نام کوچه حر ۶۲ برای خیلی از ساکنان شهرک شهیدرجایی و شهید باهنر آشناست. مهمترین ویژگی این گذر، وجود چهارمدرسه اسم و رسمدار در آن است.
حادثه تاریخی مسجد گوهرشاد هنوز هم کم و بیش در حافظه تاریخی مردم مشهد جای دارد، اما تغییر نام میدان ظاهرا چندان در گوش مردم آشنا و جا افتاده نیست.
محمدحسین زارعزاده از زمان کوچههای خاکی و خالی سیسآباد تا خیابانهایی که امروز آسفالت به تن کردهاند، خاطره دارد.
کوچه طبرسی شمالی۳۰ که در گذشته به «سهراه پهلوانی» معروف بود، از پرترددترین معابر محله طبرسی شمالی است.
گرمابه «نوبهار» در سمت چپ ورودی کوچه کوهسنگی۳ از سمت میدان شریعتی قرار دارد. این حمام قدمتی هفتادساله دارد و هنوز فعال است.
کوچه «قبرمیر» در مجاورت حرم مطهر، دستکم از قرن دهم هجری قمری قبرستانی بوده که بهدلیل مدفونشدن شخصی به نام «میرعلی آمویه» به قبرمیر شهرت یافته است.
خیابان رحمانیه۱۲ اکثر امکانات رفاهی از جمله فضای سبز، مدرسه، نانوایی و بازار را در خود جای داده و به همین دلیل جزو خیابانهای محبوب خریداران و مستأجران است.
این گذر خوشمزه با بیش از دوازده قابلیفروشی پایتان را سست میکند و اصلا بخشی از شهرت کوچه آشپزها بهدلیل حضور همین رستورانها است.
در سمت راست کوچه شهیدنبیزاده ۸ که به بزرگراه شهید بابانظر متصل میشود بوستان بسیج قرار دارد و همین ویژگی، زندگی در این معبر را مفرح و شاد کرده است.
خیابان «بیستون» بهدلیل فعالیت یکی از مجتمعهای بزرگ و قدیمی لوازم کامپیوتر در آن، از معابر پرتردد منطقه یک است.
قبل نشستن نام رهباغ بهشت بر این معبر، خبری از شارستان نبود و مردم برای رسیدن به اینجا از کوچه حسنقلی تردد میکردند. به خاطر همین به آن آخر کوچه حسنقلی یا مسجد خردو میگفتند.
از حدود سه دهه پیش، فعالیت رستورانها در حاشیه بولوار وکیلآباد شروع شد و در بیستسال اخیر، شاهد رونق بیشتر رستورانها، فستفودیها و آبمیوه فروشیها در این مسیر هستیم.
کوچه حجاب ۸۸ بهواسطه مجتمعهای مسکونی متعدد، پرجمعیت و پررفتوآمد است.
کوهسنگی۸ را خیلی از قدیمیها با نام «کوچه کانادا» میشناسند؛ نوشابه خاطرهانگیز زردرنگی که کارخانه آن جزو اولین کارخانههای نوشابه در مشهد محسوب میشود.
دو نهر در کوچه مصلی۳۹ جاری بود که یکی بهسمت شهرک شیرین و دیگری بهسوی کوی کارمندان روانه میشد.
کوچه عبادی۷۱ که در قدیم خواجهربیع۴۵ نام داشت، با مجموعههای فرهنگی و پژوهشیاش در این محدوده، متمایز از دیگر معابر است.
کفش ملی که ۵۷ سال پیش چکمه سربازان ارتش شوروی را تأمین میکرد، حالا فقط به خاطرهای در ذهن دوستدارانش تبدیل شده است و نه حتی کفش پایشان.
از بیستسال پیش تا حالا خیابان شفای ۵ را با بوستان «سعیدی» میشناسند. این بوستان در ابتدای معبر بین شفای ۵ و ۷ قرار دارد. قدمت خیابان شفای ۵ به بیش از پنجاهسال میرسد.
آنچه که بیش از هر چیز زندگی «پهلوان رستم» را خاص کرده، علاقه او به جمع آوری اشیای خاص است. «موزه آیینهای پهلوانی شه لافتی» نتیجه این علاقه اوست که ۶۰ سال به طول انجامیده است.
خیابان اقدسیه ۱/ ۴۰ یکی از معابر فرعی محله نقویه است که خیابان اقدسیه را با پیچوخم زیاد به خیابان سجادیه ۲۶ متصل میکند و البته این روزها خبری از تابلو نام معبر در آن دیده نمیشود.