اینبار، آتش بانی خیر شد؛ آتشی که چندسال قبل با زغال قلیان به جان خانه قدیمی احمدیان افتاد، نوه او را به این فکر انداخت که خانه تاریخدار پدربزرگ را نجات دهد.
امروزه فقط یکی از آن سقاخانههای قدیمی، یعنی سقاخانه مشهور به «اسماعیلطلایی» باقی مانده است، اما دستکم تا اواخر دوره قاجار، حرم رضوی سقاخانههای متعددی داشته است.
به همت مرکز آثار و مفاخر دانشگاه فردوسی و کمیته نامگذاری معبر شهری شهرداری مشهد، ۱۲ معبر شهر به نام اساتید سابق دانشگاهی نامگذاری شده است.
گذر شهیدبسکابادی ۱۲ از آن دست کوچههایی است که هویت محله شهیدباهنر را نشان میدهد.
خاندان برزگر، ملاکان و زمینداران بزرگی بودند که زمینهای اطراف را دراختیار داشتند. آنها این زمینها را وقف ساخت مدرسه کردند.
بیشتر اهالی رسالت۹۷ هنوز این معبر را به نام «کوچه منبع آب» میشناسند. در گذشته نه خیلی دور، دو منبع، آب شرب این محدوده را تأمین میکرد.
اهالی تلگرد در کنار فروش محصولات زراعی با تولید جارو و صادر کردن صنایع دستی دیگر مانند سبد و حصیر به دیگر نقاط کشور، آبرو برای محله شان خریدند.
محله دروی یادگار مزرعه درآبد است. از این مزرعه در وقفنامه میرزا ابراهیم رضوی در اوایل قرن دوازدهم و همچنین وقفنامه خزانهدارها (آمنه جواهری) در اواخر دوره قاجار نام برده شده است.
مزرعه دیشدیش که در محله عباسآباد امروزی قرار گرفته در سال ۱۰۷۹قمری وقف اولاد سروقدیها شده است. محله عباسآباد تا سال ۱۳۹۹ جزئی از محله طبرسی شمالی بود.
در سیسآباد که مردم آن را به نام «سیسواد» میشناختند، سه مکتبخانه وجود داشت که به کودکان آموزش میداد.
یکی از میرابهای معروف مشهد در دوره تیموری، «شمسالدین میرکاریزی» بود. در گذشته، مردم بر سر مزار او، آش اوماج و کماج خیرات میکردند.
توی کوچه و حتی خانه ما از آب سناباد، جوی آبی روان بود و برای شستوشو مشکل کمآبی نداشتیم، اما آب شرب و پختوپز از کاریز باغ حاجی نادری بود.
در روزگاری که هنوز این محله جزو محدوده شهری نبود، بین مردم به کوی امامرضا (ع) معروف بود. دلیل این نامگذاری دیدهشدن گنبد حرم مطهر امامرضا (ع) از کوچههای محله بود.
نسلی که به آبوهوای اینجا عادت دارند و هویت خود را در قرقی شناختهاند، دل به شهر و زندگی شهری نمیدهند.
اولین چیزی که در شهرک مهرگان توجه هر فرد را به خودش جلب میکند، خانههای یکشکل است. این واحدهای مسکونی در بلوکهای ویلایی دوطبقه ساخته شدهاند.
خیابان دانشجوی۱۱، چهار مدرسه دولتی و غیردولتی را در خود جای داده است که رفتوآمدها به این معبر را افزایش میدهد.
فرعی دوم کوچه آبمیرزا گذشتهاش بهنام مادرشاهی گره خورده است. ثروت و شهرت مرحوم مادرشاهی در بازار پارچه مشهد باعث شده بود کوچه با نام او شناخته شود.
با فوت میرزا، پیکرش در همین مکان به خاک سپرده میشود، اما به وصیتش مبنی بر وقف این مکان توجه نمیشود و حسینیه به فروش گذاشته میشود.
میان رزمندهها زیارت حرم امامهشتم (ع) پیش از اعزام، به وداع آخر معروف بود؛ وداعی که میدانستند شاید تکرارشدنی نباشد.
پیروزی ۱۴ که از سمت دیگر به فکوری ۸۲ میرسد، معبری است در محله رضاشهر که بهنام شهید حمیدرضا طیاری مزین شده است. کاربری شاخص این خیابان از نوع فضای سبز و آموزشی است.