کوچه حوض نو، قبل از خرابی بازار بزرگ، ادامه کوچههای مخابرات و حوضآب بود که از این بازار تا فلکه آب امتداد داشت.
وجود باغ ملکآباد به عنوان بزرگترین فضای سبز شهر در یک سمت این معبر، آن را خوشمنظر و خوشآبوهوا ساخته است.
نمای ساده و گنبدهای طلایی مسجد حجت بن الحسن (عج) سال هاست از روی تپههای ارتفاعات جنوبی چشم نوازی میکند.
کوچه آیتالله شیرازی ۹ که قدیمیها آن را با نام «آبمیرزا» میشناسند بهدلیل سکونت افرادی برجسته در طول زمان، دارای اهمیتی ویژه در تاریخ شهر و حتی کشور است.
در چمن۹۳ درمقابل هر خانه، نهالهای کمجان یا درختان تنومند و شاخههای آویزان گذری سرسبز و خرم با عطری دلانگیز به وجود آورده است.
حافظه سیداصغر میرچاوشی مثل ساعت کار میکند و همهچیز را با جزئیات بهخاطر دارد. او جزو اولینساکنان دهمتری بلال است و خاطرات شنیدنیای از مشهد قدیم دارد.
بعد از حادثه طبس بود که دولت برای اینکه گروگانها در یک شهر متمرکز نباشند، به پخش کردن آنها در شهرهای مختلف کشور اقدام کرد. اتاق بازرگانی مشهد در خیابان ارگ یکی از مکانهای در نظر گرفته شده برای مخفی کردن آنها بود.
حسینیه سراب که متعلق به سنه ۱۳۰۰ است، در دل کوچه سعدی ۱۸ قرار دارد و هر شب جمعه هیئتیها را دور هم جمع میکند تا سینهزنی و گفتن از حسین (ع) در هیاهوی زندگی روزمره رنگ نبازد.
شاید بهترین معرفی برای این مسجد همانی باشد که آیتالله خامنهای در خاطراتشان میگویند: اولین بار امام جماعت مسجدی بودم به نام امام حسن مجتبی (ع). نزدیک منزلمان بود و در خیابان نسبتا خلوت
در کوچه باریک و کمعرض آیتالله بهجت ۲ هنوز هم صحبت از مرام و معرفت و خیرخواهی خاندان سالاری است که جزو اولین پزشکان مشهد بودهاند.
وارد کوچه سجادی ۴ شدیم، خانهای بزرگ که بر سر در آن نوشته شده بود: «حسینیه منزل مرحوم شیخ محمدتقی بجنوردی»، تاسیس ۱۲۹۰ هجری قمری. تاریخ حکشده روی آن توجه ما را بیشتر به خودش جلب کرد.
عدهای فکر میکنند که نامهایی که برای معابر و خیابانها انتخاب شده است، صرفا یک اسم است و بهراحتی میشود آن را تغییر داد اما این طور نیست. مردم هم بیشتر مواقع درمقابل چنین تغییراتی مقاومت میکنند.
کوچه شهید مطهریشمالی۳۶ یا همان شهیدناصر فاتق تا قبلاز انقلاب به «بیستمتری کوی اصفهانیها» معروف بود.
ورودی خیابان آیتالله بهجت ۲۱ هنوز ویترین شیشهای از دهه شصت به یادبود شهدا را به یادگار دارد.
کوچه امامت۵۴، از معابر فرعی محله آزادشهر است که از سوی دیگر به بولوار جلالآلاحمد متصل میشود. این کوچه به نام شهیدعلیرضا پیشداد نامگذاری شده است.
خیابان حجاب۷۶ دسترسی بسیار مناسبی دارد؛ زیرا از یک سمت به حسابیشمالی ۳۶.۵ واز سمت دیگر به امامیه۶۹ میرسد.
سالهای ۸۱، ۸۲ بنیاد شهید تصمیم گرفت برخی از جانبازان و ایثارگران را که خانه ندارند، خانهدار کند. بعدها وقتی مجتمع جانبازان ساخته شد، نامش را خیابان آیتالله مشکینی گذاشتند.
تا نیمقرن پیش، محدوده طرق جزو بافت شهری محسوب نمیشد و اهالی آن بیشتر به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. کمکم با تغییر در ساختوسازها، بافت مسکونی آن شکل گرفت و تغییر و تحولات آغاز شد.
از سال ۱۳۱۳ مردم مشهد بخش شرقی کوچه آخوندخراسانی ۷را کوچه پشت کنسولگری نامگذاری کردند و بخش غربی را در آخوند خراسانی ۸ کوچه خواجهروشنایی.
پورسینای۱۷ بین برخی اهالی محله بهعلت قرارگرفتن سه کارگاه زنجیرسازی به «کوچه زنجیرسازها» شهرت دارد.