مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) سال۱۳۴۵ راهاندازی شد. این مدرسه یکی از مراکز بزرگ و فعال آموزشی و پژوهشی ویژه بانوان طلبه ایران و جهان به شمار میرود.
کوچه شهیدآوینی ۱۷ به گفته قدیمیها، از گذرهای مهم گلشهر بوده است. تا فرعی دوم آن، تک و توک خانه و مغازه بوده، اما در اواسط و انتهایش تا چشم کار میکرده مزارع جارو و گندم بوده است.
خیابان نبوت۲۹ برای اهالی و ساکنان آن، خاصتر از دیگر خیابانهاست و حالت نوستالژیک دارد؛ زیرا به میدانی میرسد که در قدیم «فلکه شیرمحمد» نام داشته است.
کوچه شهید اسفندیانی ۸ یا شهیدجواد رضا نژاد در محله گوهرشاد حدود نیمقرن قدمت دارد. این کوچه تا اواخر دهه ۵۰ باغ و کشتزار بوده است.
یکی از فرعیهای خیابان وحدت ۱۱ در کلام قدیمیهای محل به کوچه بندکشی معروف است؛ کوچهای که از چند دهه پیش با تابلویی به نام شهید غلامرضا محمدپور شناخته میشود.
خیابان شهیدابراهیم فخرایی ۱۰/۱ از معابر فرعی محله دانشجوست. این خیابان بخشی از انتهای بولوار فرهنگ را در خود جای داده است و بولوار شهیدفخرایی را به بولوار شهید قانع متصل میکند.
کوچهای که از بازارچه سراب به دیالمه راه دارد، درمیان قدیمیها هنوز به نام «فتاحخان» مشهور است. به گفته ساکنان قدیمی فتاح افشار، معروف به فتاحخان، در زمان احمدشاه قاجار در تهران بهدلیل یک مسئله ناموسی به اعدام محکوم شد.
خیابان وکیلآباد ۳۹ از معابر فرعی محله دانشجوست که بولوار وکیلآباد را به بولوار فرهنگ متصل میکند. این معبر در اراضی سابق منظریه ایجاد شده است و هنوز برخی اهالی این خیابان را به نام منظریه میشناسند.
خیابان «تابان» یا «شهید صارمی ۳۰» محدودهای برخوردار که همه کاربریهای رفاهی و خدماتی را در خود جای داده است؛ از کاربری آموزشی و تجاری تا کاربری فضای سبز و ورزشی.
خیابان «مهرآباد یک»، نخستین کوچه در خیابان بزرگ مهرآباد است. در این کوچه نهچندان طویل، آمدوشد، کم نیست؛ مسجد و دو مدرسه قدیمی به آن رونق بخشیده است.
بعد از شهادت شهید اصلانی در فروردین ۱۴۰۱، خیابان صبا به شهید اصلانی تغییر نام داد. کوچه شهیداصلانی ۴۱ هم که خانه شهید اصلانی در آن قرار داشت از همان زمان جای صبای ۲۵ راگرفت.
در بساطشان همهچیز برای فروش پیدا میشود. تنوع آنقدر زیاد است که کسی را دست خالی از بازار بیرون نفرستد. غرفههای فروش خوراکی کمتر است، اما تا دلت بخواهد، ظروف پلاستیکی رنگبهرنگ میبینی.
خیابان سرافرازان۱۱ که به نام «شهید ایمانیان» مزین شده، بخشی از محله چهارچشمه است و انواع کاربری آموزشی، ورزشی، مسکونی و فضای سبز درآن درنظر گرفته شده است.
کوچه «شهید دارایی۵» از کوچههای نامآشنای شهرک شیرین است که پیش از این با نام «پانیذ» شناخته میشد. ابتدای آن، پیادهرو خاکی و درختانی است که در همان خاکها جان گرفته و قد کشیدهاند.
کوچه عبادی۷۵ یا چهاردهمعصوم (ع) تا قبل از فوت آیتالله عبادی به خواجهربیع۲۵ و «کوچه گلبهار» معروف بود. حمام خزینه گلبهار که نبش کوچه قرار داشت، یکی از دلایل این نامگذاری بود. به گفته قدیمیها این حمام را شخصی به نام «اردکانی» ساخت. بعدها در اواخر دهه۴۰، دو حمام دوشی زنانه و مردانه کنار همان حمام قدیمی توسط «رجایی» نامی ساخته شد.
دانشجو۲۲، یکی از معابر فرعی محله است که بولوار دانشجو را به خیابان قائممقام فراهانی۲۷ متصل میکند. این کوچه در ساعات ابتدایی روز و شب مسیری است برای فرار وسایل نقلیه از ترافیک چراغ قرمز طولانی بولوار معلم. کوچه دانشجو۲۲، اولین معبری است که در بافت انتهایی بولوار دانشجو در ابتدای دهه۶۰ شکل گرفته و پس از آن کوچههای اطراف تبدیل به محل سکونت شهروندان شده است.
خیابان شهید فلاحی۷ در محدوده قاسمآباد به خیابان «بهورز» شهرت دارد؛ دلیلش هم این است که مرکز «آموزش بهورزی و برنامههای سلامت امامرضا (ع)» سال۱۳۵۴ در این معبر احداث شد و از آن زمان درزمینه تربیت بهورزان و بازآموزی برنامههای سلامت فعالیت گستردهای دارد.
وجود پنجمدرسه، کوچه شهید آوینی51 را به یکی از گذرهای پرتردد محله تبدیل کرده است و خیلی از ساکنان قدیم و جدید محله، آن را به نام «کوچه مدرسهها» میشناسند.
تا چند دهه قبل، بیشتر املاک مسکونی این محله، قطعات سیصدمتری و متعلقبه طلبهها بود. این خیابان جزو معدود معابر محله طلاب است که بافت مسکونی خود را حفظ کرده است.
در دوطرف کوچه شهید حنایی ۱۴، بازارهای مختلف لباس به چشم میخورد که سبک و سیاق قدیمی دارند.