۹ میرسد.
سالهای ۸۱، ۸۲ بنیاد شهید تصمیم گرفت برخی از جانبازان و ایثارگران را که خانه ندارند، خانهدار کند. بعدها وقتی مجتمع جانبازان ساخته شد، نامش را خیابان آیتالله مشکینی گذاشتند.
تا نیمقرن پیش، محدوده طرق جزو بافت شهری محسوب نمیشد و اهالی آن بیشتر به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. کمکم با تغییر در ساختوسازها، بافت مسکونی آن شکل گرفت و تغییر و تحولات آغاز شد.
از سال ۱۳۱۳ مردم مشهد بخش شرقی کوچه آخوندخراسانی ۷را کوچه پشت کنسولگری نامگذاری کردند و بخش غربی را در آخوند خراسانی ۸ کوچه خواجهروشنایی.
پورسینای۱۷ بین برخی اهالی محله بهعلت قرارگرفتن سه کارگاه زنجیرسازی به «کوچه زنجیرسازها» شهرت دارد.
خاطرات اهالی خیابان پورسینا را که مرور کنی، جایی بالاخره به مسجد جامع محله میرسی. مسجدی که تنها محلی برای برگزاری نماز نیست و نقش پررنگی در زندگی اهالی دارد.
عباس شیخالاسلامفاضل، پنجمین نسل از خاندان جواهرچی است، کسی که جد بزرگش در دربار قاجار سازنده کمربندهای جواهرنشان بود و پدرش دانشمندی بود که به لقب «شیخالاسلام فاضل» مفتخر شد.
اهالی خیابان شهیدبابانظر ۲۶.۱ برای رفع مشکل ترافیک، پیگیر جابهجایی دکل برق وسط معبر هستند و میگویند با تعریض خیابان ترافیک سبکتر میشود.
در این محله بیشتر یهودیان متمول زندگی میکردند و سینماهای متعدد در این خیابان بود. کمکم سرمایهداران اقدام به احداث بناهایی، چون پاساژ و مغازه کردند.
«مهدی رضوانی خراسانی» یک عشق رادیو و گرام واقعی است. ارتشی بازنشستهای که برای جمعکردن مجموعه قدیمیاش دهها میلیون تومان خرج کرده است.
در کوچه سجادی مغازهای برای خودم دست و پا کردم و بنا به اقتضای محیط، نوشتافزار و ماشینآلات اداری برای فروش آوردم.