در دورانی که بزنبهادری باب بود، پایینخیابان لات کم نداشت که تعدادی از آنها بدجور زهره مردم را گرفته بودند.
خیابان رحمانیه۱۶، معبری فرعی در محله رحمانیه است که امکانات رفاهی مطلوبی دارد. این خیابان به نام شهید ابراهیم خسرویعنبران نامگذاری شده است.
محله شهید مطهری ۱۶۵ هکتار وسعت دارد و در هر هکتار آن ۲۵۷ نفر سکونت دارند. این محله پنجمین محله شلوغ مشهد است.
خاندان سعیدی رضوی ۵ برادر هستند که ورزش حرفهای نقطه عطف زندگی آنها است، از این جمع مرتضی، پیشکسوت والیبال است، برادرش یحیی، پیشکسوت فوتبال و جلال جزو نخستینشمشیربازان مشهدی است.
کوچه باهنر ۴ را به نام دکتر محمود رامیار میشناسند؛ قرآنپژوه، مترجم و استاد دانشگاه فردوسی مشهد که سال ۱۳۶۳ چشم از جهان فروبست.
بازار گل فتحآباد در محله کوی امیرالمومنین یکی از مراکز خرید گل و لوازم تزئینی است که به خاطر تنوع کالا و قیمتهای مناسب مخاطبانی از سراسر مشهد دارد.
خاندان عامل از جمله ۱۸ هزار مهاجر زابلی و سیستانی بودند که در دهه سی به خاطر خشکسالی به مشهد آمدند و در حیطه سیستانیها ساکن شدند.
تقاطع خیابان مطهری شمالی و بولوار عبدالمطلب در میان مردم به «چهارراه نانوایی» معروف است. به جز این نیز نانواییهای این محله نزد مردم مشهد معروف است.
نام مزرعه «فتحآباد» از حدود قرن یازده هجری قمری در چندین وقفنامه به چشم میخورد.
کوچه سرشور ۵ بهدلیل قرارداشتن خانه دکترشیخ در ابتدای این معبر برای بسیاری از مشهدیها بهویژه قدیمیها آشناست.
محمود نادری خادم موسفید کردهای عارف مسلک است که در ۸۳ سالگی همچنان نانِ بازوی خودش را میخورد؛ آن هم از راه مهرسازی دستی و سنتی. خانواده نادری خادم، مهرسازی را از پدربزرگشان «میرزا غلامرضا نادری خادم» به ارث بردهاند.
حاجعلی غلامپور معروف به اوستا ماشالا از جمله کارگرانی بود که در طرح بازسازی آرامگاه فردوسی در سال ۱۳۴۳ در کسوت آهنگر مشارکت داشت و طرحهای خلاقانهای نیز ارائه کرده که موجب پیشرفت کار شد.
کوچه آیتالله بهجت ۳ که دربین مردم محلی به کوچه «ساسان» معروف است، جزو کوچههایی است که در اواخر قاجار، با تقسیم چندین باغ بزرگ ایجاد شده است.
کوچه مهرآباد۱۸ را اهالی محله به نام «موحد» میشناسند. در ذهن و زبان تعدادی از ساکنان آن هم هنوز این گذر فرعی با نام شهیدسلطانزاده و موزهاش پیوند خورده است.
قدیمیهای محله رضاییه از روزگار جمع شدن زنان در کنار دیوار مشهد برای شستن لباسها میگویند.
محلۀ «نیروی هوایی» ۴۵ سال پیش بههمت کارکنان «نیروی هوایی» ارتش جمهوری اسلامی ایران آباد شده است. مهدی آبسالان، اگرچه سنوسالی ندارد، اما میتوان نام او را در شمار اولین ساکنان این قسمت از شهر نوشت.
همجواری متجمعهای مدرن و لوکس تجاری با خانههای کوچک و ساده محله اسماعیلآباد یکی از اولین نکاتی است که به محض ورود توجهها را به خود جلب میکند.
محله نوده که امروز بخش زیادی از حاشیه شهر را در خود جا داده، در روزگار صفویه یکی از اراضی شاهانه بوده است.
کلاته «مرشد قلی» که از حدود صد سال قبل به نام «کلاته مشهدقلی» و از سال ۸۵ به نام «محله مشهدقلی» شناخته میشود در جوار اراضی ابراهیمآباد قرار داشته است.
برخلاف نقل برخی شایعات پیرامون برداشت طلا از محله «زرکش» در روزگاران دور، امروز تنها نامی طلایی برای این محله مانده و یکی از محلات کمبرخوردار مشهد است.